Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung
- Journal
- Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung
- Volume
- 1888
- Date
- 1888-01-01
- Page
- – (sequence 11)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 81% known words query
- IRI
…/2720904-2720995--10-2724038- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
- Job 1× ep/1005326
OCR text
Träten an denBIchtersmänn vom׳ Fache, trugen ihm auch vor die ganze Sache. Sache des Processes lässt er’s werden; aber Beide haben Becht auf Erden. 3. Der Sommer reisst den Mund auf, spricht von Hass berückt: Ja Winter heisst der Windherr, den die Schande drückt. Sieh, wie die Glatze ihm gar bleich vom Glatteis nickt, Wie Eis des Hauses Bau uns sprengt! und ganz zerstückt! Des Werkmanns Hand ist ihn zu nähren ungeschickt, Und weit ist jeder Euss dem Wanderzug entrückt. Ja selbst der Lüfte Yogel wird nicht mehr erblickt. Mehr erblicken es als recht die Leute, dass sie lagern rings um Feuerscheite — Feuerscheite, daran sie erwärmen; sonst vergehen sie vor Frost, die Armen. 4. Der Winter hörte dies mit an und sprach: 0 Thor! Es scheut den Sommer der Beseelten ganzer Chor. In dir ist’s heiss, kommt Furcht hinauszutreten vor;2 Doch schüttelst du in F1*0§t den Leib wie schwankes Bohr.3 Der Klugen Sinn ist’s nicht, der deine Tag’ erkor; Die Hälfte nicht zieht süsse Speise mit dir vor; Es fasst sie Beben, wenn die Sonne tritt hervor. Tritt hervor das Licht, so fasst sie Beben; sehattenwärts siehst du den Schritt sie heben — Heben Helden ihren Lauf, den schnellen, zu des kühlen Labetrunkes Quellen. 5. Was häufst du auf mich Worte, Unhold, tückebleich? Ich bin’s, der Speisen bildet aus dem Erdbereich. לקךבו לדלן שדו בל־ערן עין משפט יקים ושניהם צדיקים ־.-ד־־,•.'.- י :'1 1׳ , דליב *י ויקרא 1 י מוךפה שם החרף נקרא יקדה ראש בקרח הנורא ויקרקר קימת בית קרה יד עמל למורנו נסתרה -י דד * •־ : t T נם תל 46 תךרוך בשירה » נם עוף השמלם 46 .ירא ירא אז ישישים לחנו סביבות אשים אשים בם לחמו לולי זה נדמו החרף שמע זאת פה נשה נפש בל־חי בקרן קצה אך בך חים יראת [צאת] החוצה אולם תוך הקךב קר נמצא לב יורשים ימיך לא רצה 46 יאכלו מתוקים המחצה למרצו אם השמש שא 35 שא אור לערצו לצללים לרוצו ירשו נבוך־ים אל מימי הקרים מה־תכביר1 חנף עלי מלים אנכי מכק המאכלים 1) Nach Ijob 35, 16; תכביד E. — 2) Entgegnung in Bezug auf V. 24. — 3> In Fieberfrost, de* gerade im Sommer die Südländer heimsucht. 2-— _; ■HaiÜiil