Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1882-01-01 · Heft 6 · p. Seite 274

874 Karäische Studien. Abgesehen von dem Michael'schen Codex, über dessen Be. schaffenheit wir eben nichts Näheres wissen, ist, wie schon äuge, deutet, ein vollständiges Exemplar in der taurischen Halbinsel im Jahre 1496 gesehen worden. Ob etwa und inwiefern die unter C, D und E angeführten Handschriften mit der taurischen zusammenhängen, entzieht sich vorläufig der Beurtheilung. Verfasser hat sorgfältig nur die Wiener Handschrift mit der Edition vergleichen, und nur noch über Hauptsächliches durch die Güte der Herren Dr. Harkavy in St. Petersburg und Professor d e G o ej e in Leyden die Codices A und E zu Raths ziehen können. Im Ganzen und Großen läßt sich bei den von uns genau beobachteten Codices eine wesentliche Uebereinstimmung •) constawäre dann wohl den Gelehrten, die den Codex sahen, die andere Hand an dieser Stelle schon ausgefallen. Hat vielleicht ein jüngerer Schreiber, um seiner Copie einen größeren Werth zu geben (להשביח מקחו), den Namen Sabbathai's seiner Abschrift fälschlich vorgesetzt? Die Sache würde eine weitere Untersuchung verdienen. Uebrigens mag auch die Bemerkung hier Erwähnung finden, daß in dem von Simcha Jizchak Luzki geschriebenen נחל ««שבל, Wiener Codex, an Statt des Passus: (86. des 337.) n והנה חסר ההעתק מאלפ״א בית״א u. s. w, es folgender Maaßen lautet: ובסוף האלפא ביתא ביאר שמוח הנבו״ן ובעל דע״ח ופירשם בלשון יון והאריך בביאורם . בשל״ח ביאר חמשה שמוח והם שכל חבטה חושיה בינה יריעה ופירשם בלשון יון והאריך בביאורם, ואחר כן ביאר כקצרה כלל הערוות האסורות הנכללות בי״א הפסוקים בראיה מן התורה וטען על חכמינו הקדמונים בעלי הרכוב וסתר ריעוחיהם והזכיר אח כל ראיותיהם והשיב עליהם והשלים אח האלפא ביתא, והנה אחרי סיום הא״ב הזאת עשה הרב ו״ל פרק אחר והוציא אח שמו בראשי הבתים עם מלות אחרות והם יהורה u. s. w. Hier hat Simcha Luzki auf Grund seines vollständigeren Codex ebenso die Lücken Afendopolo's vervollständigt, wie er das auf 3 Seiten mit den ersten 19 Alphabeten — unter Entschuldigung — gethan hat. י) Wenn die Anzahl der Alphabeth-Nummern bisweilen von Copistm und Autoren verschieden angegeben werden — wir begegnen den Zahlen 379, 381, 382, 385 — so beruht das nur aus einer verschiedenen Bewerthung einzelner Nummern.