Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1887-01-01 · 1887 · page 42

מ|׳;.7־ : ■^ . J&rakaih Ilm tkra,; > Den Liebling lehre deine Furcht, zum Ahnen- 1*000*1 יראתף1 ללכת פררן■J1TlifT weg bekehrt, הרריו ' g£■' Den du dem Knaben zugedacht hast, deinem 1עוך3ו נעל א1תה ה1ב0ת לעבךן Knechte Isaak! 2ליצחק 56. Zweite Klage um den Abfall seines Sohnes Isaak, jetzt im Diwan ed. Egers (E) S. 92 No. 203 u. Anm. S. 166, früher mitgetheilt von Egers in Mtschr. 1883 S. 572. Drei Strophen: die erste und dritte fünfzeilig, die mittlere dreizeilig. Egers im Diwan S. 166 vermuthet mit Beeilt einen Ausfall in dieser Strophe. Jede Zeile besteht aus zwei Hälften zu sechs Silben. SchTwa mobile kommt unregelmässig vor. Ich zähle nach Halbversen. 1. Mein Hoffen ist getäuscht und leer; Drum rinnt mein Auge thiänenschwe»־. Je mehr der Thränen ich ve! giesse, Buft laut mein Kummer: ״Spende mehr!*4 Er hat mir ins Gebein ergossen Des Feuers Brand, der Flammen Meer, — Dem Vater, der ruft in Gramesbeschwer, Ob aus, ob ein führt sein Verkehr: ״Weh mir, das Kind, es ist nicht da: Was wird, was wird aus mir nunmehrV“ 2. Vom Schreien ist mein Hals in Brand; Am Gaumen kielt der Zunge Band; An meinem Leib ist nichts, mehr heil, Gebrochen meine rechte Hand, Da meiner Augen Lust enlschwaud Und mein Gesicht ward augenleer. 3. Die Leber schrumpft wie im Bauch mir ein, Mein Herz zerkocht der Glulhen Pein. Wie kann ich still und glücklich sein, Da ganz mein Sohn mein Herz nimmt ein, Dem schnelle Heilung ich gesucht, Doch keiner half; ich blieb allein. Wie Moder schwindet mein Gebein Mein Aug’ ergiesst zwei Bäche in Reih’n. Schöpft’ aus dem Me01* es Flutheu ein: Längst war5 es dürr und wasserleer. תוחלתי נבובה ועיני בבכי זבה וכל־או-יל אני דמעה יגוני יענה הבה אשר עלה בעצמותי מחררדאש ולהבה לאב יצעק במחצבה "לעת מוצא ועת מובא3 הילד איננו ואני אנה אני־בא4 לקו־אי נחר גרוני ’ וז־־בק לחכי לשוני ואין עלום בעצמי בעבור זרוע ימיני ונלקח מחמד עיני ונותרתי בלי בבה כבדי כעשן 5 יכלה6 ולבי על־יקוד יצלה ואיך אשקוט ואיך אעלה ונפשי אל־בני תכלה אשר אצתי לבקע־נא ארוכה לו ואין מעלה ועצמי ם־־קב תבלה ועיני שלחה לבלי בכי ולו מתהום תךלה7 אזי היתד. לחרבה 10 15 25 1) Vgl. Kaufmann bei £ S. 167. — 2)1. Mos. 24,14. — 3j כ?1בא zum Gleichklang neben מוצא nach Ezech. 48, 11 u. Kii in 2. Sam. 3, 25. — 4) Ans 1. Mos. 37, 30. — 5) Nacli Ps. 37, 20 sollte mau בעשן . vielleicht erwarten‘;' allein sowohl בעשן dort als כעשן hier ist — תכלה (6 ־— .כבעשן E gegen das Genus. —?) So vermuthen auch Kaufmann und Porges bei E S. 166 statt תכלה der Hdschr.