Yidishe bilder · 1948-05-01 · Nr. 5 מאי · p. Seite 7

פראגמענט פ?ן א פאעמע (טורסעםטאז) אויף פרעמדטר טרד ש♦ װארזאגעד ם׳חלומ־ט ױך אים שטארקער וױין פון קױאל ער טרינקט כױט הענט און ױק פנים - ברױן פארברענט ברוינער װערט אױגן גלאנצן״4 פעלרער װײצענע ער זעט, וױינטרױבן, מאראנצן ציגן, שעפםן, פערר און רינדער סטײען װעט פאר אלע רךנדער פון וױיבער ױעע רריד און די פערטע - אזײ געמרײ אונטערטעניק. װי גאט מאכמעד געהײםן האט אלײן ער - פון אויבך װי א קעניג ױ - ױננ, פארפוצט און שײן, . אונטן ױצט אים ביי די פים. און א שײן גערעקטער טיש װײנטרויבן ״אורוק״ ״קישמיש״ און אי־ום אים ױצן געםט און מען זיננט אץ מען עםט - פעטן ״פלאװ״ און ״בישפארמאק״ און פון פיאלעם פאי־צעלײ טרינקט מען ״בהא״ טרינקט מען מײ♦ זיך מיט רויכן אנגעצייגן אונטער זיך מיט פים פארבױגן ױצן פויעיים אויפן מיט־װעג פײל אנגעזאפט זיך, אנגעטרונקען װי אין היגער־פלעט פארזונקען גײט ״נארגיליע״ אום פון מויל צו מויל און אונדזער העלד הײנט גײט און גײט א גאנצן טאג זי האט הײנט צײט אויבן — שיפנריקע״זון אונטן - הײםער זאמר, װי מאן און װאם װײטער און ױואס ברײטער פאי רי אויגן איר זיך מאלט, טויבן קעפלעך־גרינע, װײםע װי אין שײנער צויבער מעשה ״כלאפאק״, ״כלאפאק״ - וױיםער גאלר. ■ און נןען רײםט עם״אין די שויםן און פון הויכע ״ארבא״ קוישן פוכיקע שנײ־װײסקײט בלעני אין אמבארן עם מען פירט מען טרינקט, מען םארטירט און װי גאלד עם װערט געװויגן און פארװענר♦ און די שפע אזוי גרוים פון איטבארן *שפארט ארוים.,♦ פאקט מען עם אין קנ״וילן, מאנען און מיט קעמלען - צו װאגאנען. ציען זיך װאגאנען קייטן. איבער רוםלאנרם לענגען, ברײטן איבער רוסלאנדם װײטסטע שטרעקעם ארומנעשטריקט און מיט בלאנדעקעם אז עם זאל דער װינט נישט רייםן שטיקער ״פון רעם גאלי דעם װײםן אויפן װעג צוריק אהײם צום קיביטקעלע מיט לײם אונרזער העלר געלאםן שפאנט מיט די לאפטיעם אין דער האנט. ם א ז ארום איר אװנט שטילער אונטער פים - דער זאמד א קילער איבער קאפ - א הימל שטערן און זי הערט'נישט אױף צו קלערן♦ זאמריקע סטעפעם, לײמענע װעגן, ־קײן פיצעלע װאלקן, קײן טראפעלע רענן. אין געםלעך פארפלאנטעט, פארררײטע ׳מיט נירעריק לײמענע פלויטן שטײען הײזלעך גרױע און װײםע מיט לײמענע דעכער און שטרויענע צויטן. און םיציען אױף מײלן זיך זאמדיקע פלײנען נישט מיט אויג צו דערגרײכן אויף שטענגלעך דיגינקע װיגן זיך קנאםפן צעפלאצטע קעפעלעך גרינע און װײםע ־אם רײפט זיך די ״פאכטע״ אויף פעלדער און רײסט זיך צו זוניקע הײכן פון לײמענעם באין און זאמרן צעגליטע און הײםע. און ם׳גײען באנינענם דא אויף אזוי ראזעװע, פאר־ ביק און לו־טער כאטש נעם און צעזינג זיך, און זינגענדיק שפאן אוים לענגען און ברײטן אזוי װי ס'האט ליב געהאט מאמע מיט איר שטענריק־םארחלומ׳טער טאכטער נאך פון די אלטע פרידנם־צײטן♦ פעלרער ברײטע האלב־פארזײטע האלב באװאקםענע מיט גראז םטעפעם דרימלען ־ אונטער הימלען ׳ רײנע װרכזיכטיק וױיגלאז. און רי געגנט שלאפט אציניער אונטער בערג רארט שעפםן, רינרער פון ביינאכט נאך שטײען זאט אזוי, אויף אונטערשטאטיש שטילע װעגן רעם זון אויפגאננ גײט אנטקעגן אוגחער העלר אין טאג פון ״װיכאדנײ״ פויל גײט אױף די זון אין פלאמען לאגגזאם זי װעט נישט פאחאמען םיאיז דער טאג רא לאנג און נרוים ױנגער איז ־רי זון אט דא װען םאיז נאכט נאך ערגעץ װו פון אונטער בערג ױ קוקט דא שוין ארדם. און לאגנזאם הוירען גופ־ם זיך קעמליש שװערע אומגעלומפערט שטעלן טרינ; און שאקלען פייל מיט לעפ און העכער, העכער איבער זײ - שלעפט ײ זון זיך לאנוזאם פויל און אונטער איר - ליגט די פױלקײט אויפן םטעפ פארמאטערט מיר, רויט צעגליט און פון היץ צעשמאלצן װערט, און פון רײכקײט שפע און־פון זעט. י• פון רחבית, װאם געװעלטיקט דא אויף ירױםער ערד פון שטילער קעניגליכער, אויםגעחלומ׳טער איריליע - פויל און לײמיק-שװער ליגט פויער אויף זײן ײויאנבעט און אלע מאל אצי גיט פון זײן מעשענער ״נארגיליע״ און װג-ער ציט אזױ, און ציט... גרינגער װערט אים יעק גליר און דער קאפ װערט לויטער רײן 7