Mannheim
Compact Memory

Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung · 1871-01-01 · 1871 · page 85

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Bericht des Jüdisch-Theologischen Seminars Fraenckel'scher Stiftung
Volume
1871
Date
1871-01-01
Page
– (sequence 85)
Language
German
Belongs to
journal volume
OCR quality
80% known words query
IRI
…/2720904-2720939--084-2722506
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

No entity mentions on this page.

OCR text

82 Zu den Bildungsmitteln der damaligen Zeit gehörte einige Bekannt- Schaft mit den herrschenden philosophischen Lehren. Hieraus erklärt sich das Vorkommen einer daran erinnernden Betrachtungsweise1) hei unserem Auto!* Äer^im Uebrigen und innerlich* der Philosophie ganz fern steht. .. ..י Ueher die persönliche Lage des Verfassers sind uns nur wenige Winke in seiner Schrift erhalten. Zu der allgemeinen Bedrängniss, welche damals Apostasie, Angeberei und Bekehrungssucht den Juden des christlichen Spanien bereiteten und welche der Verfasser sehr schmerzlich empfindet2), kamen eigne Leiden und Entbehrungen durch כמו שכתבנו• Ob hier an schriftliche Aufzeichnungen zu den Tractaten Beza und Baba batra oder ־vielmehr nur an eine mündliche Erläuterung beim Lehrvortrage zu denken sei, möchte ich nicht entscheiden. 2 ,80 (ג Ende:ובאמרי מדות בהקב״ה יתברך אני נמשך בדבר אחר דברי ח״ל שיחסו אבל הוא ב״ד, (d. h. nach menschlicher Auffassung)אליו ב״ה שם מדות על צד המקבלים ל^רלו ויחודו מצד עצמו אין ליחס אליו מדוח כי הוא וחכמתו וחפצו ויכלתו ומדותיו אחד בלי שום שיתוף ופירוד^עולם; — vgl. 89,3 und 608,1. — 95,2:ומתוך הבשר המעשה וטהרת המחשבה שיהיה לנו שם [במקדש ה'] יעלה שכלנו אל הדבקות עם השכל העליוני; vgL 362, 2 über den Connex zwischen der menschlichen Seele ובין השכל העליוני 2 ,168 — •השלם über allgemeine und individuelle Providenz; vgl. 813, 2 und 537, 2 Anf., wo eine individuelle Providenz nur für den Menschen, dagegen für die übrigen Gesphöpfe nur eine generelle angenommen wird — nach maimonides, welcher im More HI, 17 השגחה אישית dem Menschen, השגחה מינית den anderen Geschöpfen zuweist. — 608, 3 ist die »richtige Mitte« (הדרך הממוצעת) der Aristotelischen Ethik (abistoteles, Nikom. Eth. H, 5 und YI, 1) dem Verf. natürlich nur aus maimonides J2Och. JDeot bekannt. 2) Einleitung: ואחה השואל חן עיניך ולבך על זה כי דבר גדול הוא לא יבינו אותו כל רשעים וקמשכילים יבינו כי הרבה מן היהודים עניים ברוב הצרות הגדולות אשר תכפום בגליות והם לא ירעו ולא יבינו את טוב עולם הנשמות •כמעט נטי ו רגליהם ברוב הדאגות ולבם'לא, נכון עמם ברוב רעיונות , השם בחסדיו יעביר מלבנו מחשבות ואולם הרשעים :34,2 און וישפיע עלינו שכל טוב.ודעות נכונות להשלים חפצו אמן כן יעשה הגמורים כגון המינין והמלשינים אינן מישבי עולם ועליהם אמר הכתוב ובאבוד רשעים משרשי המצור. ליסר הנבלים והמוסרים שהרימו יד במי שהביאם :2 ,60 —;רנה על כן בשעיר :2 י95 לעולם ברצון האל ועשה להם כמה טזבות ומלך במשפט יעמיד אוץ החי הנושא כל העוונות יראו רמז כי החוטא שעוונותיו מרובין כמו האפיקורוסין ושכפרו (Ed. Amst.:בתורה ובתחיית המתים וכל המצרים לישראל(וכל היהודים המצירים לישראל בכלל לא יראו בטובה לעולם ותולעתם לא;תמות ואשם לא תכבה כמעשה השעיר בנשאו ריבוי עוונות מל ־ישראל יושלך לגמרי אל ארץ גזרה לא ימצא בית. ה' לא לשחיטה ולא לזריקה זכרו יאבד מני ארץ• Ed. Wien hat in Folge der Censur statt dieser ganzen steile nur den neu gebildeten Satz: לא כן החוטא.הגמור עליו ירמת השעיר המובל אל ארץ מרה•

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.