Juedischer Almanach für Gross-Rumänien · 1922-01-01 · 1. Jahrgang = 1922/23 Exemplar LBI · p. Seite ×™×’

ײדײשעל אלכאנאך פאי גרױס־חיכעניע. דער בעל־מוסר. קינדערלעך: פ״ן אײערעצ ױעג' איך אם־דע פאדמא;: עצידעד■ ־ײכער ז־מער דאג אוי רב ראבצשיק ב״ דער צשערעדע דארט יאויפן פעיר ליגט זיך אנגעדרודעלכ: בריגז אויף דער גאנצער װעדמ; ב׳קריכט די צײט זיך נאוייצ לעפיש פויל . . . :אפן פ:יג סי (אוי< :יטא די יאדן ױען געכאפט האע ראבטיציק האזן א־ן געעלעפש די פוקבן ב״ די עקן! . .) און די ׳טעפעלעך — א יטמ־׳ה: עפרי:גן אויף די גראזן היפען, . . ױאוױוען . . . טוט דאכ איט :יט שמעקן . . . כ׳נודעט איס׳ ל׳אנגװײליק . . . ידקציכ: װיל ער זײ די צ״נדעלע־ כאטיט מאבן 1א״דיק און ער נעסט די שעפעלעך צום גלידערי■ זײ זאגן םוכר׳ אדע זינדיק זײ מסוכן־ קײנעם ניט געםונט ק״ן זכיה ער: װיי דו אײך הידטײעש : צו א״ער קאפ א בראך : (־אװקעט דאכטשיק ב״ז) . כ׳װײם א״ך: א־ע א״ערע הפציאלעך און הײו׳ו־צקעלעך: איך עזות־פנימער: ג:בים איד און נאך און נאך: א״ערע צאפעכ םיט די בעדדדעך - װאוילע ױגגען: טאנצן פאראוים: אדער זוכן ג״ען זײ מיטיהן און אין םאנםקי האבעד גאר פארקריכן: . . ׳< פרומע ציגן אײערע אין די פדעםדנ גערצנער שפרינגען א־ גא:ץ פרי ־״)' ■■1. א -,-ג•״. . . -,ן * , . און דערצו :אך פון פארנאכט איי ב פון גאנץ פדי און ביז פאד :אכט םע מע פע און מע מע מי: דידלעך: שײנע יידלעך אויכגעטראבט: י:אמ:ו־<: אונדזער םאכגױך נאך א גוטער : כיט אומױכט דאך אײך צו קוידעךעל פי דין איז מוהר: /^2* פאכקעט צו אפילו דאך דער דנ: חטוכה טוט הילטײעס: קאפ אין דרערד א״ך פאר די זינד: :עמט צומ הארין ז־ך יאון םארבעכע־ט באטש פון צינד ז״ט כאלבאטיש■ לייט״ט פ״ן און ױאויל ־- ז״ט הינט: , . :אר אומזופט: צו װעמען רעד איך? האװי האװ■ האװ: צוס ױינט ■■־ ד־יכ :יט אפ דאכ הארץ דיר ראיטשיק: לאז געמאך• (שפרינקט א צאפ א קעגן אים ארויס) אי: צעדבדט זיך א ביכל: פיש: אדויכ עד מיט דער שפראך: ידװ״גשט? :יפ?אג איך דאבטישיק אויס : זאלי װיסן דאכ פון קל״ן ביז גרויס און פוי גרויס ביז קל״ן װיםן זאל אל״ן דאב ראבטשיק אויכעט — דאבטשיק חאט ק׳פורא םאדן שוהכ■ װ״ל עד איז א כםא׳ניקי אטרםה ב״ן און אוגדז עכט א יעדער םרומערי םרעםט װי א מגפח װײל — מיד ז״נען בשר׳ ניט הלילה כרפה , , .