Mannheim
Compact Memory

Jahrbuch der Gesellschaft für Geschichte der Juden in der Čechoslovakischen Republik · 1934-01-01 · 6 (1934) · page 102

Scan of the page
Image: UB Frankfurt, Visual Library (IIIF)
Journal
Jahrbuch der Gesellschaft für Geschichte der Juden in der Čechoslovakischen Republik
Volume
6 (1934)
Date
1934-01-01
Page
– (sequence 102)
Language
German
Belongs to
journal volume
OCR quality
82% known words query
IRI
…/2644300-2644315--2506-2646852
Visual Library
page viewer of the UB Frankfurt

Mentioned entities

OCR text

5 entity mentions

kenverpflegungsanstalt und Beerdigungsgesellschaft zu Breslau 1726 bis 1926, S. 37f., S. 124, Anm. 50; Elisabeth Kupka, Die ersten jüdischen Ärzte im preußischen Breslau, Jüdische Familienforschung 8 (1932), S. 440. 199 Konzessionsreskript vom 30. November 1757, GStA. Berlin Rep. 52, 159 n. 9, Bl. 91; der Titel der Dissertation lautete: Joachim Solomon Koreff, Theoretica consideratio icteri novis quibusdam caussis simul superstructa, Halae Magdeb., ex typog. Vesteriana, 40 S., 4°; ein Exemplar ließ sich in einer Bibliothek in Europa nicht auffinden, dagegen besitzt ein solches die Library of the Surgeon-Generals Office, United States Army, in Washington. 200 Halle, den 22. November 1757, GStA. Berlin Rep. 52, 159 n. 9, Bl. 91. 201 Er war mit der Schwester des Breslauer Dichters Moses Ephraim Kuh verheiratet; Lewin, a. a. O., S. 38; Kupka, a. a. O., S. 440. Sein Sohn war der bekannte Leibarzt und Günstling des Staatskanzlers Fürsten von Hardenberg David Ferdinand Koreff, der in Breslau geboren, wie sein Vater in Halle studiert und promoviert hatte, eine Zeitlang Professor in der medizinischen Fakultät in Berlin, „Mitbegründer der Berliner Romantik und der Universität Bonn" war und nach einem bewegten Leben 1851 in Paris als Arzt gestorben ist. Dem Roman dieses Lebens ist neuestens ein nahezu 1000 Seiten starkes Buch mit Urkundenanhang gewidmet worden, Friedrich von Oppeln-Bronikowski, David Ferdinand Koreff, Serapionsbruder, Magnetiseur, Geheimrat und Dichter, Berlin und Leipzig 1928. 202 Ein Zweig der 1745 aus Prag vertriebenen Familie Kisch hatte sich nach Groningen geflüchtet. Nachkommen leben noch heute in Holland. 203 Promotionsgesuch Halle, den 28. Juni 1771, GStA. Berlin Rep. 52,159 n. 1; Kisch, Urk. Nr. 12. 204 Konzessionsreskript Berlin, den 4. Juli 1771, GStA. Berlin Rep. 52,159 n. 1, Kisch, Urk. Nr. 12 III.; daselbst sein Prüfungszeugnis, Nr. 12 II; Promotionseintrag in den Annales facultatis medicae, handschriftlich im Archiv der medizinischen Fakultät Halle, Kisch, Urk. Nr. 12IV; Dissertation: David JacobusKischius, Dissertatio inauguralis medica de cholera, Halae Magdeburgicae 1771, typis Joannis Andreae Stephani, 12 S., 4°; Widmung: „Viro excellentissimo, experientissimo, doctissimo domino Abrahamo Jacobo Kischio, medicinae doctori apud Pragenses celeberrimo, fratri aeque ac fautori ad cineres usque colendo, hanc dissertationem academicam ut tesseram gratissimae mentis pro tot tantisque in se collocatis beneficiis cum voto omnigenae prosperitatis d. d. d. auctor". Exemplar in der Universitätsbibliothek Leipzig, Spezielle Pathologie Nr. 1823. 205 Studierte laut Promotionsgesuch vom 21. Dezember 1771, GStA. Berlin Rep. 52, 159 n. 1, von Ostern 1767 bis Dezember 1771 in Halle, wo er am 13. und 14. Dezember 1771 sein Examen bestand; Konzessionsreskript vom 25. Dezember 1771, GStA. Berlin Rep. 52, 159 n. 1; Promotion am 9. Januar 1772; Dissertation laut Eintrag in den Annales facultatis medicae vom 9. Januar 1772 im Archiv der medizinischen Fakultät Halle: „Commentatio brevis in Hippocratis Aphorism. Libr. 1, 22"; ein Exemplar dieser Dissertation war nicht ausfindig zu machen. 206 Studierte laut Promotionsgesuch vom 26. Februar 1772, GStA. Berlin Rep. 52, 159 n. 1, 1767 bis 1772, 4V2 Jahre in Halle, wo er am 12. und 19. Februar 1772 sein Examen bestand; Konzessionsreskript vom 3. März 1772 daselbst; die Ermittlung des Titels seiner Dissertation ist nicht gelungen. 207 Vgl. Freudenthal, Aus der Heimat Mendelssohns, S. 179, Anm. 1. 208 Kais. Dekret an das Prager Gubernium, Wien, den 22. Mai 1773, Kisch, Urk. Nr. 29. 209 Er war 1741 in Prag geboren und ist am 13. Schewat 587 d. i. 1827 in Wilna gestorben. Über ihn vgl. Carmoly, Histoire des m^decins juifs, S. 234; Fünn, Kirja-Neemana, S. 260; Josef Meist, Haskalah, Geschichte der Aufklärungsbewegung unter den Juden in Rußland, Berlin 1919, S. 30; Landau, S. 138; Steinschneider, Jüdische Ärzte, Zeitschrift für hebräische Bibliographie 17 (1914), S. 140, Nr. 1039: „Jakob ben Schalom Kohen", und William Zeitlin, daselbst 20 97

Text as recognised by OCR (ABBYY FineReader), without corrections. Entity mentions: TagMe (2021); their positions were matched to this text again.