Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 182

י ש ו ב א י ז א ר ג ע נ ט י נ ע י א ר -ב ו ך פ ו ן יי ד י ש ן האםטו גןןזען, און דו ביסט שוין פון הײנט־אן אן אנדערער, א ליכטיקער געװארן? — א נײן/ א נײןן — פ׳איז מיר פארכײגעגאנגען א מענטש הײנט מיט א פרײנטלעכן גוטמארגן, — עם האט מײן הארץ דעם רײנעם גרום געפאנגען/ פון דעם איז עפ די ליכטיקײט געבארן. — 3 — א װירבל־װינט איז אין מײן הארין/ די לײדנשאפטן אלע רוישן. אט־װי א פעלז אין מיטן יס כין איך/ פון כװאליעס כײז געשטויםן. די פינצטערניש ארום איז דיק, װי אײדער פ׳איז דער טאג געבארן. עם טאנצן רוחװז אין מײן כרוסט — א, װײ איז מיר! — איך בין פארלארן. — 4 — איך װעל ארײן אין שענקל און נעמען זיך צוס װײן, ביז װאן אין כרופט בײ מיר י װעט אנקװעלן מיט שײן. און די נשמה מײנע ארויך װעט אין די םפערן/ זיך װאשן מיט דעם גלאנץ און שימער פון די שטערן. אראפטריפד כאלד װעט די נאכט דא פונעם הימל מיט ראזלעכן ציטעד. פון שטערן צעשפילטער געװיטער װעט װעקן דעם בליק דעם פארטראכטן. עפ גליט א פארלאנג אין מײן הארצן/ אין א קויש כ׳זאל די שטערן אויפזאמלען, װי גילדערנע עפל צעפלאמטע — און לאזן דעפ הימל אין שװארצן. 182 —