Monatsschrift für Geschichte und Wissenschaft des Judentums · 1928-01-01 · Heft 5 · p. Seite 534

534 verbum finitum und übersetzte den positiven Bedingungssatz mit 015x £av op3>*9־s TcpoGeviyxqq und den negativen, indem er damit das falsch gelesene לפצח) לפתח?) verband, mit opfrws 8k |J1^ SiiX^q (y)|iapx££; iqaifyaaov). Auch in der Vulgata, in der der Infinitiv vom verbum finitum getrennt ist und die Bedingungssätze richtig wiedergegeben sind, ist שאת infolge der Nichtbeachtung von פנים falsch aufgefaßt. Hier lautet der Satz: Nonne si bene egeris, recipi es: sin autem male (statim in foribus peccatum aderit?). Ebensowenig haben Luther, die Genfer Bibel, die Authorised Version, Diodati und de Valera den Satz richtig übersetzt. Bei Luther lautet er bekanntlich (nach 6: Waxumb ergrimmestu? vnd warumb verstellet sich dein Geberde?) Ist's nicht also? Wenn du from bist, so bistu angeneme, Bistu aber nicht from, (So rüget die Sünde für der thür), in der Genfer Bibel: Si tu fais bien, ne (sera-il) pas receu? mais si tu ne fais bien, (le peche gist ä la porte), in der Authorised Version: If thou doest well, shalt thou not be accepted? and if thou doest not well (sin lieth at the doore), bei Diodati: Se tu farai bene, non (sarä egli) accettato? ma (altresi) se tu farai male, (il peccato giace alla porta) und bei de Valera: Como, no seräs ensalgado si bien hizieres: y si no hizieres bien, (no estaräs echado por tu (pecado ä la puerta?) Nur Arragel, der in einer Glosse auf die verschiedenen Bedeutungen von שאת hinweist, zeigt mit seiner Uebersetzung (die zwei Bedeutungen enthält): Por cierto sy tu bien vsares, perdon aueras como la tu faz alges, e sy bien vsar non quisieres, a la puerta tienes ei tu pecado), daß er an ויפלו פלו gedacht hat. Ob ihn Ibn Esras treffliche Bemerkung zur Stelle darauf gebracht hat, bleibe dahingestellt. Von anderen Sätzen seien hier angeführt כי מלאו מקדם ועננים כפלשתים (j es 26) 8x1 £V£7cX׳/]'a1׳b] xo a7cJ ipyjiq Vj yßpa auxtov xX7)80vtaf1(3v, co$ yj x(5v aXXccpuXwv, מתלים (ebd. 312) Xaög!!טס, d [xaxapc^ovxes 7tXava5atv u|xa<;. הוי לפזרת גאות שכדי אפרים (ebd. 28!) 013al x(3 axecpava) xy/s vßpewq. oi |ua0)׳8־xol 5Ecppaip,, נתן ליעף בה ולאין אונים עצמה ירבה (ebd. 4029) SiSou? ׳cor? 7mvü>aw ioylv xai' xors!!,ף oouvw|i£vots Xutc7]Tv, האמר לצולה חרבי ונהרתןף' אוביש (ebd. 4420 (ד X£y0)v xiß aßtiaaq) TEpY]'|AC01׳hr]'a׳)() xai xou£ x;0xa[j10u<; aou ^pavw, אל־תצאו השירה ובדרןי אל־תלכו כי הרב לאיב מגור מסביב (Ier 625) ^x7r;op6Ü£a8׳,e elq ayp^v g801^ p,Y] ßaSß^exe, 0x1׳ pc0[j1<pa10c tü>v k^8־’p(Sv uapoLXEL xuxXöfev (vgl. ebd. 204) ןרעו לכם לצךר!ה קצרו לפי״יחסד נירו לכם ניד (Hos 1012) a^efpaxe iauxors dq SixaioauvYjv, xpuy7]aax£ elq xaprccv £<5)%, cpcoxfoaxs eaoxol«; q yvcoaemq; האיב תמו חרבות' x05 ex&poü 2££Xwcov (<לנצח ועדים נתשת אכד זכרם המה (97 <ן at (Sopcpcdat elq x8Xoq, xai TzoXeiq xaxletXe«;• araüXexo xö p,VY]p,oauvov auxtov pex riwuq נשבע להרע ולא ימרי (ebd. 15 [14]4) 6 o!xvuwv xtp icXyjoWv auxou xai oux aftsxwv, אשר שננו כחרב לשונם דרכו חצם דבר מר ׳ T T T T : T T : V V - J T V t (ebd. 64 [63]4) ohiveq Y9jxcvY]aav coq £op,cpa£av xag yXoiaaa^ auxcov, evexxivav xc^ov TcpayjJia mxpgv, אמרו בלבם נינם יחד שרפו כל־מועדי־אל בארץ