Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1899-01-01 · Heft 1 · p. Seite 28

28 Die* KeligioiispliilüsopliH* Abraham Iba K.sra’s. in der 111. Sein*. begegnet, weil die Erfüllung an selbstverstündliche oder ausdrücklich genannte Bedingungen geknüpft sind. Nur ein der Verheissung beigefiigter Schwur Gottes macht dieselbe zu einer unbedingten. Die hierher gehörigen Stellen in IK’s (binni. sind tollende:;1) Zu 1 בי גשבעהי.Mos. 22. 15 sagt eiך היא השב-יעה :־ 1 ■— .הגרילה העיטרה "1ער») Zu יהיה הטה ג ה הגשאי לפרטה 1. 3Ios. d2, D heisst e -t >׳ פהר 1)* גם.זה פע־*•צ יאיטיבה. Mos. hl. 3) יחשב הבטיחי •אהיה עטך שיהבן . . . *יעקב ^רזד יבטא חטא אי שגה d. .Mos. 82, UM עמך ־־ .בטחשכהי י בעב י י זה לא יהיה השם עטי c) Zu לא הביט איי ביעקב 4. Mos. 23. 21 bemerkt IE: 1פי רעהי בי טלאיה הטלה יטה בלק^ וי U « והטעם בי אין השם נ אם יהיה בהם און לא לשלו ה מבי טי א ב בטחגה ייביאל הגביא איטי הגאי א ר ב ר IS. 7). — י1,. >J בי גשבעה* Zu *s. 45, 23 sagt er:; היא שבועי ששם ט קום S-. י קיים׳ (nämlich בהוא מי •י טעם הבטל ־ה ילא .גזיה שגג ז י — et Zu י ללא עם יאטיה Ilos 2, 25. — 0 Zu 1 . M ns. 27 ״4 . zm'gt IE ganz richtig. de r Sc *gen 1 sank *s sei in der Fntl vrwe1־fu1»g Edoms unter Ist־ aei zur Zeit I )avids .«-־) Sam. S, 14; 2. K ön. 3, D: vgl. 2. Kün. S. •22) und zur Zeit, Joehanan Hvrkan’s in Erfüllung ״•e־״au<׳׳c11: es handle sich nicht um die Personen Jakob und Esun, sondern um die von ihnen abstammendeu Völker. Bei dieser Delegenlieit macht er darauf aufmerksam, dass die mitteialtcrliehe Bezeichnung der christlichen Völker und des christlichen Kon» mit dem Namen Edom eine uneigentliche sei, wie ja aucl» lsmael für die (*csammthcit der Muslimen eine ihre. Bedeutung erweiternde Benennung sei. Nur ist freilich die Erklärung IK’s, wie der Name Edom Bezeichnung für Kom geworden sei, nicht festzuhalten, ln dieser Beziehung“ hat Sachs, Beiträgt‘ zur Sprach- und Alterthumsforschung 11» 135 ff. zuerst das Kiehtige getroffen. 7. Auf prophetischen Verheissuugen in der Id. Sehr, hcruhen auch die eseh atnlogisch en A e 11 sserungcn ■JK’s. a) Zu 4 דרך כוכב. Mos. 24. 17 erklärt er: Die Erlösung Israels durch einen Mess Bis (ביאה הטשיח) unterliegt keinem Zweifel, da dieselbe unzweideutig in den Weissagungen Daniels vorherverkündigt wird, ja schon durch Mosel» vorbürgt ist in seinen Worten ,310 5 אם יהיה ,גדחך. וגרs. 30, 34. — Vgl. auch die Zuversicht dieser Hoffnung in seinen svnagogalen Stücken, z. B. in אשמחה כי אפה הה פי Diwan, cd.