Milgroym · 1924-01-01 · העפט 6 · p. Seite 7

באלאדע פון אויםערן לעבן פון הוגא פאן האפמאנסטאל ■ד ־ד ו ז און קינדער װאקםן אויף מיט טיפע אריגן׳ װאם װײםן גארניט׳ װאקסן אוף און שטארבף און אלע מענשן געהן אין זײערע װעגף און זיםע פרוכטן װערן פון די הארבע און פאלן אויף דער נאכט׳ װי טויטע פויגל נידער׳ און ליגן אפ א טאג און נעמען דארן׳ און שטענדיג װעהט דער װינט׳ און שטענדיג װידער מיר הערן אוים און רעדן אזוי פיל װערטער׳ און שפירן פרײד און מידקײט אין די גלידער׳ און גאסן ציהן זיך דורך גראז און ערטער׳ אי דא׳ אי דארט׳ פול פאקעלן׳ בוימער׳ טײכן׳ און װעגן אומעטום׳ פון שרעק און טויט צעשטערטע ♦ פארשײדענע׳ צו װאם זײ האט מען דא געבויט? זײ געהן קײנמאל גלײךאון זײנען אזוי פיל? װאם ענדערט אום דען לאכן׳ װײנען און דערטויט? װאם טויג דאם אלעם אונז און אט די שפיל׳ אז גרויסע זײנען מיר און אײביג אײנזאם׳ און׳ װאנדרענדיג׳ אין ערגעץזוכן ניט קײן ציל. װאם טויג דאם גלײכן אונז געזעהן אזוי פיל האבן? און דאך׳ זאגט יענערפיל׳ װער ״אװנט״ זאגט׳- א װארט׳ װאס טריפט מיט טיף־זין און מיט טרויער׳ װי שװערער האניג פון די הוילע האניג־ שאבן• איבערגעזעצט פון דײטש דורך ע• ק א ר מ א ן 5104 0££^1ס20 7£6£79 ־זס שאז ־זס 1 .סא ^^0^00^£1 79£ 1\££0 46££0\££טא .¥£ט־דא0£ 15 ז\ג3£1ט1\ ££א£710א י 7 מ ז ל ט ב ת פין דער הגדה 1 .זא נױרנברג נאציאנאל - מוזעאום