Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 50 (1906)
- Issue
- Heft 1
- Article
- Der Sifre sutta nach dem Jalkut und anderen Quellen
- Date
- 1906-01-01
- Page
- Seite 77 (sequence 10)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 79% known words query
- IRI
…/2829132-2829795-2829797-2846111--34261-2846208- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
Die Sifre Sutta nach dem Jalkut und anderen Quellen. 77 והתודו את עונם ואת עון אבותם מיקרא כ״ז ט,) וכן דניאל אומר לך הי הצדקה וגו׳(כט׳ ז׳) מפני מה כי חטאנו לך. דבר אל בני יש׳ ישי* 1 2 *) מתודיס ואין מתודים לא ע״י נכרים .ולאע״י תושבים או ' בני ישי פרט לגרים אמרת איש או אשה כי יעשו שחשבו*5) לעשות ולא עשו מכל חטאת האדם ממה שבינו לבין חברו על הגניבות ועל הגזלות ועל לשון הרע למעול מעל8) על אשמות .מתודים יכול'בזמן שהן מביאין מנין בזמן שאין מביאין ת״ל למעול4) מעל .לרבות ־הנשבע בשם לשקר והמקלל*) ואשם ואשמה לרבות כל חייבי מיתות שיתודו6) יכול אף הנהרגין ע״ם זוטמין7) לא אמרתי אלא ואשמה הנפש ההיא. והשיב את אשמו בראשו כשהוא בראשו מביא8) עליו חומש ואשם ואין9) טביאין על תשלומי-ד׳ והי ■חומש ואשם ממעט אני בגנב שאינו משלם לאחר שבועה ולא אמעט בגזלן10)־ שמשלם אחר שבועה ת״ל והשיב את vielleicht so auszugleichen, daß es an erster Stelle in den Worten R. S.js heissen muß: ואין שעיר המשתלח שערן.סמיכה בזקנים. An zweiter Stelle, ist vielleicht פי הבא על כל המצוות ausgefallen, aber zur Aufhebung des Widerspruches nicht durchaus erforderlich. — Mit בזמן שאין מביאין ist, wie es scheint, ein Fall gemeint, wo die Darbringung eines Opfers nicht erforderlich ist z. B. הלרו לעקור כל הגוף. 14) Das Folgende auch in R. 1) Mg. u. R. ע״י יש׳. 2) Mg. לא שחשבו. s) Mg. ad. .אף 4 ־*)Mg. ad. יכול.אשם. שהורע שלו טעון חטאת ומניין אף־ אשם שאין הודע שלו טעון חטאת ודל למעול. Lies umgekehrt: יכול אשם שאין הודע שלו טעון חטאת ומניין אף אשם שהודע שלו טעון חטאת וכו,, da doch אשם גזלות zu der ersten Gattung gehört. Der Irrtum ist durch eine Stelle weiter unten entstanden, vgl. Jalkut Nr. 755« ß) -R. hat bloß diesen Passus למעול מעל בל1, לרבות הנשבע בשם לשקר והמקלל• Es ist demnach zu vermuten, daß die beiden vorangegangenen Deutungen auf למעול מעל beruhen, während die letzte Deutung auf ,בד beruht. Eine besondere Deduktion für נשבע und מקלל ist vielleicht dadurch erforderlich, weil hierbei eine Tat nicht stattfindet. «) Oben ist unter מיתות וכריתות vielleicht מיתה.בידי שמים zu verstehen. עדי שקר (י SR. - 9) Mg.;.מביאי ף Mg. אין. . / 10) SR. emendiert בטוען טענת גנב, welcher das Doppelte nur bezahlt, wenn er seine Behauptung beschworen hat. Diese Emenda-