Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Journal
- Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Volume
- X (1906)
- Issue
- 4 (Juli-August 1906)
- Date
- 1906-07-01
- Page
- Seite 118 (sequence 22)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 79% known words query
- IRI
…/2254995-7565916-7600163--1996-2256906- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
118 P. 562, No. 116 «teilt er über das ihm nur aus dem von ihm Öfters zitierten Prager Katalog bekannten גרושים die Vermutung auf, es :dürfte darin von der Vertreibung der Juden aus dem heiligen Lande, im allgemeinen und von der aus Frankreich und Spanien im besonderen die Rede sein und fährt dann fort: ״Nec siscitantibus nobis quis über ille esse posset, et coniecturam illam nostram aperientibus valde restitit ר שלמה איוובי R. Selomo Ezuui caput Synagogae Carpentoratensis, Magister noster in Rabbinicis“. — P. 568, No. 166 bemerkt er zu 1השגות להרמבץ) Exc. Constantinopoü, nec facile reperitur hic über inter Hebraeos Europaeos. _Nos illum semel vidimus in musaeolo R. Salomonis Ezuui Constantinopoütani.“ *— P. 577, Nö. 231 bemerkt• er zu ישראל pיחוס הצדיקים הנקברים בא ובירושלים es sei zweimal in Itaüen und mehrmals in anderen Teilen des Orbis gedruckt2), sei indess nicht zu bekommen, weshalb es Buxtorf hur dem Namen nach bekannt war, Er gibt hierauf den Inhalt an und schüesst: ״ut monuit me alias R. Salomon Ezzuui, dum essem Carpentorati“. — P. 625, No. 624:קערת כסף לד׳ יוסף איוובי״ Libellülus moralis rhythmicus R. Josephi Ezuui, Constantinopoütani, de cuius prosapia esse dicitür R. Salomon Ezuui Synagogärcha Liburnensis ex Carpentoratensi, praeceptor quondam noster in Rabbinicis“. PI. besass das Büchlein in der Konstantinopolitaner (1533) und der Pariser (1559) Ausgabe (cf. Cat. Bodl. p. 1029). PJ. schreibt, einmal Ezzuui, sonst immer Ezuui, wie er auch den hebräischen Namen vokalisiert. Da er lange Zeit mit Ezobi verkehrt hat, wird seine Namensschreibung die richtige sein. (Siehe die Variationen bei Steinschneider 1. c. No. 5917). Gross gibt nach Dukas (REJ. XI, 101; XII, 95) eine kurze Biographie Ezobis (Gallia Judaica 611 f. Cf. auch Leo Modenas Briefe 73, No. 1 und 2). Er sagt: ״S’il ne fut pas le maitre de Jean Plantavit, il l’aida certainement de ses conseils pour composer son lexique“. Nach den obigen Zitaten ist die negative Hälfte der Behauptung nicht zu halten. Da PI. 1625 Bischof von Lodöve geworden ist, war er vor dieser Zeit der Schüler Ezobis, als er sich nämlich noch in Carpentras aufhielt, wie er selber sagt.־ Er nennt ihn ״Constantinopolitanus“ und erwähnt auch, dass er für einen Nachkommen Josef Ezobis gehalten wird, woselbst er ihn ״Synagogarcha Liburnensis“ nennt. Von Jakob de Alba, dessen Werk תולדות יעקב PI. No. 728 verzeichnet, sagt er, nachdem er das Druckjahr 1609 angegeben: ״Quo tempore ip'sum Auctorem Florentiae cognouimus, eiusque opera ’) Cf. Benjacob 2028 מ. 2) Bj. « 193 verzeichnet 6 Ausgaben, sämtlich italienische.