Mannheim
Compact Memory

Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1896-01-01 · 1896 · page 49

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung
Volume
1896
Date
1896-01-01
Page
– (sequence 49)
Language
German
Belongs to
journal volume
OCR quality
68% known words query
IRI
…/2720904-2720979--48-2724570
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

1 entity mentions

V nirgends begegnende Bestimmungen: § 37. Preterea adjicientes statuimus, ut si aliqui vel aliquis Judeos contingat, pro quocunque maleficio, aut etiam detineri, eum seu eos statim judicari nequaquam debere, aut etiam condemnari per judices terrae nostre, sed usque ad preseneiam nostram sine offensione qualibet sub fida custodia reservari. § 38. Item volumus, ut si aliquis Christianus mutuo receperit pecuniam a Judeo et fideijussores posuit pro eadem solvenda. si principalis debitor mutuum negavit suum pro eo offerens juramentum sui solius non stabit contentus juramento, oportebit Mejussores id jurare, quod ad solutionem mutui principalis debitor minime teneatur quodsi pacem recusavit, debitor principalis ad solutionem eondemnabitur pro modo debiti declarati. Ob Heinrich 111 von Glogau den Juden seines Landes in seiner Jugend bereits, also etwa kurz nach Antritt seiner Regierung 1273 oaer 1274, ein gleichlautendes Privileg gegeben habe, wie aus dem Eingang seines Schutzbricfes hervorzugehen scheint, ist mir doch noch zweifelhaft Denn der Einleitungsgedanke, dass Privilegien von Zeit zu Zeit der Erneuerung bedürfen, und besonders die Ausführung (S 105): ״Judeis nostris per districtum dominii nostri constitutis, potissime cum ad nostram cameram pertineant et nostrae defensione et presidiis egeant, speeialius communire nostre gracie beneflcium impendentes ad evidentiorem noticiam et cautelam eorum statuta et privilegia, que a nobis nostre juventutis tempore emanarunt, de verbo ad verbum sicut in subsequenti serie continetur, taliter diximus renovandum“, stimmt nahezu wörtlich mit dem von Ottokar 111 in der Erneuerung seines Privilegs vom Jahre 1254 (am 23. August 1268) gebrauchten Wendungen überein. Ob nun Heinrichs Notar gedankenlos abgeschrieben hat oder die Situation wirklich in beiden Fällen identisch war, muss dahin gestellt bleiben. Was die übrigen Landschaften Schlesiens angeht, so scheinen in Troppau-Jägerndorf2) und wohl auch in der Lausitz, welche Länder unter mährischer und böhmischer Oberhoheit standen, die böhmischen Privilegien Ottokar’s für die Juden in Kraft gewesen zu sein. Ueber die oberschlesischen Landschaften lässt sich mit Sicherheit nichts sagen. ז) Vgl. Boczek, cod. Diplom. Moraviae, IV, No. 16, S. 17 2) Vgl. Bi ermann, Geseh. d. Herzogt. Ti oppau und Jägerndorf, S. 107.

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.