Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1876-01-01 · Heft 6 · p. Seite 230

M MyAnMjsKWz^nd?x Hagada.. MGMag zuv WWm, zu Lxy«j. 13, es^heMr .Mp::ומשה מהיכן; יהע%>יכןהיה .ייוסף אמרו תרח כת אשר נשתיירה מאותו הדור והיא,הראתה למשה .קבר יוסף אמרה לו כמקום הוה שמוהו עשו לו מצריס ארון של מתכת: ושקעוחו בתוף נילוס בא ועמד על נילוס; נטל צרור וורק לתוכו וועק ואמר יוסף יוסף הניע השבועה שנשבע חקב״ה לאברהם אבינו שהוא גואל את בניך תן כבוד לה׳ אלהי ישראל ואל תעכב את גאולתנו כי בגללך אנו מעוכבים ואס לאו נקיים אנחנו משבועתך מיד ״ .צף ארונו של יוסף ונטלו משחWoher wußte Moses die Grab- ״stätte Joseph's? Man erzählt: Serah, die Tochter Ascher's- ״war von seinen Zeitgenossen übrig geblieben und gab Moses ״die Grabstätte Joseph's an. Hie sprach zu ihm: ״Hier hat ״man ihn begraben, die Aegypter haben den Leichnam in einen ״Metallsarg gelegt und diesen in den Nil versenkt". ״Darauf ״ging Moses an den Nil, warf einen Stein hinein und rief: ״Joseph, Joseph! es ist die Zeit gekommen, wo der Schwur ״des Herrn, den er Abraham zugeschworen, daß er deine Nach- ״kommen befreien werde, sich erfüllen soll. Gieb dem Ewigen, ״dem Gotte Israels, die Ehre, und verzögere unsere Befreiung ״nicht, denn durch dich werden wir aufgehalten. Wo nicht, so ״sind wir unserer Verpflichtung gegen dich ledig". ״Darauf kam ,-der Sarg Joseph's sofort an die Oberfläche und Moses be- ״!nächtigte sich seiner." »). Die Abhängigkeit dieser Hagada von dem vorerwähnten ägyptischen Mythus leüchtet auf deN ersten Blick ein. Auch kann nicht bezweifelt werden, daß diese Hagada aus einer ähnlichen hellenistischen Sagenmengerei hervorgegangen ist, wie sie z. B. der ägyptische Artapantit itt der Verschmelzung von Mo- ■01!T?frnrr;־ ■ '. 1 ל; *I Vgl. Talm. Sota 13a» Tos. Sota o. 4, Pesikta Beschallach, Midr. Ende. Bemerkonswerth ist, daß der Midrasch vom Tode Moses (Beth Hamidr. I» y. 115) fast in Ueberemstimmung 'mit doü Worten Plutarch's ^das« tcov de &£q!aov p 0 X v ß S ö v> xamxsctfievoov) erwähnt, der Sarg wäre von Blei gewesen. "!