Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 25 (1876)
- Issue
- Heft 3
- Article
- Die Fabel in Talmud und Midrasch
- Date
- 1876-01-01
- Page
- Seite 136 (sequence 11)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 70% known words query
- IRI
…/2829132-2829472-2829476-2869205--16742-2869256- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
^E^ffßPW^t 5^SR8״JJ yy ^nvn ההכץ והמוץ והקש היו טרייגקזה עם זה,־ זה,-אומר בשבילי נזרעה ,p-q אומר בעמלי ״מדעה;השרה; אמר,לחן החפים; המהינו:;ליעי ׳שתבוא (אנו חרעיןיבשל מי נזרעה הערה. בא הגורן וכשנכנסים אל ת.ית,.יצא י בעל;הפיה לזרותה, הלך לו המוץ לחח, נטל החבן והעליבו לארץ, נטל הקש ושרפו,; נטל אה החטין ועשה אוהן כד־, היו׳ עוברים הבריזה ובל,מי שרואהו מנשקו; צהטד״א נשקו כר כך או״ה הללו אומרין אנ ו ישרא ל וכשבאנו נברא העולם, והללו אוטרין אנו ישראל ובשבילנו נברא העולם, א״ל ישראל המתיט-עד שיפואהיוס של הקב*ה::ואגו יוולעין;:בשביל מי נברא העולם, ההיר כי הנה היום בא בוער כתנור וגו׳. Beresch. Rabba, K. 83, finden wir diese Fabel genau in derselben Fassung; nur daß dort das einleitende מלה״ר fehlt, ') und es anstatt הללו אומרין אנו ישראל richüger heißt: הללו אומרין אנו עיקר. In etwas, aber unwesentlich veränderter Gestalt erscheint sie im Schocher Tob, Ps. 2 und Jülk. Schir Hasch. Z 992. מחמרה ועולה (I. בפנך ערמה חטים, שמלה של חפים (מה השטלת הוה והקנה שלה ארוך ועליה רחכקואחכין והשמלה בראש הקנה שלה והקנה מחגאה -אומר׳ בשבילי נזרעה השרה והעלין מהגאין ואומרין כן אומר להן השכולה הרי הגורן בא והכל טהפיימן ויורעין בשביל מי נזרע העביה לא עשה ומן הרבה הרי וגו׳. Hier wird der Gruild angegeben; warum der Halm und das Blatt sich als den Zweck der Saat betrachten zudürfen glauben; es sind nur äußere SchönheitsgtiiNdß. Dadurch gewinnt die Fabel nöch mehr an belehrendör Nfid überzeugender Macht. " dln asten diesen vier Stellen betheiligt sich der Weizen nicht an dem Streite; er ist blos ein stiller Zuhörer des nutzlosen Ich hebe darum das einleitende 7",^ besonders hervor, weil dadÄH 'däs nÄl Nit-vM 127 aufMestke WiteriUrn em«ch e i h'e n t l ich e n Fabel sich als richtig erweist. In einer eigentlichenHÄetdarf n ich" dH' :־ MWMst -in rcWöer Mein McheW. GWi, Mt מלה׳יר einr'%jÜ> FabW selten der giaü ist — cksi ß, dd- Ä' b i'^ Etz ählsi n g ab sv lüt b e g > n nen. Unsere Fabel beginnt Sch. Hasch., R.מלה״ד התבן והמוץ,־ודןקש היו טך״נין, und;Ml :;;;■.'r;j״,;'׳I'/ מלה״ד להק ומבוקש שהיו.מך״מן. יי■;;, י,