Literarishe bleter · 1934-03-23 · 12 (23.3.1934) · p. [Seite]

פרײז 50 גר.,אײ אויסלאנד 70 גר. 23 נ׳עיץ 1934 פסז^תז 23 א־־ופמדידט^ װאסשדיפמ פאד ־יפלעדאבן־ד 1■ טעאמעדאוןקונסט דמןףא יי\״וןל פארקאג 3.ק?עצק-ן.װארש^ ד 9 ט ע ו ו נוגעוה זילבערפאדב פארשםענדעניש פאר א װארט, פאר אן אויםז־ײק. מיט עטלפכע טעג עוריק האם ער געבעטן אים צושיקן דעם זשורנאל ,דער ײדישער װעלט •קאנגרעה־ און אנגעבןןטן פןזר די .ליט. בלע■ טער״ א גרעסערן >.רטיקל ױפגן דעם ײדישן װעלט־קאנגרעס, ער ~ז האט געהאלטן םאר דורכויס• נויטיק װאס-פריער ם׳זאל קומען אונזער שטעלונג װעגן אם דער פראגע. ער האט דא נישט לאננ פארענדיקט א גרעסערע ארבעס םון עטלעכע דרוק׳בויגן ״מײנע פינף ארעםטן״, אין װעלכע ער האט גאר ברײט געשילדערט די צײט, םביבה, אומשטענדן, די געזעלשאםטלעכע סימואביעס ארום זײנע ארעסטן. קראנקערהײט האט ער מיט גרויס אויפמערקזאכז• קײט נאכגעפאלגט נאך אלע װיכ• טיקע לעבנס-דערשײנונגען, םלײ• סיק געלייענט אלע װיכטיקע ארטיקלען, װאם האבן בארירט פאליטיש־עקאנאםישע און קולטור• װירטשאםטלעכע פראגן פון דער צײט. ער האט אין די שמודסן ארױסבאװיזן געװאלדיקע בא• האװנטקײם אין די אקסועלע לעבנס׳פראבלעמען. און פען האטי זיך נישט אויפנעהערט צו'װונ• דערן: אט דער פארמשפטער מענטש איז אזוי לעבנסדורשטיק און האםנויגםפולז די אלע אר• טיקלען םון מ. זילבערםארב, װעלכע האבן זיך דעם לעצטן יאר געדרוקט אין די ״ליםערארישע בלעטער׳, האבן אלעמען שסארק אנטציקס. ערשט די לעצטע טעג איז מיר אויםגעקומען צו הערן ערשט אץ פאריקן נומער ״ליט. בלפסעד׳ איז געװען נעדרוקט זײן נרויםער ארמיקל ״א רעװיזיע אדער א רונד• יײזע?״ — און שוין איצט נעמען מיר ארײן זײן נאמען אין א דיקער שװארצער ראם. עס װילם זיך גארנישם גלויבן, אז אט דער לעבעדיקער, װאכער, ריב־שסרענגפר זילבערפארב גײט *װעק אץ דעם װענ, םון װא■ נעם מען קערט זיך שוין מער נישס אום צוריק. ערשם מיט י פאר טעג םריער האט ער זורויסגעװיזן אזוי םיל אינטערעס יזן םאראינםערעםירטקײט צו?יע ײדישע םראגן און פראב• יעסען, — און איצט, שוין... םען 1 חורף שוין שרײבן א נעקראלאג ]מך אים. שױן װען זײן לעצ• ] מר ארטיקל איז געװען אוים• נעזעצט און געשטעלט אין נוםער, ן האם ער געבעטן אין די לעצטע וװײ שורות םארריכטן אן אויס• יייק. עס זאל נישט זיין, װי עס איז געװען אין זײן מאנו• סקריפט: ״צי איז אבער אן עםק | פאר געזעלשאפטלעכע און פאלי• ששע סוער זיך םארדבקהן אץ [ זײער פעםימיזם, װי ע ס ק װ י ק ט ייך מים איר עלעגאנטן םרויער• םיאלעט א ױנגע אלמנה״. אנ• שטאט ״װי עם קװיקט זיך׳ זאל יײן בעסער ״װי ס׳נעמט זיך איבער״, — אזוי איז סםיליםטיש שענער און פײנער. ער, דער מענטש, ײאם איז עטלעכע יאר געװען א גוטה-למות און געװען *יגעשםידט צום טויטן-בעט, האט געהאט א לעבעדיקן נעפיל און