Milgroym · 1924-01-01 · העפט 6 · p. Seite 2

*־ י * י<׳. *1-״ ** יזייעיזי״כ׳ כי־מד־כ יכי־״צײ אה מי־י״דגי כי־־־ב רכ״אני עיעיי־כי יע־כיי״כ ככג־־■ יכױ־ה כסת 1'ייכ־א־מ־ה אי־יי־י־ די״- יעיכי^ר־כ כ-״ר רכד־נ־ ע־־״ילו־כ-י־ע״־ככ־־י־ינרר עדכײכיזיכ־כ־רו כ־יכ רבדי־ *ל״׳א מ־״ יי־יי׳ייצ י־־ב־־נ־ —! ־־׳עעײח אהד־י״דחיךע וז׳א-' יי־־אי אה״־-אי־־נ־ ־ע״כ ־־צר ־י־י־י׳־׳. כ־־ייד־בי־ב ־־ײ׳ײזעיפדייעלי ינ *זד־ײ־יד״י״־ע• כ־כעיבײי׳מע־י־׳ראהבדייזכייעײדיײ^זאצו "־י׳ א.ל*נ* כאעיי־ ־כוכ־ י־גדילי־ יכמד ײ־יזכי־ם יח׳יכ רי יע*ײכ ־י״י־־־ני י״כי־ *ע״, עד ידע נא־־; ער״ע״די־״יי־^ אכײי גיאביךר כייײזרךכײככ עעיד ײזציאר •י4י־*דן יכעי־הר ימייגכ ימי^עױ־כיציידגיגכ , פך^דםכי כבחזךך יױימ כיעעי אגינױדר'ביײדרי־צרךי־יסרמס כמס־יגמח ײ־י״ײײייאכײצדך מירך-< א פארצ־רט בלאט פון א מחזור אויף פסח און שבועות פונ׳ם 14־טן יארהונדערט/ געשריבן אין דײטשלאנד• פארצירונגען אין בלוי און רויט/ אותױת שװארץ. מינכעף מלוכה־ביבליאטעק/ קאד• העבר .4׳ באנד 2 ¥?טזא0£ 14111 .׳)יא^ז\?0£ א1 א£י111?^ .5>££1/גי?ס 57\/£? סא\/ ק£/\550\/? קס־ז?0950\/1\ 4*ס?£ 0£\<ק ח .£סז\ ,4 .?£8דז .ססס .^£טזסז5818£ז\/^ז־5 ,זזסזאטזג .>01\/8£ אז 5?£־דז££ .ס£? םא\/ 8£0£ א1 א10ז־\/?סס£ם צו די מינכעבער האבטשריפטן פון די העברעאישע האבטשריפטן/ װאס זײנען געשריבן און אילומינירס געװארן אץ די ײדישע קהלות פון דײטשלאנד זײנען א סך פארבליבן און דערהאלטן געװארן טאקע אין דײטשלאנד גופא. די בײערישע מלוכה־ביבליאטעק אין מינכען פארמאגט א היבש ביסל פון אט די טײערע אוצרות״ און בשעת די טויט־מוטיגע ״באױװארן״ טרײבן ײדישע בירגער/ אפזאגנדיג זײ אין זײער היסטארישן רעכט צו װאוינען אין לאנד- טוט זיך דאס גײסטיגע בײערן רוהיג איר װערטפולע ארבעט צו זאמלען און מסדר צו זײן די שפורן פון פריערדיגער קולטור״ שפורן װעלכע זאגן עדות װי ענג ס׳איז געװען אין מיטל־אלטער דער גײסטיגער צוזאמענהאנג צװישן דער ײדישער און קריסטליכער באפעלקערונג אין די דײטשע לענדער• בנוגע צו דער קינםט־ לערישער טעטיקײט קאן מען אײגנטליך גיכער רײדן פון אנ׳אלגעמײנער אײראפעאישער קונסט״ אײדער פון באזונדערע נאציאנאלע קונסט״אויסערונגען. די ײדן האבן זיך באטײליגט אין אט דער אלגעמײנער קונסט־איבונג״ װי אנדערע האבן זײ אויך װייטער פארארבעט אריענטאלישע עלעמענטן און מיטגעהאלפן ארויסצובילדן נײע פארמען״ כאטש אפילו״ זיי האבן״ װי די דרום־פעלקער״ די איטאליענער און שפאניער למשל״ זיך געהאלטן שטארקער פון די גערמאבען בא די אלטע טראדיצ־עם• אזוי זעהן מיר דא אין קאד. העבר. 135> פון דער בײערישער מלוכה־ביבליאטעק״ אינ׳ם װערק פון יצחק בן ױסף מקורביל ״עמודי גולה׳/ װעלכעס איז אפגעשריבן געװארן אין דײטשלאנד אינ׳ם יאר 1337 (זײט 24)׳ און אין קאד• העבר. 4״ צװײטער באנד״ אין א מחזור אויף פסח און שבועות״ װעלכער איז אויך געשריבן אין דײטשלאנד׳ אינ׳ם 14־טן יארהונדערט״ צװײ כמעט גלײכע בײשפילן פון דער אילומינאציאנס־קונסט׳ װי זי פלעגט געמאכט װערן אין די העברעאישע האנטשריפטן. כאטש בײדע מאנוס־ קריפטן זײנען פונ׳ם 14־טן יארהונדערט געפינט מען אין בײדע בלעטער נאר װיבציג־װאס פון גאטישע עלעמענטן. זײ זיינען נאך אינגאנצן אין דער שליטה פון דער ראמאנישער קובסט• העראלדישע גרייפן מיט פארשלונגענע העלזער״ א יאגד־סצענע אין דער האנטשריפט פון יצחק בן ױסף (װי לעכערליך די הונט יאגן זיך נאך דעם הירש מיט די קעניגליכע הערגער;)״ קאמף־ סצענען צווישן רייטער און לייב״ צווישן ספינקס און לייב״ צווישן א רייטער און א פוס־געהער״ — די סצענען זיינען סטערעאטיפ 2