Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 39 (1894-1895)
- Issue
- Heft 5
- Article
- Die Beziehungen des Vincenz von Beauvais zum Judenthum
- Date
- 1895-01-01
- Page
- Seite 216 (sequence 10)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 79% known words query
- IRI
…/2829132-2829668-2829674-2878987--26254-2879027- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
216 Di0 Beziehungen des Yincenz von Beauvais zum Judenthum. Im Uebrigen sind die angeführten Stücke fast durchweg aus verschiedenen, nicht zu einander gehörigen Stellen des Pons vitae zusammengesetzt 1) und geben, auch den Text nicht immer wortgetreu wieder. Den ״Führer“ des Maimonides, das sowohl seinem Inhalte wie seiner geschichtlichen Bedeutung nach hervorragendste Erzeugniss der jüdischen Beligionsphilosophie, habe ich an fünf Stellen des Speculum majus benutzt gefunden. An drei Stellen wird Rabbi Movses genannt* 1 2 3). An einer Stelle, wo es sich um die Erklärung von Genes. 1, 7 handelt, wird die Ansicht des Maimonides von Yincenz in seinem eigenen Hamen vorgetragen 3) und wieder an einer anderen, wo von den versehiedenen Arten der Prophetie die Rede ist, wird Maimonides stillschweigend benutzt4}. Nicht mehr der jüdischen Litteratur angehörend, aber doch auch für diese nicht ohne Interesse ist ein Auszug, den Yincenz von Beauvais im Speculum historiale von der Schrift des Convertiten Petrus Alfonsus giebt. Petrus, der als Jude den Namen Moses geführt hatte, empfing am Peter-Paul-Tage des nicht genannt. Ygl. meine Abhandlung über A. von H. in der Revue des Etudes Juives XIX S. 230 Anmerk. 3. 1) Als Beispiel setze ich das oben S. 215, Anm. 8 zuletzt angeführte Stück mit dem Stellennachweis hierher. Materia quidem universalis et forma universalis sunt radix omnium et ex his generatum est quiequid est, haec etiam duo praecedunt omnia et in ea etiam omnia resolvuntur (Tract. I. Eons vitaej ed. Clemens Baumker pag. 1) Materia, quae universalis est, ipsa est snbstantia, quae sustinet 9 praedieamenta et est illis subjecta. Haec est, per quam sensibilia subsistunt in qua et inveniuntur et in ea mutantur et ad eam referuntur et ab ipsa incipiunt et ad eam redeunt. Novem vero praedieamenta sunt universalis forma subsistens in iila (Ealaquera’s Auszug in Munks Melanges II § llr; Baumker pag 34—35). Porro distinctio nominum materiae scilicet et substantiae haec est, quia nomen materiae congruit iili soli, quod paratum est recipere förmam, quoniam nondum recepit, nomen vero substantiae congruit illi materiae, quae jam aliam form am recepit et per ipsam formam facta est prima substantia (II § 15; Baumker pag. 42), 2) SpecuL natur. III cap. 82 col. 216; IX cap. 20 col. 565; XIY. cap. 32 col. 1112. An der letztangefiihrten Stelle handelt es sich um die More II, 8 erörterte Erage der Sphärenharmonie. Yincenz verwirft die Ansicht, dass durch die Bewegung der Himmelskörper Töne erzeugt würden. Dabei aber bedrückt ihn die Erage, wie die nach der Ansicht des Gregorius dereinst im 30elum empyreum anzustimmende laus vocalis zu Stande kommen werde. 3) Spec. natur. III cap. 95 col. 224. Nos itaque dicimus, quod ubi dicitur: Deus divisit per firmamentura aquam ab aquis, non sumitur aqua pro elemento, sed pro materia confusionis etc. Ygl. More II, 30 (Munk II S. 330 fg.) 4) .Specul. natur. XXYI cap. 95 \1. a. 0.