Mitteilungen des Gesamtarchivs der Deutschen Juden · 1913-01-01 · 4 (1913) · p. Seite 25

— 25 - Et si Uli causam vel litem contra christianum habuerint, christianos testes in testimonium sibi adsumant et cum eis convincant. (Schutz ihres Besitzes an Sklaven) Sugesserunt etiam iidem Judei celsitudini nostre de quibusdam hominibus, qui contra christianam religionem suadent mancipia Hebreorum sub autentu1) Christiane religionis contemnere dominos suos et baptisari, vel potius persuadent Ulis, ut baptisentur, ut a servitio dominorum suorum liberentur; quod nequaquam sacri canones constituunt, immo talia perpetrantes districta anathematis sententia feriendos diiudicant2); et ideo volumus, ut neque vos ipsi praedictis3) Hebreis hoc ulterius facere praesumatis neque iuniores vestros ullis facere permittatis certumque teneatis, quia, quicunque hoc perpetraverit, et ad nos delatum fuerit, quod absque sui periculo et rerum suarum damno evadere non poterit. (Wergeid) Et hoc vobis notum esse volumus, ut iam, quia suprascriptos Hebreos sub mundehurdo et defensione nostra suscepimus, quicunque in morte eorum, quamdiu nobis fideles extiterint, consiliaverit, aut aliquem interfecerit, sciat se ad partem palatii nostri decem libras auri persolvere; (Schutz vor Gottesurteilen und Geisselung) et nullatenus volumus, ut praedictos Judeos ad nullum iudicium examinandum^), idest nec adignem nec adaquam calidam seu etiam ad flagellum, nisi liceat eis5) secundum illorum legem vivere vel ducere. Et ut haec. * Testimonia: Agobard v. Lyon, De insolentia Judaeorum c. 5 (Opera, ed. Baluze I p. 64): ostendunt (sc. Judaei) praecepta ex nomine vestro aureis sigillis signata. Epistula contra praeceptum impiurn (M. G. Ep. V. p. 180): quoddam praeceptum Judaei circumferunt, quod sibi datum ab imperatore gloriantur, in quo continetur, ut mancipium Judaicum absque voluntate domini sui nemo baptizet. Quod a nobis omnino non creditur, ut (a) facie christianissimi et piissimi imperatoris tarn contraria ecclesiasticae regulae sit egressa sententia. Formelbuch in der Bibl. nat. in Paris, cod. Lat. 2718, in tironischen Noten. Dr. Carpentier Alphabetuni Tironianum (1747) p. 59 nr. 32. Bouquet, Scriptores Rerum Gallicarum VI (1749) p. 649 nr. 32 de Roziere, Recueil des formules usitees dans l'empire des Francs du V. au X. siecle (1859—1871) nr. 27. G. Schmitz, Monumenta Tachygraphica I (1882) nr. 22 Zeumer, M. G. Formulae (1886), Formulae imperiales e curia Ludovici pii nr. 30 p. 309 f.--Reg. Sickel, Acta Karolinorum II (1868) S. 331 L. 224. Mühlbacher, Karolingerregesten nr. 781. Aronius nr. 80.--Ut. Stobbe, Juden in Deutschland (1866) S. 5 f. 197 f. 1) Carpentier: obtentu. 2) Dagegen Agobard, Epist. contra praec. imp., M. G. Epist. V p. 180; Baluze, Opera Agob. (1677) II Not. p. 74. 3) indictis (Zeumer a. a. O.). 4) „ezaminetis" vel „examinentur" notar.'us fortasse vohüt (Zeumer a. a. O ) 6) ,,et" cod.