Yidishe bilder · 1947-03-01 · Nr. 3 (1.3.1947) · p. Seite 19

# ־*01 האט א*ן זי־נען די נײע איעװאנדערןננ, די אױם־ געװארצלטע ײדן, װעלכע וױלן ערשט קזמען. םיאיז רי פראגע װעגן עליה, װעגן ארײנלאזן אץ ארץ־ ישראל הונדערטער טויזגטער אנטרו-נענע אזן גע־ ראטעװעטע פון אשװיענטשים און טרעגלינקע. פון רי, װאם שמאכטן און מאטערן זיך אין די לאגערן אין דײטשלאנד און איטאליע, ' ׳ מײנט עם בלויז א קאמף פאר ראטעװען די שארית הפליטה? וזער איז זיי אט די שארית הפליטה? נאר יענע, װאם זיינען אלײן געװען אין מײראנעק און אין די װעלדער? זאל זיך ' דער ישוב באנוגענען מיט די סס1 טויזנט ײרן, פאר װעלכע עם האלט כםרר אין אינטערװענירן דער פרעזירענט טרומאן, אן שום פעולה און רעזולטאט? אבער דער ישוב דערקלערט אויםדריקליך, קעגן בעװינם און אטלים באהױפטונג, אז די מויערן פון ארץ־ישראל דארפן ' זײן אפן פאר אלע ײרן, פאר יערן ײרי פון װאנעז ער זאל נישט קומען און נ,ץ װאנען ער זאל נישגי שטאמען, קוים װיל ער און האט חשק זיך צו בא זעצן אין ארץ־ישראל יאון אקמיװ ז־ך באטײליק אינם אויפבויען די ײרישע נאציאנאלע הײם. דעי ועראנגל פון ישוב איז נישט פאר זיך, פאר זײמ באקװעמלעכקײטן, אויך נישט בלויז פאר די לאגעו אײנװוינער, װעלכע־ װילן זיך נישט אומקערן■ אין ד אלטע הייימען. אין פוילן, אונגארן, מיט בלוט או מיט פײער װעימ אונטערגעשטראכן, אז רער גע ראננל איז אויםן רי אויפריכטונג פון א היים פאו י-עם ה ימלאזן פאלק, װאס זיינע טײלן זײנען צע־ זײט און צעשפרײט איבעי אלע לעניער, אין ם*א• געקומען די צײט זיי זאלן אין געמײמאמער אג־ שטרעננונג לײזן אײנמאל פאר אלע . מאל דאנ פראבלעם פון נאציאנאלער הײמל**זיקײט או עקהטעריטאױאלקײט. הײט אױםרריקן זײער םאליראריטעט אין די װיכ־ טיקסטע פאדערונגען. פאר װעלכע עם גײט אן דער קאמף. ם װערט פאר אלעמען קלאר ביםלעכװײז, אז עם שפילט ז־ך אפ אין ארץ־ישראל א טראגישעי קאפיטל פון א געשיכטלעכץ פראצעם אינם לעבן םון א פאלק, װאם װערט זיך מיט די לעצטע כחות פאר זײן װײטערן קױם און גירל אלם פאלק, ס)איז נ־שט קײן צוזאמענשטוים פון דער בריטישער אימ״ פעריע מיט טעראריםטישע גרופי, אדער מיט יח- דים, װאם ױערן נישט קאנטראלירט פון קיין שום אחרױתײקע קערפערשאפטן. ם*איז א פארביטער־ טער אנטשײרענער טראג־שער קאמף אױף לעבן און אויף טוימ צװישן דער פאליטיק פון בריטישן אימפעריאליזם אויפן נאנטן מזרח און -דעם אױאנ־ וארר פון ײרישן פאלק, װאם זוכט אויפצוריכטן אין ארץ־ישראל די נארמאלע בא־יננונגען פאר אונד־ זער פראדוקטיװן שאפנדיקן קאלעקטױון נאצ אנאלן לעבןי נ־שט אלע קאנען באנעמען