Jahrbuch der Gesellschaft für Geschichte der Juden in der Čechoslovakischen Republik
- Journal
- Jahrbuch der Gesellschaft für Geschichte der Juden in der Čechoslovakischen Republik
- Volume
- 2 (1930)
- Date
- 1930-01-01
- Page
- – (sequence 85)
- Language
- German
- Belongs to
- journal volume
- OCR quality
- 65% known words query
- IRI
…/2644300-2644303--0542-2644884- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
Mentioned entities
OCR text
82 durch ein königliches Machtwort dahin entschieden, daß die durch Testament 7 u. 8 dem Kloster zugefallenen Weingärten verkauft werden. Über jüdisches Pfandrecht, nicht Eigentumsrecht auf Weinberge vgL Reutter Hans Beiträge zum südmährischen Weinbergrecht, Ztschr. d. d. V. f. d. G. M. u. Sch., 26. Jhg., S. 128. 21) V; Brandl in der Einleitung z. 10. Bd. des C. D. M. stellt es einfach als bewiesene Tatsache hin, daß die Juden in Mähren im XIV. und noch im ersten Drittel des XV. Jhdts. landtäfliehe Güter besessen haben. Die entgegengesetzte Ansicht vertritt Bretholz B., Geschichte der Stadt Brünn. Ebd. 1911, 1. B., S. 379. 22) Brünner Landtafel B. IV 80. Rolleder A., Geschichte der Stadt Odrau, S. 43, meint, daß der jüdische Gläubiger seines Rechtes verlustig ging, weil er keinen Vergleich schließen wollte. 23) Olmützer Landtafel O. III 316. que Iure terrestri obtinuit et per Beneficiarios assignata donabiliter tenuit et possedit . . . 24) B. VII 189. Aaron Judeus de Snoyma, Henricus de Loweziez, Jeschico de Kralicz et Nicolaus Kralicz Vito militi omnem hereditatem, quam habuit Ingramus in Kralicz... vendiderunt.* Vgl. B. VII 1111. 1112. Ein interessantes Beispiel für Gütergemeinschaft zwischen Juden und Christen bietet der Bescheid R* Meir von Rothenburg S. 63a, Nr. 452 (um 1290). 2ß) B. VII 189. 540. 629. 26) B. VII 410. 527. O. V 51. VI 167. 201. Die Formeln lauten: prout super eo literam domini Marchionis obtinuit, de consensu domini Iodoci Marchionis et ad ipsius litteram, et literam M. J. consensus sui ad hoc habuit, cum consensu . . . 27) B. VII 410. In B. VII 541 heißt es: et ad hec dominus Marchio Iodocus misit literam et nunecios. B. VII 805 Et Georgius de Vethovia ex parte Iodoci Marchionis fuit nunecius, ut predicta bona debuissent intabulari. 28) O. VIII 295. B. XI 194. 29) B. XI 194 quam marcam ipse Iudeus obtinuit tempore Jodoci olim Marchionis Morawie. so) Brünner Schöffenbuch ed. Rößler c. 12 n. 18. Karl IV. hatte mit seiner Verfügung v. 26. Dezember 1349, durch welche er Mähren seinem Bruder Johann als böhmisches Mannslehen verlieh,, diese Rechtsauffassung geschaffen. 31) Diese Meinung haben Lippert J. Die Stellung der Juden in Böhmen vor und nach der Epoche des Hussitenkrieges Mitt. d. V. f. G. d. D. i. B. 5. Jhg. S. 133ff und Celakovsky Jaromirr PrispSvky k dejinam zidü v dobe Jagellonske, Casopis Musea Cesk6ho 1898 str. 385 vertreten. 32) Archiv cesky X str. 260. Rozsudi stavü mor. a ceskych urovnäji nevoli a rozepfe mezi stavi. Item jakoz pan Perichtolt podkomoriemu vinu davä o Nachyma zida, kteryz zhynul, o to vypovidame, aby pan P. se ptal na statek toho zida a na napad, kto by je m&l, a k tomu toho hledel pravem. A panl a podkomofie maji toho panu Perichtoltovi radni a pomoeni hyti, aby s8 jemtr spravedliv6 stalo.