Magazin für die Wissenschaft des Judenthums
- Journal
- Magazin für die Wissenschaft des Judenthums
- Volume
- 7 (1880)
- Issue
- 1 (1880)
- Date
- 1880-01-01
- Page
- Seite 203 (sequence 206)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 86% known words query
- IRI
…/2572068-2572077-2572078--1130-2573276- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
Bereschith Rabba. 203 der Zusammenhang des ganzen Proöms mit dem Vers an der Spitze sichtbar wird. Die allgemeine Bemerkung, welche Pseudo-Raschi (Sect. 1 8. v. ריבר״ם) macht: ודרך זה תפרש לבל הדרשות כשהן צריכים להביא ראי׳ לדבריהם מן המקרא התחיל לדרוש את המקרא בכמה ענינים אעפ״י שאינו עניין לדבר ובסוף הוא מפרש לפי מה שהוא צריך dürfte daher ihre Anwendung vorzugsweise in der Peticha finden. Diese Schlußsätze, welche oft allein das Proöm mit dem Inhalt der Parascha in Verbindung bringen, scheinen nicht selten vom Redaktor selbst herzurühren. Besonders da, wo er einen vollständig in sich geschlossenen, vollendeten Derasch vorgefnnden, der in seiner ursprünglichen Fassung mit dem Thema in keinem directen Zusammenhang stand, mochte er sich einen der Sectio» gemäßen Schluß anzufügen veranlaßt sehen. Hierdurch konnte er ihn für feinen Zweck verwenden. Ein instructives Beispiel dieser Art bietet B. r. Sect. 30: ר״א אלה תולדות נח כתיב קל הוא על פני מים תקולל חלקתם בארץ לא יפנה דרך כרמים, קל הוא על פני מים גזרה שנגזרה עליהם שיאבדו במים, תקולל חלקתם בארץ מי שפרע מדור המבול, כל כך למה לא יפנה דרך כרמים שלא היתה כוונתם אלא למטעת ברמים, אבל נח לא היתה כוונתו אלא להפרות ולהרבות בעולם ולהעמיד בנים שנא׳ אלה תולדות נח . Der Text dieses Proöms wird Wort für Wort ausgelegt: לא יפנה דרך, תקולל חלקתם בארץ מי וכוי קל הוא על פני מים גזרה וכוי כרמים שלא היתה וכוי, der Schlußsatz aber: אבל נח לא היתה כוונתו אלא להפרות וכו׳ enthält keine Erklärung für den Vers des Textes und scheint nur dazu zu bienen, um Anschluß an das Thema, an אלה תולדות נח anzubahnen: ולהעמיד בנים שנאי אלה תולדות נח, während dieser Derasch ursprünglich in einer bloßen Verserklärung bestanden haben mag, in einer Gestalt, in welcher der Redaktor ihn hier nicht hätte verwerthen können. Diese Vermuthung, auf welche die Beschaffenheit des Proöms an und für sich führt, erhält durch b. Sanhedrin 108 a einen höhern Grad von Wahrscheinlichkeit. Die Stelle daselbst lautet: ררש ר׳ יום׳ דמן קסרא מאי חכתי' קל הוא על פני מים תקולל חלקתם בארץ מלמר שהי' נח הצדיק מוכיח בהם ואומר להם עשו תשובה ואם לאו הקב״ה מביא עליכם את המבול ומקפה נבלתכם על המים שנאמר קל הוא על פני מים ולא עוד אלא שלוקחין מהם קללה לכל באי עולם שנאמר