פון װאנען עם שטאמט דער כעם פון דער בריטישער רעגירונג גראד אויף דעם ײרישן ישוב אץ ארץ־ישראל, װאם האט גרײליך אין די נאר־װאם אױרכיעגאנגענע מלחמה־יארן ארויםגעװיזן אזוי פ ל טרײשאפט און געגעבן ממשיתדיקע הילף עננלאנר און אלע אלי־ אירטע אין זײער קײג קעגן היטלערן. ם׳איז נשט צו באנעמען די ברוטאלע האנדלונג פון רער ברי־ טישער רעגירונג גראד קעגן רי ארבעמעד־ישובים נאך דעם, װי די לײבאר־פארטײ האט אין משך פון יארן ביי יערעד געלעגנהייט רעמאנםטרירט און באטאנט אירע טיפע םימפאטיעם פאר דעם װערק פון_ דער יירישעי־ ארבקטערשאפט אין ארץ־ישראל און באװונרערט זײן פראגרעםױון כא״אקטער און װערט אײך פאר רעי־ אינטערנאציאנאלער■ ארבע־ טערשאפט. אין די איצטיקע האנדלונג פון דער פאלעס־ טינער אדמיניםטראציע פון רעם מיליטער אין נא־ מען פון רער לײבאר־רעגירונג די נאטירלעכע לי־ ניע פון דער פאליטיק פון א רעגירונג, װאס איז געמײלט געװארן אײף א םאציאל םט שער פלאט־ פארמע און בפירוש מיט די םאציאליםטישע לאזונגען באזיגט דעם פאפולערן מלחמה־פירער, טשערטשיל, װעמען מען האט ניט געװאלט אנטרויען די רעגו־ לירונג פון די פראבלעמען אין צײט פון שלום? אױ טאקע א מ ו ז אט רער קאמף צװישן די ײדן און ענגלאנר, װעלכער באקומט אלץ מער רעם טעם פון אן אנטיםעמיטישער נאצישער אטאקע מצר פארהיטלעריזירטע בײט־שע זעלנער קעגן דעם פרירלעכן ארבעטנריקן ארץ־ישראל? איער אפשר האט זיך פלוצים געענדערט די אײנשטעלונג פון ישוב און ער האט אױפגעהויבן דעם שײערר פון קריג, פארמעסטנדיק זיך קענן דעם מעכטיקן בריטישן לײב, כרי צו באשטײן אויף פאדערונגען און פרעטענזיעם, װעגן װעלכע דער צױניזם האט קײנמאל קײן פיפם נישט געגענן?׳׳- און לםוף װעקט א חשר רער פאקט, װאס יער ישוב קעמפט פאר זאכן, װאס זיינען אין פלוג ניט שײך צו אים אלײן, מיקאן אפילו זאגן, אז זי, זײנץן אין עיכך שײך צו-די יירן, װאם זײנען נישט אין לאנ־, גאר קלאפן ערשט אין די טױערן, מען זאל זײ אהין ארײנלאון. טא פארװאם איז בלויז דער ישוב אנגאזשירט אין אט דעם קאמף? דער געראגנל איז צוגעשפיצט צו אײן פאדערונגז עפנען די טויערן פון ארץ־ שראל פאר אומבאגרענעצטער ײדישער אײנױאנרערונג. איז ער דאך אויםן נישט רי שוין פאראנענע ײדן, די אײנגעװארצלטע, נאר זרובבל פירער פון די לינקע פועלי־צױן־באװעגונג. אנאלי־ זירט דעם היםטארישן כאראקטער פון איצטיקן גע־ ראנגל צײישן דעם ■ בריטישן אימפעריאליזם און ײרישו ישוב אין ארץ־ישראל. זרובבל זאגטי אז ךער קאמף מוז זײן א קאמף פון גאנצן ײרישן פאלק, אויב ראם פאלק וױל .