Mitteilungen zur jüdischen Volkskunde
- Journal
- Mitteilungen zur jüdischen Volkskunde
- Volume
- Neue Folge. Zweiter Jahrgang (1906)
- Issue
- 2 (1906)
- Date
- 1906-01-01
- Page
- Seite 69 (sequence 13)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 77% known words query
- IRI
…/2638044-2638048-2638050--0260-2638449- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
— 69 — 614. Poneni (Aussehen) wos die Kille führt, wenn dos der Roschekohl (Vorsteher). 615. Jeden ansehen wie einen Malach (Engel) und trauen wie einen Gralach (Geistlichen). 616. Wer nicht zahlen will, kommt dazu, dass er nicht zahlen kann. Märchen und Schwänke, in Amerika aus dem Munde russischer Juden aufgezeichnet von Leo Wiener, Cambridge (Boston). Fortsetzung von Mitteil. X (1902) S. 98 ff. V. 's i gewen a Kejser, hot er gehat zwej Kinder, a Sun mit a Tochter, ot er fej gelofn bejdn lernen. Di Tochter ot sach genumen zum Lernen, un der Sun ot fach genumen zum Schikern. Die Tochter ot gefokt1) zum Tatn: „Täte, mit unfer Bruder if fej er schlecht. Lernen wil er nit, un er darf2) bleiben Kejser noch dir, wet nit fein, wer es fol firn di Meloche"3). Di Tochter if gewen fej er klug, ot fi im gegebn an Ejze4), er fol nemen a Lerer ahejm un fol im lernen in der Hejm. Ar5) if ober gewen6) noch kliger, un hot mit'n Lerer gemacht ejn Hant7), un me hot ongehejbn schikern zufamen. Ejn mol if der Voter geforn ofn Gijeg8), ot er gefokt zum Sun: „Wilste mit mir durchforn fach9) of dem Gijeg, wos ich wel forn?" Ot er gefokt: „Ich wel forn**. Ot er eingespant a Karet10) mit zwej Ferd un fej obn fach bejde gefezt un feinen awegefornll). Forendik12) arum a Teich hot der Sun derfejn13), af fun weitn firt a Goj u) aBehejme15) fokt er: „Täte, wilst fejn, wi ich wel aropganwenen dem Goj di Hemd vun Leib?" Ot der Täte gefokt: „Wi afoj konstu ba a lebedikn Mentschn aropganwenen di Hemd vun Leib? seidn16) af du west im hargenen17) westu kenen aropnemen vun im di Hemd"« „Ich wel dir weifn, af er wet lebn, un ich wel bei im aropganwenen di Hemd". Seinen fej gech18) ongehejbn forn un hobn aribergejokt19) dem Goj un me if ibergeforn ba a Wjorst20). Hot genumen der Sun un hot aropgeworfn ejn Stiwl vun fein Fus un if awegeforn. Ar if opgeforn noch a Wjorst un hot aropgeworfn dem andern Stiwl un if awegeforn. Der Goj if zugegangn zu dem erstn Stiwl, hot er gewolt zunemen21), hot er bei fich getracht: „es feinen durchgeforn afejne grejse Leit, af fej wein mich chapn22) mit dem Stiwl, wein fej fogn, af ich ob geganwet. Nejn, ich ob Mejre23), ich wel nit nemen dem Stiwl44, un if awegegangn. Er if ogegangn24) noch a Wjorst, hot er derfejn dem andern Stiwl, hot er bei fich getracht, bejde wein doch fein a Por, if ar awek un hot zugebundn di Behejme zun a Bejm25) un