Yor-bukh fun Yidishn yishev in Argenṭine · 1945-01-01 · 1945-1946 · p. Seite 94

צאלעל בליץ 8 סװערשניט אינער זיד 8לײן <ש ט י מ ו נ ג ע 0 — 1 — םון ברייטן צעשויבערטן פ״ננבוים שװעבן אראפ גראציעז די געשניצטע, הארצפאר־ סיסע ב^עטער. מיט א זיידענעם שארך הויבן זיי אן ז״ער זעקבםטשטענדיקן הארבםט־ילעבן אויה די כװאציעם פון שטויביקן װיכער. דאם האדװ װערט אנגעזאפט מיט ארגענטינער אומעט און מיט יציטװישן װייטיק. איך רערמאן זיך $זן קופערנעם שצאם םון מיין היימישער םאםגע, װאם םקריפעט אויפן ברעג פון א בי^אהױטיקער אזיערע און װאם אין יעדער גרינער נאדצ אירער איז אר״נגעצויגן א פאדעם זון. ' ארום דעם ענטרע-ריאםער ניאנדובאי, םאנטא-פעער אמבו און בוענאם איירעסער עאוקא^יפטוס, נעמען זיך דרייען מיינע?יטװישע יאדצעם און אקבעם, װערבעם און בעריאזעם, דעמבן און טאפאי^ן, און צװישן זיי, צװישן די טיףי־ביצאע װערדער אויך די האריזאנטן װאקםן אוים די געטעםעטע בערװענעם און די שפיציקע ברוקשטיינער פון מיינע היצצערנע שטעטלעך. עם דערש״נען אויך םאר מיר מיינע אבות: מיין טאטע מיט זיין איידע?;, אויםגע^י- טענעם יעזוס-פראפיא, מ״ן זיידע דער רב, װאס איז באגאנגען זעלבםטמארד צוציב א פרוי, מ״ן עצטער-זיידע — דער װיאנער ראש ישיבה, הרב הגאון ר׳ שמואל איםר בהרב ר׳ משה יצחק הכהן כהנא, און איבער אי^עמען יצויככזן אויףי, װי רי פייערן פון א װייטן פארט, די םאמע- טענע מאנד^־אויגן פון מיין מאמען — די פארטרוימטע טאכטער פון רי קורלענרישע נאטאנ- םאנם און מאריענהויזערם. און אט בין איך איציין, װי א שפיציקער אויקא?יפטום-ב5אט אין װינט. א 5אנגער שמא5ער בי^אט, װי אן אפגעבראכעגער פיגגער, אויפן באראט פון פויאישן אידן־האם, אין גנאד ביי דער פראנצויזישער װיםנשאםט, אין ק^עם פון דער בראזי^יענישער ■אויםגאנגם5אזיקייט און צום סוך — אין די װארעמע שװארצערדיקע ארעמם פון דער ארגענטינער ערד. צװישן די רוישנדיקע יידישע װייץ-פע^דער םון םאצקםטימצעכן באראן האב איך דערפיאט די מוטערקעכע שוים-פר״ר פון א מידן קינד. זעקם הונדערט טויזנט יידישע העקטארן האבן צעװיקיצט פאר מיר זייער גרינעם פויערישן ג5יק. א םעי^דװינט האט צעעפנט און געבלע- — 94 —