Yidishe bilder · 1948-05-01 · Nr. 5 מאי · p. [Seite]

4 ♦ לאמיר אביסל לאכו ♦ ער : איד זאו. דיר״ אז הײנט הארט מעז ניט כון ריבע׳ װי איז אונזער נײט. זי: עט׳ מעז גײט אן מיט דער ריבע ווי פריער׳ אבער פװ אנדערע לײט. *י<1, אין מ^נכענער טעלעגדאפךאמט אין מעכענער טעלעגראפן־אממ קומפן ארײן א װנג שײן מיײל און לײגט אװעק א טעלעגראם מיט אן אײפשריפט ״יא״. זױל איר ארויםהעלפן דער אנגעשטעלטער און זאגט אירז - פאר רעם זעלבן געלר קאנט איר צושרייבן נאך נײן װערטער. , פאררדטלט זיך ראם מײדל און זאגטז - אבער איך מײןי אז עס װעט אויםזעך װי איך בעט זיך ס1 מאל ״יא". —0— זימ װערטלעך אין דער װעלט ארײן מענטשן זענען װי שװעבעלעך: װען זײ צינרן זיך אן, פארלירן זײ די קעפ. ♦ ♦ ♦ שידובים, זאנט מען, װערן געשלאםן אין הימל, אבער א גרויםער טײל פון זײ טויגן אין דער עיר, * * * מײן שכןם ראייא לאזט מיך ניט שלאפן, מײן אײגענער — פארװיגט מיך. * * * אױפגאבע פוז רעכום נומער 2 די לעןער יאיפן געפונען דעם שליםל און מיט זײן הילף צװאמענשטעלן פון די איתיית אן אקטועלן דאטום. װען א פתי גיט אײך א פינגער, רעדווארט זי אים צוריקצורךיגן מיט א ברילאנטענעם רינג, ♦ * ♦ מען זאגט, אז ניט װעלן הײראטן איז א קיאנק־ הײט, מען זאגט אויך, אז װעלן הײראטן איז א משוגעת, מען גיט אונרז הײםט עם די ברירה״, * * * װען א פרױ גײט אראפ פון גלײכן װעג, פארט זי געױײנלעך אין א טײערן אױטאמאביל. * * * צו די רײד פון א *אר הערט מען זיך אויך צו, אניט וױ װאלט מען נעװוםט, אז ער איז א נאר? ■—0— פײז חיהש נישט אין נוי־פרײמאן טרעפט אײן ײרענע רי צװײטע: - ױאם זאגט איר עפעם צו בײלע ריבאײזן? עס איז עישט דרײםיק טעג זינט זי האט איר מאן באגראבן און זי האט שיין געשנטעלט א חופה מיט א צײײטן. ענטפערט רי צװײטען - װאם איז דער וװגרער? איר מאן אװ טאקע ערשט געשטארבן, אבער זי האט אים שוין 20 יאר אין דער ערה