Mitteilungen der Gesellschaft für Jüdische Volkskunde · 1902-01-01 · 2 (1902) Heft X · p. Seite 118

118 Flejsch gegesn, ducht fach dir dos op.“ Die Vejgl ot ogegesn, ogetrunkn un ot gelejgt ir Kop af di Wajbls Schejs79), fi fol ir loufn. Lajfndik ir ot fi a Ris geton a Feder. 0״, wos rajstu mir“, schrajt di Vejgl, ״,ch el dir zuhargenen80)!“ ״Es ducht fach dir, es bajst dir, mer nit“, entfert di Wajbl. ״'ch el dir derzejln a Cholem, wos ’t fach mir gecholemt ejernechtn81) ba Nacht, af a Kejsers Tochter if fejer krank un kejn Dokter ken ir nit helfn.“ 0״, fi fajnen Naronim, entfert di Vejgl, ״wen fej woltn a Zabe82) arojsgenumen vun unter die Bets Fus83), wolt fi gefunt geworn.“ Der Man in Schklep hert fach ajn un varschrajbt es. Derwajle ot fi noch a Feder a Ris geton. ״Wos rajste mir!“ schrajt di Vejgl wajter. ״Oj, es ducht fach dir“, fokt fi, es bajst dir fejer vil. ’s ,t fach mir nechtike84) Nacht gecholemt an ander Cholem, af zwej Madn fizn mitn grojen Zop, un Chosanim kumen zu fej nit.“ 0״, fej fajnen Naronim“, entfert die Vejgl Jerges, wen fej woltn arojsgeramt di hinersche Mist vun untern Katuch85), wein Chosanim onhejbm fach schitn8ti) zu fej wi Hint. Der junger Man ot dus untn varschribm. Derwajle ot fi ojsgerisn a dritn Feder. ״Oj, ich ,l dir hargenen“,. schrejt di Vejgl. ״wos rajste mir!“ 7״s ducht fach dir, mer nit“, fogt fi, 7״s ot mir nechtn gecholemt noch zwej Chalejmes, af a Hunt ken fach nit rirn vun Ort, un af a Bejm ken nit blien.“ ״O, Mentschn fajnen Naronim“, entfert die Vejgl, ״wen fej woltn arojsgenumen an Ejzer87) vun unter’n Hunt un an Ejzer vun unter’n Bejm, wolt der Hunt onhejbm zu gejn un der Bejm onhejbm zu blien.“ Er ot dos untn varschribm. Di Vejgl ot fach durchgesehlofm un if awegeflejgn mit ale Vejglach. ״Izt mekste88) arojsgejn“, lokt di Wajbl zum jungn Man, ״ich ob schejn far dir di draj Federn. Nomir89) gejn zufamen ahejm“, fokt er zu ir, ״ich wel dir wajfn di Weg.“ Sej fajnen bejde gegangn fejer lang un lang, bif fej fajnen gekumen zum Bejm, wos ken nit blien. Er ot arojsgenumen an Ejzer vun unter em, un es ot es glajch ongehejbm zu blien. Er ot ogeschnitn a Wizke90) vun deruf af an Ondenkung. Sej fajnen wajter gegangn, bif fej fajnen gekumen zum Hunt, wos ken fach nit rirn vun Ort. Er ot arojsgenumen an Ejzer vun unter em, un er ot glajch ongehejbm zu gejn, un er hot mit fach dem Hunt genumen. Ot er schejn zwej Ejzres, mit a Wizke, mit a Hunt. Sej fajnen wajter gegangn, bif faj fajnen gekumen, wu di zwej Madn fizn mit’n grojen Zop un kejn Chosanim kumen zu fej nit. Er ’t fi gehejsn arojsnemen di Mist vun unter’n Katuch, un Chosanim hobm fach ongehejbm zu schitn zu fej wi Hint. Sej hobm im a vule Gelt gegebm. Hot er schejn zwej Ejzres, mit a Wizke mit a Hunt un a vule Gelt. Sej fajnen wajter gegangn, bif fej fajnen gekumen zum Schtot, wu dem Kejsers Tochter if krank.