Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Journal
- Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
- Volume
- 77 (1933)
- Issue
- Heft 6
- Article
- Beziehungen des christlichen Mittelalters zum Judentum
- Date
- 1933-01-01
- Page
- Seite 459 (sequence 4)
- Language
- German
- Belongs to
- article
- OCR quality
- 62% known words query
- IRI
…/2829132-2829991-2829998-2838639--52319-2838725- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
Beziehungen des christlichen Mittelalters zum Judentum 459 nähersteht, wird erst nach Bearbeitung der ganzen Handschrift entschieden werden können. ' Für die folgende Edition ist diese Frage aber nur von untergeordneter Bedeutung. Abweichungen und Zusätze der ersten Fassung sind durch runde Klammern ( ), solche der zweiten Fassung durch eckige Klammern [] gekennzeichnet. . . . . Ut autem que translata sunt, melius intelligi possint, sciendum, quod Judei dicunt duas leges in monte Synai dominum Moysi tradidisse: una est lex in scripto et alia est lex super os vel in ore, sicut patebit inferius; porro legem in ore talmut — id est: documentum seu doctrinam — anthonomastice vocant. Continet autem sex libros, quorum duo non habentur a multis1: unus dictus z(e)raym — id est: seminum —, alius t e ä r o d — id est: mundiciarum. Unus quatuor aliörum appellatur mohed — id est: terminus —, alius jessuhoz2 — id est: salvacione, tercius est nass ym — idest: mulieres — et quartus kazassim3 — id est: sanctuaria. Istorum quilibet cezer — id est: ordinacio et gallice: aturement nuncupatur — et cezarim dicitur in plurali. Horum eciam quilibet in plures macectot — id est: in plures libros — dividitur parciales; et macecta — id est: fundamentum — dicitur in singulari. Sed eciam quelibet macecta plures parakym continet — id est: iuncturas aut copulas —, p e r e c in singulari, quod nos capitulum appellamus. Item unusquisque p e 1 e c suas continet halakoth — id est: sententias, quod vocant miaudees4 —, halaka est singulare. Item kalaka suos habet pat(11)ukym — id est: decisiones, gallice: taill[i]ement —, quas nos quandoque auctores, quandoque proposiciones et quandoque versus consuevimus nominare; pathuc est singulare. Sciendum eciam quod in qualibet macecta primo ponitur m y s n a, quod interpretatur recordata vel recordacio, et est quasi t[h]emaseu materia, que in illa macecta prosequenda est aut tractanda, et illud quod super hoc texitur aut construitur talmut proprie solet dici. Distinctis itaque et interpretatis librorum nominibus commnnibus et propriis (et singularum parcium ipsorum vocabulis) ad intelligenciam 1 vgl. Strack, Einleitung in den Talmud5, S. 24 Anm. I und Loeb, KE J XVI S. 282—286. 2 Über die Bezeichnung ישועות an Stelle von בזיקין im Anschluß an Jes. 33,6 vgl. Strack a. a. 0. 3 Hebr. ד wird fast stets in dieser Hs. mit z wiedergegeben, woraus sich gewiß ein Schluß auf die damalige Aussprache ziehen läßt. 4 Das häufig in der Hs. begegnende Verb. ,,miauder“ in der Bedeutung von lat. studere (z. B. fol. 216a) oder lat. dicere (z. B. fol. 212c) wird von Is. Loeb (REJ. II. 251 f.) mit dem spaniolisehen ,,meldar la leya zusammengebracht.