Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1875-01-01 · Heft 5 · p. Seite 210

זיד 210 Die in einer Münchener Handschrift anfgefundene erste lateinische Leseart. d. Handschr. 81118 organicis: et eligent verba clara. Et potest 4 contingere quod profundabunt expositionem. Et intentio ipsorum 68t, ut deterreant auditoreni, et stupefaciant inspectorem. Et inuenies in aggregationibus eorum 1*a.tiones ancipites et dubitationes quas 1 falsch extemiinasolvunt, secundum suam aestimationem 1 et ordinant ' rationes a) multas adversus contradictorem. Via 7םימחשבחם p r i m a. Quidam eorum dicunt quod ex renovatione unius accipimus demonstrationern de hoc quod mundus est novus. Verbi gratia. Si diceres quod 2 corpu3 Petri, CH.: corpus Jsaac י quod fuit sperma, postea mutatam גוף ראובן ar.. שכץ es^. ex una qj1Sp0siti0ne in alxam donee acceptum est perfectionem. Vanum esset credeve quod ipsum posset se ipsum mutare de una dispositione in aliam, sed habet motorem, qui est extra ipsum. Et iam patet quod eget artifice, qui praeparet fabricam corporis sui; et qui moveat ipsum de una dispositione in aliam. Eadem opinio est in arbore. Dixerunt ergo quod idem est in mundo in suo universo. Vides igitur quod ille credit quod quicquid invenitur in uno corpore, sequitur ut idem iudicetur in quolibet corpore. (Via secunda.) Dixerunt quod ex creatione cuiuslibet singalaris seminariib) sumitur probatio quod mundus in suo universo est creatus : cuius expositiö est, quod Jacob 3 fuit postquam primo non fuit. Quod si est, non est nisi de Jsaac 4 patre suo. Et si ita est, pater eins est creatus, et non nisi ex Jsaac, qui non est nisi de Abraham, * et sic dicemus quod Abraham 6 creatus est donec procedit in infinitum. Ponere autem infinitum dixerunt vanum esse: sicut cxposuimus in positione undecima capitulo proximo. Et licet causa exempli pervenires usque ad Adam qui fuit primus: nec habuit patrem: sequetur quaestio de quo fuit Adam dices de pulvere: quaeretur de pulvere de quo fuit: 9 Petrus 4 Martino * Johanne 8 Johannes a) Char.: וי ע רב ו טענוח. b) Char.: כי בהברא איש מן האישים הנזרעים.