Literarishe bleter · 1934-01-12 · 2 (12.1.1934) · p. [Seite]

4 12 יאגיןיר 1934 18מ2ס׳ג54 12 פרייז 50 גר. דםזגךארממנ ףךץיףףך י— אי־וסמדירבמ!— 1 װאכנשו־יפמ פאד ־יב2לעדאביוד 1■ פארפל*ג 3.קקעצק-ן,וזד.רשז< מעאפמןראוןקונםמ י. ם. נײם&ן / 811רשע בראדערואן לעך א נ&נץ לעבן זיך באמיט בו געבן אונזער ליסעראטור 8 רײ םוםטערן םיט א װערט. משה ברןןדערזאן איז א טיםישער נןןכ• םאלגער סון דער דאזיקער ליניע. ער האט ארומשפאצירם אין אלע היכלות םון דער פאעזיע, און אויג און אויער אױסגעריםן. װאס םארא רחבות! װאם סארןן םעגלעכקײטן ׳. און בראדערזץן םירט אונז ארײן, דער ערשטער, די יאפאנישע םאנקעם, און די טריאלעסן און דרזןמןןלעטן. סיס זיץ שפראך-מײםטערשאםט, מא- םיװן׳רײכקײט און מוזיקאלישקײט מאכט ער דעם עגדגילםיקן שםריך איבערן םאניש-םערז: ,אנדערש װןןלט םײן ליד געקלונגען, װען כ׳װןלס סאר גוים גוייש ױננען׳... בי־אדעחאן הןןט בא• װיזן, אז דער שפראך-אינםטרו• סענט איז שוין דא. ער אח נישט געקוםען פון דער לוםט. לײב נײדום איז געװען זײן םארגעגנער. בראדערזאן הןןס עס םארסילםאכט. םארםולקומם. * געקוסען, נאך דער רעװא• לוציע סץ םאםקװע, האט ברא■ דערזאן געװירקט, װי די גרעססע איבערראשונג אין אונזער דיכ• טונג. נישט װײניק םיסגעוױרקט האט זײן װונדערבארער אוסן םון רעציטאציע. װען איר הערט משה בראדערזאן לײענען, װערט איר םאוכאסס םונם ריסם אץ דער קראםט, װי םץ א שפריצנייקן און שויםענדיקן װאםער-םאל. אץ דעד בלויזער קלאנג אץ דער סרײדיקער שטדוים רײסס• מיס. איר נעמט נישט ערשט קײן פראבע םץ דאזיקן װאםער, אום אױסצוםארשן דעם מינעראל־געהאלט. איצס, נאך ס? יא- מ ש ה עס איז ביז איצט נאך נישט אויםגעשריבן געװארן קײן רעגיאנאלע םאנאגראםיע איבער אונזערע שריםטשסעלער. און א שאד. יעדע שסאט לענס ארױף א חותם אויף אירע שרײבער. עס איז דא א נוסח אדעס און א נוםח װילנע, א נוםח נױ־יארק אץ א נוסח םאםקװע. אלם לאד■ זשער״ װיל איך, אץ צוזאמענ׳ האנג םיק בראדערזאן-ױבילײ, םדוװן אויסצוצײכענען דעם נוסח לאדזש אץ אונזער ליםעראסור. כםעס אלע שריססשסעלער, װאס שטאםען סון לאדזש האבן אײן גרונט-שטריך: עם זענען שװערםוטיקע םענשן, װאס רײסן זיך צו לײכס• קײט. אזוי םרישםאן, אזוי קא• צענעלםאן, אזױ בראדערזאן, אזוי סעגאלאװיםש, ביז דעם ײנגםנץ: ישראל ראבאן. םען קאן נעמלעך נישט זײן קײן לאדזשער, און נישט ליב האבן געלעכסער. עס איז א שװערע גרױע שסאט, אץ די מענטשן רײסן ױך צו םארבי• קײם און סרײד. םשה בראדער• זאן האט דעם דאזיקן אוםבא• וװסק דראנג דערהויבן צו א פדינציפ. עד האט פראקלאמירם: די ,סרײלעכע כאליאסםרע׳ און ער םירם עס אדודך אין לעבן. סון מאריאנעסן׳טעאטעד ,חד• גדיא׳ ביז .אראראט׳. דער לאד• זשעד האט געהײסן םרײלעך ױין. דעי־ לאחשער איז װאך אץ עמםינדלעך אויףיאלע נײ• קײסן אין דער װעלס, אץ ער אײלט ױך אריבערצוםלאנצן דעם נײעס סאדצליסנדן סרעםדן מוסמער אין זײן הײם. םץ מאנו• סאקסויר־םוחר ביץ דיכסער און םאלער. םדישמאן האט אײגנט•