Milgroym · 1923-01-01 · העפט 4 · p. Seite 26

די מענטשהײט האט נאך ניט געפונען און דערפאר איז אים דאם געמיט געװען געבראכן און ער האט שטענדיג זיך געקלאגט- אז ס׳ניטא קײן גערעכטיגקײט און קײן לאגיק אין לעבן• און קענענדיג די שװערקײטן פון לעבן און די נישטיגקײט פונ׳ם מענשליכן גייסט׳ האט ער געװאנדערט פון אײן ארט אין אנדערן און געזוכט א מאראלישן אנהאלט; ער האט/יך געװארפן פון אײן באשעפטיגונג צו דער אנדערער״ פון אײן װיסנשאפט צו דער אנדערער. כדי צו בארוהיגן דעם שטורם פון זײן נשמה• ס׳איז אבער געקומען א טאג. לוען אויך דער דאזיגער דעמב האט ניט אויסגעהאלטן - און ער װיסנשאפטן׳ אזוי איז ער אויך געװען פיעלזײטיג אין זײן מאלערפאך און ער האט אויף דעם געביעט זיך פארנומען מיט א פולע פראבלעמען און אין זײ אנטדעקט אסך נײעס• אבער אזוי װי די גרויסקײט פון דער פערזענליכקײט׳ אזוי איז אויך גרויס געװען איר טראגיזם. דאס גאנצע לעבן זײנס איז א קײט פון זוכענישן און ניט־דערפילטע אידעאלן• דאס טײערסטע איז בא אים געװען׳ און דאס האט ער אם אײפריגסטן געזוכט - דעם אמת? אבער צום ענד האט ער געמוזט אײנזעהן׳ אז כאטש דאם ז ו כ ן נאך׳ן אמת איז געגעבן פאר יעדן מענשן. אבער דאס געפונען אים׳ איז א זאך פון א סך דורות׳ װי ער שרײבט אלײן אין זײנע שריפטן: איז געפאלן• ״דער אמת איז נאר א קינד פון דער צײט אליין״• אלס קינסטלער׳ װיסנשאפטלער און ערפינדער׳ האט ער געשטרעבט צו אזוי פיל און צו אזעלכע גרויםע זאכן׳ אז ער האט זײ שוין ניט געקאנט פארטראגן און ער איז געפאלן האט זיך אומגעקערט צו איר מקור• אבער דער נאמען פון לעאנארדא דעם קינסטלער און קלאר־זעהער װעט לײכטן פאר די מענטשן׳ װאס דורשטן נאך װיסנשאפט און שײנקײט - אונטער זײער לאסט• ער האט געװאלט געפינען דאס׳ װאס אויף אײביג• ד״ר אלגא פעװזנער־שאץ• שװארץ די נאכט ♦ ♦ קײן ליכט< קײן שטערן ♦ ♦ ♦ פון שאול טשערניכאווסקי״ שװארץ די נאכט קײן ליכט׳ קײן שטערן... דוכט זיך אפגעטעך ארום הײלע בוימער שטרעקן צװײגן אלטע חורבות אומעטום שא! מען הערט׳ עם פליהען פויגלען׳ עפעס שרײען זײ פארזארגן• גריםן זײ די נאכט׳ די טיפע׳ אדער בײנקען נאך דעם מארגן? פאר באגינען פול מיט אומעט׳ שטנ׳ם שטארבן׳ שטנ׳ס שװעבן׳ און װי פויגלען פליהען שטנ׳ם אט־העט ווײט׳ און אט דא נעבן• איבערגעזעטצט דורך א. עםטערם (א• ריינין)•