Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1899-01-01 · Heft 6 · p. Seite 264

Anhang* L Carolus Bovillus Dialogi de Trinitate I (Einleit.) ßomae anno millesiino quingentesimo septimo paulo antequam in familia regiorum or&torum Galliae in pontificiam sanctitatem in urbem adventasses, dominica quadam die post• meridiem praetereunti mihi cum nonnullis solatii causa Judaicum vicuin, obvius fuit Bonetus de Latis, hebraeus medicus, autor ejus libelli, qui de annulo inscribitur, qui et dudum tua cura una cum libro de sphaera prodiit in lucem. Hunc etsi facie non noveram, audito tarnen ab uno coambulantium amicorum esse Bonetum salutavi, •cupiens ab eo materialem illum annulum videre, quem suo libello inscripsit eo ingenio, ea industria et arte fabrcfaotum, nt quoquo digit.0 gestahilis sit, non pauciora tarnen ex illo, quae ex astrolabio circa sidera valeant depreliendi. Subjunxit ille, annulum se domi habere. A qua cum non procul versaremur, in illam videndi annuli gratia una cum •eo properavimus. Deprompto vero ille 0 scriniis annulo voti nos eompotes fecit. At postquam et oculos annulo pavimus, et inulti ־ultro citroque amborum nostrum iluxere sermones, orta tan dem inter nos est de religionum varietate controversia. Suos quisque ritus, ut melius poterat׳, eflercbat•. Malta illi ex saeris eloquiis pro viribus* objeci, praecipue c veteri tostamento. Noveram enim, Hebraicam avem liaud Christiano laqueo sed proprio, pari et consentauoo occupandam, qiiandoquidom ad evangelica verba et apostolicas sententias iudignabundus auros Hebraei soleant occludere. Et quia nostrae disceptationi non interfuisti (nondum enim adveneras) sed kabitam fuisse etiam Romae audivisti, at te non praevenisse et non interfuisse dolebas, ideo scriptam ad te mitto jam coepta prosequens. Igitur cum sentirem, ex nova lege me virum revinc.ere non posse, ex veteri testameuto et prophetarum scripturis (quae tarn ab Iiebraeis quam a Ciiristianis communi ־fide lectitantur) ejus mentem pauxillum ad nostraallicefacerestudebam. Disceptatiunculae tarnen nostrae labor in fumum cessit. Protensis enim ille sursum palmis complosisque in coelum manibus ad solita Hebracomm arma in haec verba prorumpens: Propitius sit mihi Deus, non est mihi utile relinquere legem pat-rum Iminanucrs Kraft jetzt zu einer wortgetreuen lateinischen Uebersetzung eines hebräischen Werkes zu Nutz und Frommen der ganzen Christenheit. Er wolle ihn auch weiterhin in seinen Diensten beschäftigen. Zur Belohnung setzt er ihm einen Jahresgehalt von sechzig Dukaten aus den Steuereinktinften von den Juden in der Mark Ancona aus (Vogelstein undRieger II, S. 83.) i