Milgroym · 1923-01-01 · העפט 5 · p. Seite 22

נאר ערגיץ װייט האט דאס ײדנטום זיין גלויבן אין דעם אײנצלנעם גאט געזײט און א נײע אמונה האט זיך אין האלב־ אינזל פון אראביען אנגעהויבן צו װעבן• און אז די צײט איז געקומען׳ װען דער נײער גלויבן האט זיך קריסטא־ ליזירט אין דער תורה פון מוחאמעה האבן זיך די האלב װילדע שבטים װי א אוראגאן איבער די װעלט א װארף געטאן און האבן צעשמעטערט די הײדניש ־ קריםטליכע ביזאנטינישע אימפעריע- און דער חלום׳ אז ארץ־ישראל װעט װערץ א קריסטליך לאנד׳ איז מיט אײץ מאל צעשטויבט געװארן• א ל ע ז ר ל. ם ו ק ע נ י ק זײן באם קיסר׳ ס׳פלעגן ערשײנען פארבאטן צו צושטערן די ײדישע שולן♦ אבער די העטצע איז אלץ שטארקער און שטארקער געװארן. און אויך דער גורל פון דער ײדישער שול אין נערן איז געװיס דאס זעלבע געװעזן♦ מ׳איז זי באפאלן און מ׳האט זי פארברענט• דער ײדישער ישוב איז רואינירט געװארן ביז זײ האבן גענצליך פון דעם פארלעגענעם ארט אויסגעװאנדערט. צו דיזער צײט זײנען פילע ײדישע ישובים אין ארץ־ישראל חרוב געװארן. די קריסטליכע פאנאטיקער האבן שוין געהאפט׳ אז גאר אין גיכן װעט אפשר דאס הײליגע לאנד רײן װערן פון ײדן• ' א מנורה פון שטײן װאס ם׳איזיגעפונען -געװארן בעהאלטן בא די אויםגראבונגען פון דער אלטער שול בא טבריה• גענומען געװארן פון דעם ״קובץ של החברה העברית לחקירת ארץ־ישראל ועתיקותיה״• 'וז5001£ £ג/£0£0010\/£0£1\/ ^£?£8ם שדדז?ס א115510\£8? םא1>ן /ופ .5\/1?8£דד מ\/£א ,דד־דג/^ז^דד ידג׳ ס£מ£/ץסס15ם שאסז־צ 22