Mannheim
Compact Memory

Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1906-01-01 · 1906 · p. Seite 177

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung
Volume
1906
Date
1906-01-01
Page
Seite 177 (sequence 33)
Language
German
Belongs to
journal volume
OCR quality
78% known words query
IRI
…/2720904-2721005--32-2725243
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

1 entity mentions

177 weist91). Darauf deutet hin der Ausspruch des Philosophen, ich habe Verlangen nach dem Wasser und enthalte mich desselben aus irgend einer höheren Rücksicht, das Begehrende und Hindernde aber können nicht dasselbe sein92). Wie wir in der vernünftigen Seele das beherrschende Prinzip gegenüber den niederen Seelenvermögen erkannt haben, so ist die Seele in ihrer Totalität das Herrschende gegenüber dem Körper. Kein Vernünftiger, meint Ibn Saddik, wird der Seele den Vorrang vor dem Körper abstreiten, da sie das den Körper belebende Prinzip ist und er ohne dieselbe regungslos daliegt93). Dass die Seele das Aktive, der Körper aber das Passive ist, geht schon aus der Thatsache hervor, dass der Körper, sobald die Seele ihn verlassen hat, keiner Bewegung und Thätigkeit mehr fähig ist94). Daraus folgt, dass der Körper sich nach der Seele richtet und um ihretwillen da ist, dass er ihr gegenüber sich verhält, wie das Werkzeug zum Werkmeister95). 91) Mikr., s. 37: והנפש החכמה במו המלך והנפש החיה הי־ כמו שוטר ונוגש המשרת את פני המלך והיא הגומרת בנפש התאוה ובכהות המתאוות, es entspricht diese Darstellung der Anschauung Plato’s, welcher die drei Seelentheile mit den drei Ständen im Staate vergleicht und den Muth, den Inbegriff der edleren, höheren Leidenschaften, zum Bundesgenossen der Vernunft macht, Rep. 440: ovxovv xal aXXofh, scprjv roXXc/.yov ata&avd^sda oxav ßidOovTai •ctva xapd tov X0p.3u.0v sxtdu[it0t, XotoopovvTa ׳cs auTov xat D־ü|aovjjisvov tw ß־aCu)1xsvtp sv aüTio, xat utsxsp 600 tv 0T«31at0vr01v ^VL!JLCfX.ov X6*p»> fifvojisvov tov 9־ü|1öv tou toiootoo; Nem. a. a. O., c. 21, S. 235, sagt ganz wie Ibn Saddik: Kcjtl os 6 9־vy10£ to copotpopixov tov Xop.aixov, womit Timaeus, S. 70, zu vergleichen ist. 8ף Mikr. das.: ומל זה אמר הפילוסוף אני אתאוה המים ואמנע ממנו לתומלת שקדמה לי ואין ראוי להיות המתאוה והמונע דבר אחד. Gemeint ist die Rede des Sokrates (Rep. 439), wo die Existenz verschiedener Seelenvermögen aus der That- Sache geschlossen wird, dass zuweilen ein innerer Kampf im Menschen sich entspinnt, so dass er zugleich angetrieben und zurückgehalten wird. Als Beispiel wird das Verlangen, zu trinken, gewählt: ovxovv 31 xots av7־;v dvtHXxi» ot׳L<oaav, STSpOV av Tl SV GüTlfj' St7] CfVTOÜ TOV CldtDVTOC XOl dfOVTOC, W3T־?p ShjptOV. hCI TO XlStV. 93) Mikr., s. 32: הראיה שהנפש מעולה מהנוף הנוף הוא דבר שלא יכפור אותו שום משכיל לפי שהנוף מצטרך לנפש שבשמה שיחסר מהנוף הנפש יהיה אז כאבן דומה. 94) Mikr. das.: ועוד שהנפש הי׳ הפועל בנוף לא הגוף בנפש וראיה לזה השקט הגוף אחר הפרד הנפש מהנוף וביטול תנועתו לגמרי ולא יתכן לו שום פועל בשום פנים. In der vorigen Anmerkung ist die Rede von dem unbeseelten Körper an sich, hier vom Körper, der beseelt war, dann aber von der Seele verlassen wird. Dies ist nothwendig hervorzuheben, damit nicht beide Bemerkungen dasselbe sagen. 95) Das.:ויורנו זה שהגוף הולך אחר הנפש ושבנללההתבון והנפש כפועל והגיף פעול בנפש ושהוא משמש אותה ככלי אומן המשמש את האומן. Der Vergleich mit dem Werkmeister und seinem Werkzeug findet sich sehr häufig. Aristoteles, 407 b 25: 031 r?jv ui sv Tr/vY;v 7prja9־a1 toiq op־(avo03 ,;>.׳ ijiuyyjv Tip a10u.otT1, Plotin IV, 3. 23: xdv to awuicc op-favov Tfl cJpjyjQ xapsivat, Hermes, a. a. O. S. 104. Ibn Saddik gebraucht

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.