Jeschurun
- Journal
- Jeschurun
- Volume
- 16 (1929)
- Issue
- Heft 3-4 (März 1929)
- Date
- 1929-03-01
- Page
- Seite 205 (sequence 99)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 78% known words query
- IRI
…/2292929-2293065-2293067--10420-2303715- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
Beiträge zum jüdischen Gesellschaftsrecht 205 lieber die Gründe für diese befremdliche Entscheidung gibt Talmud Jeruschalmi an zwei Stellen Auskunft:126 ,,Es ist doch die Frage.: Der eine bringt 100 Denare, der andere 10 Denare ein und Du sagst so (nämlich, daß jeder Gesellschafter den gleichen Gewinnanteil verlangen kann). Die Lehrer antworteten: Er (der 10 Denare eingebracht hat) kann dies deshalb verlangen, weil er ihm sagen kann: Durch meinen Anteil wurde das Geschäft möglieh.127 — Dies (ist nur einleuchtend), wenn das Geschäft klein ist; wenn es aber groß ist?128 — Darauf entgegnete R. Abin bar Chija: Er kann ihm entgegenhalten: Bis Da einmal verkaufst, verkaufe ich zehnmal.129 Dies, wenn (der Verkauf) an einem nahen Orte (stattfindet), wenn aber an einem entfernten Orte?130 — Darauf erwiderte R. Hila: Bis Du einmal hin- und hergehst, gehe ich zehnmal hin und zurück.“ ״R. Bun sagte:131 Die Regelung (einer gleichen Gewinnteilung) ist für den Fall einleuchtend, daß sie einen Edel- 126 Ket. x, 4: וקשיא ההן יהיב מאה דברין וההן יהיב עשרה ואת אמר אכן חבדייא אמרין יכול הוא מימר ליה על ידי מניי סלקת פרגמטיא עד כדון דהוות פרגמטיא זעירא הוות פרגמטיא רובה אמר רבי אבין בד חייה יכול הוא מימר ליה עד דאת מזבין חד זמן אבא מזבין י׳ זמנים עד כדון במקום קרוב במקום רחוק אמר ר, הילא יכול הוא מימר ליה עד דאת אזיל ואתי חד זמן אנא אזיל ואתי עשרה זמנים• 127 Denn die Einlage des anderen Sozius hätte zum Einkauf der Ware nicht ausgereicht. 12s Daher auch jeder Gesellschafter hohes Geschäftskapital eingebracht hätte, sodaß er mit ihm allein ein, wenn auch kleineres, Geschäft hätte abschließen können. 129 Der Gewinn ist daher hauptsächlich eine Folge der Tüchtigkeit. 130 Sodaß eine Möglichkeit zu häufigem Verkaufe nicht besteht. 131 bk. iv, 1: אמר ר, בון נדאיץ דברים כשנטלו מרגליה דיכול מימר ליה אילו לא עשרתי דינריי לא הייתה מזבין כלום אבל דבר שדרכו לחלק מביאין לאמצע וחולקין א״ר לעזר ואפילו דבר שדרכו לחלק דיכול מימר ליה R. Nissim zu את פרגמטיא דידך סגין ואת מנעה מזבנתא (מעגני מזבניתא אנא פרגמטיא דידי קליל ואנא הפך ומתהפך בדידי ומטי בך עד (Ket. X, 4: כדון בשהיתה פדגמטיא נתונה כאן היתה פרגמטיא נתינה ברומי דיכיל מימר ליה עד דאת סליק לרומי אנא הפך ומתהפך בדידי הכא ומטי בך• 7