Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1898-01-01 · Heft 1 · p. Seite 6

() Die lieb rin neben Traditionen in den Werken des Hieronymus. Hl. liiilmmt amicitias, intantum ut et iLIe in;icdiiicjuionem teinpli iitque palatii ligna eedrina, ratibus Joppen usrjue perdueeret, et hi frumentum et oleum Tyriis largirentur et viginti urbcs in Basan ei dono darent, quas ille, quia, gramiuis plenae orant1), suscipcre noluit. — Von den ältesten jüdischen Quellen ist es der Sifre (zu Deut 82, 27), «hu* diese Stelle ebenfalls in Zusammenhang mit dem Frcuuclschaftsbiindniss zwischen Uiram und Salomon bringt. Nachdem daselbst erst zur Olustration des vorstehenden .על הסגירם גלי‘־־־. שילנלד gezeigt wird, wie die Nachbarvölker Israel im Unglück an dir1 Feinde auslieferten כעגין שג׳ על er כשביקשו ישראל לברוח כ^פי צפון היי מסגירים א־ שלשה פשעי ציר יבי׳, heisst es dann weiter, offenbar um das ברי-. אחים zu illustrieren, יבשעיז טיבחן של ישראל איבוק ה עילם שכחשים להם ועושים איהם כאילי הם א ה ים ובי׳ ובז חיים אשי לשלשה לי אחי rr-' שה הערים האלה אשר (efr. Jalkut II, No. 539). In diesem Sinne erklären auch Kasclii, Kiinclii (in der zweiten Erklärung unter יי״מ.) und Abarbanel das כריה אה'ם. Nur dem kritischen Kopf des Ihn Esra will dies(‘ scheinbar plausible, Erklärung nicht einleuchten, er schreibt: יש* איטרים בי בריח אחים על דבר שילשה שכרה כריה עם הירם יללך ציר יד,יא קראי אח/ואץ זה כישים רק ריש הדורש כי לא היי אחים כלל. Er bezieht es darum auf das vorherstehende Wort לאדים, und meint, dass Edom (-״ Esau) der leibliehe Bruder Israels (== Jacob) war שהיא אחי ישראל באשח מאב יאבם —־ —, und dass Tvrus die. flüchtigen Israeliten gerade an Edom, welches ungeachtet des so nahen verwandtschaftlichen Verhältnisses der erbittertst(‘ Feind Israel war. nuslieferte, das verschärfe die Freveithat der Tyrier. Obwohl nun diese Erklärung Ihn Esra’s (u. Kim־ chiks erste) Vieles für sieh hat und besonders durch V. II unterstützt wird, so spricht doch di(.‘ grammatische Construction dagegen, denn dann hätte ('s nicht ילא זכרי, sondern אשר לא זכרי heissen müssen. (>. Und v. 11 יש חח רחמיי Übersetzt IT. in der Vulgata ״et violaverit miserieordiam ejus“,Hm Commentar fügt er hinzu, l) In obigen Sehlussesworten giebt H. zugleich den Grund an, weshalb Hiram an den 20 Städten, die ihm Salomo offerirte, kenn Gefallen fand — ול# יעדו בעיניו heisst es kurz I Keg. 0,12 — K. meint ״weil sie voll Gras waren“. Woher hat er diese Grundangabe? Ich glaube, weil es im folgenden Verse das. (I Keg. 0, 13) heisst ויקרא להם אלץ כבול» deutet er 5יבול ~ כבול (zumal für יבול auch בול ,vorkommt)► Im Talmud (Sabbath Ö4a) wird ein anderer Grund angegeben. (Vgl. .auch Josephus, Anfc. VIII, fr, 3).