Mannheim
Compact Memory

Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1907-01-01 · Heft 1 · p. Seite 89

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
Volume
51 (1907)
Issue
Heft 1
Article
Michael Servet in seinen Beziehungen zum Judentum
Date
1907-01-01
Page
Seite 89 (sequence 13)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
73% known words query
IRI
…/2829132-2829803-2829805-2846269--35123-2846378
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

3 entity mentions

Michael Servet in-seinen Beziehungen zum Judentum. 89 Während sich Servet, wie wir eben gesehen haben, mit der Art, wie Maimonides, der bei ihm in herkömmlicher Weise Rabbi Moses Aegyptius genannt wird, dem Beispiel des Chaldaeers Onkelos folgend, die Anthropomorphismen der Bibel umzudeuten sucht, nicht einverstanden erklären kann, beruft er sich auf ihn zur Bestätigung seiner pantheistisch gefärbten Lehre, daß Qött als das Wesen aller Dinge zu betrachten sei, daß Gott in allen Dingen und alle Dinge in Gott seien. Diese Lehre soll sich nicht nur bei Maimonides und Aben Ezra, sondern auch bei den alten Hebräern, die Propheten miteingeschlossen, finden1). Auf die von Maimonides übernommene Deus. Considerandum in hac re venit varietatis loquendi scripturarum artificium. Non est sine mysterio, quod in veteri testamento potius quam in novo scriptura talia Deo tribuat. 1<on est sine significatione, quod in veteri testamento toties in Deo Iegas manus, oculos, faciem et pedes corporalibus oculis visos, et quod nihil horum in novo testamento reperiatur, sed ejus oppositum, nempe Deus Spiritus est. Ratio est in promptu, quia tune Christi apud Deum persona figurabatur. Non erat tune realis distinctio patris a filio, sed ipsi Deo tribuebantur formae corporeae, quae sunt in filio. Ähnlich, aber nur gegen Maimonides allein gerichtet, heißt es in der Schrift De trinit. erroribus pag. 91 a: unde multi Judaeorum quasi Christum somniantes imaginati sunt in Deo esse formas corporeas, quia sibi צלם et דמות in scripturis attribuantur, quod Rabbi Moyses in suo directore neutrorum libro primo cap. primo impugnare nititur, consuetudinom scri pturae esse parabolicam dicens. Sed ego in talibus parabolis latere mysteria, nec aliquid sine significatione divinis oraculis dictum puto et omnis illa difficultas per Christum facile dissolvitur. Andere Targumcitate finden sich De trinit. errorib. pag. 113b, 117b; Christ, rest. De trinit. II, pag. 60, III, pag. 106, De orbis perdit I, pag. 374, Epist. ad Calvin, pag. 598. *) Christ. Rest. IV, pag. 129—130. Ad praesens vero juxta postremum, qui nunc est, in singulis rebus modum, essentiam Dei simpliciter enarrantes hoc dicimus, quod rerum omnium essentiä est ipse Deus. Deus ipse est comprehensio et continentia rerum omnium. Ipse Deus sustinet nos et portat nos, Esa. 46 et 63 . . . Hoc ipsum veteres Hebraei et philosophi' docuerunt. Ex Hebraeis hoc citat rabbi Moses Aegyptius lib. 1 perpliexorum capite 68 dicens, in

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.