עק־ זיםטירן אין האבן א צוקונפט. מוזן אלע שיכטן פון פאלק אנטײלנעמען אין דדםביאיישן אויפביי פון ארץ־ישיאל. העכער 5 ח׳־שים האלט אן רער פארשארפ־ ״טער געראננל פון ישוב אין ארץ־ישראל קעגן די אומגעהױערע ביטערע אנגר פן פון די חײלות פוי רער בריטישער לײבאר־רעגירונג און עם איז גאר־ נישט אזוי לײכט פאראויםצוזען װען דער דאזיקער אומגליקלעכער טראגישער פארמעםט װעט זיך פארענריקן. , דער געראנגל האט ארויםגערופץ דעם טיפסטן אינטערעם ניט נאר בײ די ײרישע מאםן פון .דער גארער װעלט; ם ױעט נישט זײן איבערטריבן די באהױפטונג, אי טראץ די צוגעשפיצטע קאנפליקטן און מיט אײפרײם״שטאף אנגעלאדענע דערשיינונ־ גען אין דער אינטערנאציאנ^לער פאליטיק, פאר־ לירן גישט די געשעענישן אין ארץ־ישראל פון זײער אקטואליטעט די גאנצע ציימ, און זײ פאר־ נעמען נאר ביז איצט דעם אויבענאן אין דער פרעםע. און דאך מוז מען צוגעבן, אז די ם־בות פון אט דער פארשארפטער פארם פונם איצטיקן קאמף זײנען נישט אזוי פאפולער בײ דעם ברײטערן עולם, און די גרויםע מערהײט קװעטשט עד הױם מיט די פלײצעס, נישט װיםנייק, זואס אזוינם האט ״פלו־ צ־ם״ פאםירט, און א בײזע קאץ זאל 'דורכלויפן צװישן רי נעכטיקע פרײנט. װאם האבן אין לאננע יארן פארן קריג, און דער עיקר בעתן קריג מיט־ געארבעט, װי םהאט זיךי געקאנט דוכטן. אין פולער הארמאניע. אויך די עצם געשעענישן זײנען אנדערע, װי מען איז געװען צונעװוינט צו זען אין ארץ־ישראל אין משך פץ א םך יאק/ אנומעלטן זײנען געװען אזוי גערופענע ״בלוטיקע געשעענישך, װאם מהאט ״אויף אייםנװײניג״ געװוםט, אז ראם קעמפן ארא־ בישע מאםן קענן דער ״צױניםטישער .אינװאזיע״. װעלכע שטעלט כלומרשט אין געפאר ןײער עק־ זיםטענץ און פרײע אנטױיקלונג, עם זײנען געװען גענוג םאציאליםטישע פובליציםטן און פאליטיקער אפילו צװישן ײרן גופא, ױאם האבן ״פארשטאנען די לאגע״ פון די אי אבער און בפירוש ''בארעכטיגט זײער גרימצארן און-יאפילו ברוטאלע אטאקעם אױף דער ײיישער באפעלקערונג, הגם זײ האט װײ גע־ טאן פארן אומשולדיק פארגאםענעם ײרישן בלוט. זײ האבן געזוכט א טרײםט, א שטיקל נחמה אין רער זיכערקײט אז' איצט כאטש װעלן קומען צום שכל די מאםן, װאם האבן. זיך געלאזט פארנארן פון דער ״צייניםטישער אוטאפיע׳/ און זײ װעלן ױאס-גיכער אנטלױפן פון פײערשפי-עי־יקן װולקאן״ היינט־צו־טאג.פאלט ק ינעם נישט אײן צו זען אינם איצט קן ועראנגל עפעם װאם ענלעכעס צו די ״נעשעענישןײ פון אמאל, אויך . די באצױנג ־צו אים איז אין תוך, פון גרונט אוים אן אניערע װי דאן״ אפילו קעגנער באציען זיך פאזיטױו צו דער האלטונג פון ישוב, אפלארירן רעם געראנגל, און פיל פון זײ זײנען גרײט בײ יעדער געלעונ־ % * 19