Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1899-01-01 · Heft 6 · p. Seite 265

Aus <ler Zeit der Renaissance. (־;)2 meorum. Et haec insuper adiecit: credimus nos Hebraei, tan tum unum Deum esse, autorem coeli et terrae, universorum conditorem. Nos vero propter patrura nostrorum transgressiones infelici quod cernis exilio ad tempus relegatos, ut patriae extorres in terra aliena sine lege et sacerdote sub tributo conversemur. His ille dictis ad me reversus est: Est mihi filius intus annum agens secundum supra trigesimum. Ne ergo (oro te) hinc prius abseede, quam illum salutaveris. Nam non medioeriter eruditum reperies, nt qui assidue philosophorum libros evolvat. Acquievimus illi ascendentesque in superiorem locinn filium, qualem pater praedixerat, oflendimus totum in libris litterario otio incumbentem. Locus ille synagoga erat. In qua nihil praeter velo obteetum et impervium altare, libros, lampades et sacerdotum vestimenta conspeximus. Caventur enim Hebraei ex antiquo legis instituto, ne figuris, imaginibus, sculpturisve 1111 is ineircumscriptibilem Deum exprimere moliantur. In hoc rite a gentilibus disconvenientes, qui quaecunque sensus movent, idola sunt et vanae futilesque admirationes, quae raro sensuum organa subterfugiunt et latent mentisque secessus poscunt, ad unum excellenter pulchrumet summumbonum contemplandum pertinent. Quapropter nudi sunt illis synagogae parietes aut dumtaxat pictis arbusculis variisque Jloribus adornantur. Sedimus ergo cuneti jnxta illum, primique nostri sermones liaud quaquam ut prius de varietate rituum sed de philosophia fuere. Erat enim in Aristoteiicis libris apprime eruditus. Disceptatio tandem nostra eo interrogationis producta est, an ‘ possit ex veterum philosophorum libris colligi et promi tanturn unum Deum esse cet. Anhang* II. Dialog, de Trinit. II, fol. LXV, pag. 2 (Schluss) Judaeus. Quamquam et fidei validissimo praesidio et tuarum rationum opitulamine, divina mihi unitrinitas sit aliquatenus persuasa cot. ibidem fol. LXIX, pag. 2. Haec similitudo cuin permultum facilis et sensibilis sit, mihi statim id, quod subobsciirius et umbratiliter cernobäm, clarius adaperit, geminosque divinarum personanim ex se invicem ortus, id est generationem extrerai ab extremo et processum medii ex ambobus extremis, omnino mihi persuadet, ita ut de ea nihil amplius addubitem. Ibid. fol. LXXII, pag. 2. Christ.Ab eo igitur portu, id est a tuta et secara divinae unitrinitatis cognitione et foelici scientia, tuae pariter