Mitteilungen zur jüdischen Volkskunde · 1911-01-01 · Heft 4 · p. Seite 141

— 141 — digeribili, meno gustosi e piü difficiiniente assimilabili. In complesso sono piü adatti ai cibo i pesci di mare che quelli di fiume. Cattivo nutrimento danno i pesci che vivono in acque torbide o inquinate; i pesci che abitano in luoghi ventosi sono migliori degli altri, poco buoni pero sono quelli che vivono in luoghi esposti all' Austro. I pesci migliori sono quelli di etk media; le parti migliori dei pesci sono quelle che si muovono. Grande importanza per Figiene alimentäre hanno pure i condimenti che devono essere tali da temperare gli effetti nocivi dei cibi. Cosc si esprime a questo riguardo il nostro autore: Galenus ait: Oportet cibos nulluni habere saporein malum stomacho nocivum, neque odorem horribilern, cerebro sua fumositate nocentem, neque duriores esse, stomachuni fatigantes, neque mordaees esse nervös stimulantes, et studere convenit, ut haec evitentur, cibique naturae ec jvenientes fiant, quod quidem qainque fit modis, seilicet aut solo foco, aut jola aqua, aut utroque, aut cum sale, aut cum aceto vel oleo, et aliis condioientis . . . Sapores non acceptabiies in temperamento sex sunt: aquosus seilicet acetosus, salsu3, ponticus, amarus et acutus. Si igiiur eibus fuerit aquosus et insipidus, optime aceto et sale, tanquam conveniente miripsa condiatur, si vero acetosus, soluin sal sufficit, et si salsus acetum. . . . Si autem eibaria fuerint amara et talia quae poterint elixari, in aqua sunt elixanda, a qua extracta cum aceto, sale et caeteris convenientibus sunt exhibenda. Si vero elixari non possint, sicut aquosae, prius ponenda sunt in aqua et sale, et deinde in altera aqua et sale cum aceto ad bonum saporem sunt reducenda; si autem amara fuerint et unetuosa. . . . solum sal sufficit. . . . Si eibaria fuerint acuta ... in aqua et sale infundantur, et parum etiam aceti apponatur; si autem acumini eorum amaritudo et ponticitas fuerit coniuneta cum aquae et aceti partibus aequalibus elixentur, et post cum oleo exhibeantur. . . . Si in aestate caro fuerit coquenda, multa aqua est adjicienda et vasculum non coopertum super carbones est ponendum ... St carnes sylvestres fuerint coquendae, post occisionem una die vel pluribus dimittantur, ut teneriores fiant. Pisces autem recentes et adhuc semoventes coquendi sunt. Si autem carnes durae et grossae dandae sicut ad comedendum non bene digerentibus, sicut senioribus et aegrotantibus, prius verberentur et deinde cum paueo sale, thymo et calamento in aqua ponantur, et aliquandiu dimittantur. . . . Galenus ait: Quae carnes sunt pinguiores et humidiores et multuni 8anguinem habentes, multum sunt saliendae, et diu foco flamma carenti permittendae. L' opera termina con alcune osservazioni generali intorno .alFigiene alimentäre, di cui citiamo le principali: Sanitatis regimen et custodia quatuor modis perficitur: unus est ut suis temporibus diaeta sit subtilis . . . secundum est ut actio grossae diaetae servetur suo tempore in complexione competenti . . . tertius est ut eibaria dentur suis temporibus . . . quartus est ut nos custodiamus a eibis malos cbymos generantibus. Aliquando sola diaeta subtilis sufficit ad sanandum infirmitatem, sine aliqua medicina. Unde oportet medicum frequenter in morbis sanandis Labere subtilem diaetam, et medicinam raram, eamque non dare, nisi ex maiore necessitate. Galenus inquit: Oportet post eibum labores et exercitia vitare, sicut Tequies ante eibum est fugienda. Molles cibi et liquidi sunt faciles ad digerendum, ideoque ante duros sunt aeeipiendi, quoniam si postea sumantur citius quam duri digeruntur, et a duris exire non permittuntur. Qui cibi in substantia mali sunt, ante bonos sunt sumendi . . . Qui in substantia sua non sunt laudandi, et non sunt humidi neque viscosL neque ante eibum neque post sunt sumendi, sed