Yidishe bilder · 1947-02-01 · Nr. 2 (1.II.1947) · p. Seite 10

יצחק פערלאוו פדליש־ײרישער ד־כטער י. י. העלער אמעריקאניש־ײדישער דיכטער שארית ־ הפליטה *ז יצחס פערלאװ 1 אין טראכט פון דער מוטער, זאל פוילן דער זאמען פון די, װעלכע האבן געשמירט אונדז דעם נאמען. געשריבן מ*ט בלוט פון קרושים, מ*ט פײער, מיט שענרן. װאם הײליק א־ז אונח און װאם טײער. מיט קרבנות צום אפגאט פון העכערע ראסן - דער מענטש זאל אלײן זיך אויף אײביק פארהאםן, פון װעלרער פאליעםער, דער ײד פארטיזאנער, פארהאסט איצט זײן ברורער פון םטעפ קאזאכסטאנער, און בײדע פארהאםן דעם ברורער דעם רריטן, פון בונקער, װאם היטלער האט אים נישט פארשנ־טן. און װעמען ם1איז געלונגען פון טויט זיך צו רעטן, פון געטא, פון אויװן, פון נאז, אין קאצעטן - פארהאםט אים ׳זײן ברורער פון ״ארישער זײט׳י און יעדער מיט גאל אים אין פנים עם שפייט. מיר זיצן אין דײטשלאנדם גאלרעגע שטײגן, ״אונררא״ גיט פראשקעם און ״דזשוינט״ גיט אונדז פײצן. צעריםענע גאטקעם מיט גאנצע הבטחות און לעבט אײך און װערגט אײך אלײן אויף צו גהכעים. און שפילט אייך טעאטער און גיט ארוים בלעטער און זוכט זיך די ״קאפאס״ און זוכט די פאררעטער און פרעסט זיך אלײן אויף אײנער רעם צוױימן און זעצט זיך אין תפיםית און טוט זיך אן קײטן. און װער נישט געשטאנען איז פאר קיין נםױן - איז םיי־װי א פאיך ביזן צאפ ביזן גרויען <-. ו געפאלמעםט בײ יערן איז זײן געװיםן. עם איז אוגחער תורה פארברענט און צעריםן. מיר זענען געפאלן. מימ אוגח אויך - יעהאװאז אזוי־װי דאס שילרעלע ״שענקט א נדבה״ װאם הענגמ אויפן האלרז פון דעם בעטלער רעם בלינוץ — איז ״שארית־הפלימה״ אויף אונח אנגעבוגין אין טראכט פון דער מוטער, זאל םוילן דער זאמען, םון די, װעלכע האבן געשמידמ אונדז דעם נאמעןו בענשן זאל גאט י. העלער *ן י♦ א ענגלאנד, א ענגלאנד - מאנט ניט מײן ליר, מיט דײנע רײכע טיאריציעם, װען די הארץ פילט זיך מיר. װי קומען צו דיר גאר, - הערטן מען פייג גט שוין װירער, היטלער׳ם אמביציעםי - מײן בתדער - איח די זון װאם קײנמאל פארגײט ניט, און ניט מער זײן שונא - אױף דײן גרויםער לאנד, נאר פאדרנדע פרײנר, מוז רויטלען דיין פגים - האגלען מיט קוילן,..״ אין פלאמען פון שאנד. פארפאלגן אים הײנט... אפשר א תפילה גערינגעלט, גערינגעלט צום אלמעכטיקן האר אין אײזערנע שטאנגען, װעט ברענגען א רעטונג, װי א חיה, א װילרע, אין דער שעה פון געפאר?.,♦ פון א יעגער געפאנוען. מאנט ניט מײן ליד - די ױנגע, רי אלטע, די הארץ פילט זיך מיד. און קינד ערשט געבוירן, מען פײניגט שױן וױדער, אין שיפן פארפאקט״ מײן בחרער איד. און ײײטער געפארן. איך קען מער ניט זינגען,?עגיאגען אראבער, ניט שרײבן קײן לירער, אין ירושליש געבראכט, װען $ען רורפ;ט און טיליגט, צו פײניגן ײדן, מײגע ארעמע ברידער - דורך טאג און דורך נאכט. איך קען אויך גיט װײנען, אין פלאמען זײן ה־ים איך האב מער ניט קײן טרער - צעשטערט װערט זײן לאנד - איף - בעגשן זאל גאט - היטלער איז ניטא מער — דײן האנט מיט געװערו.,. א־ז דא גאר - ענגלאנד. 1 10