Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Journal
- Zeitschrift für hebraeische Bibliographie
- Volume
- X (1906)
- Issue
- 4 (Juli-August 1906)
- Date
- 1906-07-01
- Page
- Seite 117 (sequence 21)
- Language
- German
- Belongs to
- journal issue
- OCR quality
- 61% known words query
- IRI
…/2254995-7565916-7600163--1995-2256905- Visual Library
- page viewer of the UB Frankfurt
OCR text
117 Er berichtigt Buxtorfs Angabe, dass nämlich ערוגת דבשם,, nicht von Moses ibn Ezra, sondern von Archevolti verfasst sei. Die für seine bibliographische Arbeitsweise charakteristische Stelle lautet: ״Quod autem male monitus sit, vel inde constat, quoä nullus alius über Hebraeus eiusmodi titülum präe se ferat. Verum in euihdem Nos quoque forte scopulum incidemus, quändo Rabbinorum" librös non aliünde, quam ex tarn male fidae Gentis relatione cögnouerimüs. Hoc unum tarnen audemus asseuerare, Nos nullum hic inserere librum, vel quem de facto non viderimus et ägnoueriinus: vel quem apud probos Auctores citatum, aut Jüdaeorum nomencläturis appositum non inuenerimus“ (No. 525). Er zitiert Buxtorfs ״Bibiiotheca Rabbinica״, die aber nur 324 Nummern umfasste, öfters, bemerkt aber, seine eigene Zusammenstellung sei schon vor dem Erscheinen jenes Werkes fertig gewesen. Die Plantavitsche Bibiiotheca strotzt von allerlei Irrtämern und elementaren Schnitzern, unter denen auch Orthographica das Auge verletzen. Doch wollen wir das Werk, das für seine Zeit allenfalls eine bedeutende Leistung war, nicht kritisieren und kehren zu den Lehrern des Autors zurück• Bekannt ist, dass Salomo Ezobi ebenfalls Pl.’s Lehrer war. Unter den dem ״Thesaurus® vorgedruckten, von Rabbinern herrührenden hebräischen Lobgedichten steht Ezobis, der ״auch״ der Lehrer des Bischofs war, an zweiter Stelle1). In der Bibiiotheca nennt PL Ezobi, soweit ich sehe, viermal. *) An der Spitze der Lohesbymnen stehen die hebräischen, insgesamt 13 Stück. Nach solchen von Simeon de Muis, Philipp Aquin, Athanasius Kircher und Johann Spieghel kommt unter eigener Ueberschrift das folgende: Rabbinorum Nonnullorum Orientalium, Italorum et Germanorum, aliorumque Virorum clarissimorum de Thesauro Synonymico Hebraico-Chaldaico-Rabbinico eiusque Auctore Testimonia encomiastica. 1) Judae Leonis Mutinensis Archi- Synagogi Veneti, lllustrissimi Episcopi Lodovensis quondam, praeceptoris in Rabbinicis, Carmen duplex, cum duplici Praefatiuncula. 2) Salomonis Ezvoi Constantinopolitani, Synagogarchae Liburnensis ex Carpentoratensi, eiusdem lllustrissimi Episcopi etiam Praeceptoris in Rabbinicis, Carmen triplex, cum Praefatiunculis. 3) Eliae Mazal-Tof Mutinatis, Synagogarcha Mediolani Triplex item Carmen. 4) Abrahae Jedidiae Schalit Ferrariensis, Scholiarchae Perosini — Ejusdem. — 5) Isaaci Patavini Synagogarchae Romani. 6) Jacobi Ben-Mosis Senioris, Pisanäe~Synagogae Präefecti Carmen Acrostichum. — Ejusdem. 7) Mardochaei Charizi Cracoviensis, Synägogae Pragensis Rabbini. 8) Samuelis Korphi Thessalonicensis, Rabbini Klaghenfurtensis Carmen divisum in utroque Hemistichio rhythmicum. 9) JDominici Hierosolymitani, ex Mebraeo Christiani, et e Turcici Imperatoris inedico, Cerisoris Romanae Inquisitionis librorum Rabbinicorum, lllustrissimi Episcopi Lodovensis, Romae ante XXX. annos Praeceptoris in Rabbinicis. Es folgen dann griechische ״Epigramme®. Der No. 5 genannte Isaac Patavinus ist Isak Padovano, der Schüler Leo Modenas (cf. über ihn Leos Briefe, hebr. Abt., p. 169, nr 8), Pominicus wird noch zu den Rabbinen gezählt.