Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 42 (1898)
- Issue
- Heft 10
- Article
- Die Religionsphilosophie Abraham Ibn Esra's
- Date
- 1898-01-01
- Page
- Seite 449 (sequence 6)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 73% known words query
- IRI
…/2829132-2829713-2829724-2881535--28856-2881566- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
Dio Keligi0üS|>I1ilosopbio Abraham Ihn Ksn^s. 449 zukomme li (והיא בעלת ההרגשות חמשה ויעלת ריתגואה ההולכת ממקים ן למק׳ ם bei Aristoteles סד cctcrÖ'YjTtxov und סד xivy)tixqv >1$nroc tgtcov). c) Die dem Menschen mlK*in zukonmionde denkende Seele, weluho wahr und falsch unterscheidet (מרבית, bei Platu: \0y1<7xw.0v, bei Aristoteles: <mowoy^ixgv (vgl. oben unter Isaak Israeli,). Dann aber folgt IE wieder Saadia (Kinuii. VI, 2) mul giebt dm platonische Einthoiluiag' der Hauptsache nach, untermischt mit aristotelischen Bezeichnungen, wobei er ehern nach Saadia die drei biblischen Ausdrücke für Seele deutet, (ob. S. 28). Danach sind die drei Theilo der menschlichen Seele : a) ein begehrender Theil, נפש genannt, סד SmO־uu7.T1x6v Plato’s, 4 b) ein empfindender Theil (סד akrO-Y^vtov des Aristoteles), nach Herrschaft begierig und Sitz des Zornes (כעס, Ö'up.6!;), genannt רוח (nach Plato 1), c) der die Wissenschaft gewinnende, Theil (בעלת הה ב מה, <U«v0YjT1xdv des Aristot.), gen, גשמה, wie denn auch dieser Ausdruck גשמה und zwar auch 1. Mos. 7, 22 (wo IK’s Oonnn. gleichfalls zu vergleichen ist) nur von der menschlichen Seele gebraucht wird (zu Kob. 3, 21 und frgm. (Jomm. zu 1. Mos. 2, 7 (S. 35, bViedh), Hierher gehört auch gangb. Conun. zu 2. Mos. 23, 25: ,b'jyr^ /,0כי הגשמה היא ה ה ב מה ()47/״ן וממגד. יצא כ ח כל ,(Plato) ומושבה במרה הראש (bei den Stoikern (Plato) והרוח בלב (wiilk. Bewegg.) ההרגשות ותגועת החפץ חיי האדם והיא המבקשת שררה להתגבר על כל העומד כנגדה והיאt ובו והנפש בכבי והיא המתאיה לאכול . . והאות המשגל (..Plato) בעלת הכעס .(Plato) .ממגד Doch werden, wie IE anderswo (zu אך אלהים יפרה גפשי Ps. 49, 16) bemerkt, die Ausdrucke רוח und נפש auch aut die unsterbliche Seelenstufe übertragen. Drittens bietet eine durchgängige Verbindung* der Pintonischen und Aristotelischen Bezeichnungen des. mor,, VII,!>. 28, cd. Stern, wo es heisst: כי ג כרווח בחיות האדם, ואס תחפוץ קרא אותם בג׳ שמות גשמה ורוח ונפש/ והגה הגפש הוא הכח הצומח שהיא בכבד, וכל חי וצומח משחחף כבח הזד., וזאת הגפש גוף, (Aristot.)!) Plato, I\Vp. 5S1 BL: סד U-ujiiGeuu; c־C rcps; xh y.pwtiTv gcvw 9«gev, zctl v.xBlv zed euSozigctv ((*oi'ülinitwordou) oXov Gpjj.^o’ü'Cti; Kwi gco.ci. Ki g\jv üi^gvcizov auwö */.cd (chrliobetui) «01; eu-^cotaw gb ouV Vgl. 1 Cop. VIU ״*iS 0: vtXovewwn aal?üojiglai 11UH dem 0*uuoc1Se^: auch Tim. Öl) I). 70 A. Vgl. haadiu kmun. -w, 1, 8. 80 b., Ih ud, Berlin. MonataisohrU’fc. 42. Jahrgang. 20