Mannheim
Compact Memory

Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1933-01-01 · Heft 6 · p. Seite 459

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums
Volume
77 (1933)
Issue
Heft 6
Article
Beziehungen des christlichen Mittelalters zum Judentum
Date
1933-01-01
Page
Seite 459 (sequence 4)
Language
German
Belongs to
article
OCR quality
62% known words query
IRI
…/2829132-2829991-2829998-2838639--52319-2838725
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

Beziehungen des christlichen Mittelalters zum Judentum 459 nähersteht, wird erst nach Bearbeitung der ganzen Handschrift entschieden werden können. ' Für die folgende Edition ist diese Frage aber nur von untergeordneter Bedeutung. Abweichungen und Zusätze der ersten Fassung sind durch runde Klammern ( ), solche der zweiten Fassung durch eckige Klammern [] gekennzeichnet. . . . . Ut autem que translata sunt, melius intelligi possint, sciendum, quod Judei dicunt duas leges in monte Synai dominum Moysi tradidisse: una est lex in scripto et alia est lex super os vel in ore, sicut patebit inferius; porro legem in ore talmut — id est: documentum seu doctrinam — anthonomastice vocant. Continet autem sex libros, quorum duo non habentur a multis1: unus dictus z(e)raym — id est: seminum —, alius t e ä r o d — id est: mundiciarum. Unus quatuor aliörum appellatur mohed — id est: terminus —, alius jessuhoz2 — id est: salvacione, tercius est nass ym — idest: mulieres — et quartus kazassim3 — id est: sanctuaria. Istorum quilibet cezer — id est: ordinacio et gallice: aturement nuncupatur — et cezarim dicitur in plurali. Horum eciam quilibet in plures macectot — id est: in plures libros — dividitur parciales; et macecta — id est: fundamentum — dicitur in singulari. Sed eciam quelibet macecta plures parakym continet — id est: iuncturas aut copulas —, p e r e c in singulari, quod nos capitulum appellamus. Item unusquisque p e 1 e c suas continet halakoth — id est: sententias, quod vocant miaudees4 —, halaka est singulare. Item kalaka suos habet pat(11)ukym — id est: decisiones, gallice: taill[i]ement —, quas nos quandoque auctores, quandoque proposiciones et quandoque versus consuevimus nominare; pathuc est singulare. Sciendum eciam quod in qualibet macecta primo ponitur m y s n a, quod interpretatur recordata vel recordacio, et est quasi t[h]emaseu materia, que in illa macecta prosequenda est aut tractanda, et illud quod super hoc texitur aut construitur talmut proprie solet dici. Distinctis itaque et interpretatis librorum nominibus commnnibus et propriis (et singularum parcium ipsorum vocabulis) ad intelligenciam 1 vgl. Strack, Einleitung in den Talmud5, S. 24 Anm. I und Loeb, KE J XVI S. 282—286. 2 Über die Bezeichnung ישועות an Stelle von בזיקין im Anschluß an Jes. 33,6 vgl. Strack a. a. 0. 3 Hebr. ד wird fast stets in dieser Hs. mit z wiedergegeben, woraus sich gewiß ein Schluß auf die damalige Aussprache ziehen läßt. 4 Das häufig in der Hs. begegnende Verb. ,,miauder“ in der Bedeutung von lat. studere (z. B. fol. 216a) oder lat. dicere (z. B. fol. 212c) wird von Is. Loeb (REJ. II. 251 f.) mit dem spaniolisehen ,,meldar la leya zusammengebracht.

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.