Literarishe bleter · 1932-06-03 · 23 (3.6.1932) · p. Seite 371

£1 די<זר\־א\־ימ<ז בלזזװוװ־ 1\ײ■ 23 221♦) זײם 371 װאס די פרעסע שרײבט װעגז בעלי קעםמאן צו אירע גאםטשפילו איז ריגער ײרישז טעאטער דער ריטם, ז״4־ פ־־נע־ חויש םא׳- ר־טם, װאם ײאבס £״•; א ב״־,־ט״.ד1 א טאן אדן פרן >>;עיזאנג־באני־ינ*׳;: כ״ט קגאפע עכז־עבע כיענער א הא-־כ־אנ־ש יוועדה. :עא• קעםדאן איז א כיייסטער פון;אראהטעדיזי־י:גס־י*ו:סם, א,י; דע־יבעד כיע: עם אייך :ייכט אר;, וואס איר יעטיברע האן גייטס א״סגעמען. בויט א פ,א־ יכט־־כן, דיס עפעס װאפ פון ריעהװ־זיט באוױ־זם ז• אי־ך א;עיטנארמ, אויסנעראי־טן בוים ארע פיטכעװקעם. און גאך א ״ךןך- £״- א״); ״,ןל• קעש״א• £.ן ״ך״״ן א.־*־. א־׳־ חזכידר א־ז א.;;יעזא©ט כ־־ט אזו־ פיר םטיר־ז־רסע י־דייע־ לו־יט, אז ארע אהסר־ם־נם, װאם ט־ר האכן;יעזען כ־י א*ו;ז א־ן ר־;ע כ־ז א־צט־ע־, הוכיען או־ס רגב־ א־י־ װ־ כו־עם. א־אפ;י1;־דע־ט א־:ם פא־־רס־יעכן, ארו־סוע־־״־רעפט טון דאי־טן ד־ פו־ר־־ע־חם־ד־־עע ת:ועות און העװ־ות און >א־ויס;עס־־ט או־ך דע׳ר קאכאײעיט־םצ־נגע. א־טרעכע תגרעה א־דע א־ז פיין, אפ;עטאקט און זא;ט ע&עפ, זא;ט אפ־ר־, װאס גי־טט א־טיעכער יה־ סון ד־נע קאן :אר כאנעכיען א־ר נדין און זי אויםט־־׳משן, װי עס באדארך צו זיין.״ אט דאס לאבארעט־פו־;עי׳ע, װאם פל־ם כ*חט אזא ם־ן רעבעד־־ רץיט א־ב־נר ד־ בר׳עמער פון דער םצ־ע;ע, װאפ תו־כט;ראצ־עז ד־ פ־סרעך און פא-־־עסי־ט דעם סוד פון באורמלעכע פרייצעם, סוגם יוערפע־ם בו־ג און נוי;, אט ד־ ם־כרעט־ן :ער־ קי<סכוא.ן םארמאנט א־ן א־־ן תכועה און העװ־ה אי,.־•! כיער ־יד־־םקײט, אי־׳דעור רינע׳ר ײדן א־ן זײער רײב און רעב;. \\. ראאןי וריגער ״פרױזארגץ־•) ״נער• סונסמאן םארפאנט א ״ר׳אז״-זעגיזערעי״. און אט ד־ ״רא־ ז־טעגשערע״ אי־ז בײ איר א־ן אר׳ז: אין א־רע ׳}ופרעטן, װאם זי ז־ננמ מ־ם א־ר במעמ געבראכעגער, אבער אגנענעמער יעט־כזע, א־ן א־דע ״.*פ־צרען־־א־תםארן, װאם זי װארפט מ־ט איו־םאדעדוגנ א־ן זאר, אין א־ר־נ ראיג־־סע, רײבטע באװענ־ננען, א־ן א־.־ע דרײסטע טע:ץ און א־ן א־ר אײגנארטיסעד הארב־חוזקד־קער און הארב־הײמי־טר־נ־ :ער מאנ־ר פון וױירן דינם עוים. װ־ גאר ז־ בא-־ױ־זט זיך, פאי־םירט ז• ד־ נאגצע בינע. עױלם א־ז גע׳װען זײער פ־ר, א־ן זאר א־ז אומאו־פהעריעבער;־נרעכטער..." א. יטפיזזאװ ןריגער ״פעװאתיא״) ״א-־יב א ײדישן װמעז־נדנאט־נ׳- איז בכיר כאיצינידט אין ריגע צו עםז־םט־ר;, װשט עם ז״ן נערי מעסמאן, װאם װעט א־ם בײ אונז יג־אםן, וױיר או־ױ דער ב־נע א־ז ז־ ד־;עבו־רעגע זוםינר־ם־־ע מ־ט איע איױע חן־נר־בערעך אױםן פנים, מא־־ניעקרעך א־ן ־טמים, בא־ פיינרטגײט אין באװעטגנען און אםירי פיט ״נגעייבע זומער״״־פרזמ־ קיינ־־עך... ם״ן או־ער האט םונדערװײטנס ג״ג־ט געקעגט אוי־־םכא&ן דעם טעהסט ם׳ון רידר ״־אסי״, װאס זי האט םאר;עטרא:ן ארם קאבארעס־ גום־נד, אבער ־ש-־־ן אר״ן ד־נר א׳־ט םון א־ר ־עצ־טאצ־ע, מ־םיק, ז־ג׳עסט און באװענוננ האט םי־ן אײגציסן װארס־ ״־אס^" געשא&ן בײ מ־ר א;אנצע פימפאניע םון נעםירן. וראם אנבאטרעםט דאם י־די ״ז־בן גוטע ־אר״ א־ז א־ר משמעות ׳״װ־ן באשערט צ\ פא-־ביײבן אים ׳מיאנעד ב״ם ײד־׳״ן עו־רם. גאר אן ארטיסט־ן םגן א גרויםן םא׳־געם א־ז א־משטאנד זיך א־ן פשך ם׳ון 2 מ־גוט צו טראגםפא־דפירן אין אזא קדבן פון דער נרויםשטאמ, װי עם שטערט מיט זיך םאר די :אסן־םרוי, װאס םאדעדט םון נאט אירע ״זיבן נוטע יאר״. װ. טתװ ןיריגער ״9רי'ם־י5״) ״געד־ קעםמאן האט ד־ מעגלעובקי־ט צו ־כאפן א ס־גסט־״נט־מוגג. דאס האט אוגז בא׳װ־זן צום בײשם־ל, א־ר ל־דר.־ ״װוו זעגט איר םײנע 7 גוטע קאר?״ א נעװײנלעך אידר, אכער ױ האט דאס;עזונגען אזו־ קרעםט־ק, מ־ט אזא או־ם־ ׳ד־ינט־קן נעם־ל, אז עם האכן ז־,ך כ־אכ־ענסגוױ־ז:עם־לס ט־א־ נ־עע;אטקעס, א־ן אמתער ט־:״;׳־ א־ן א־־ ״פמ־מע... ז־ א־ז םון די;עצײלטע ײד־־ ״״*ע אקוטר־טעס, װעיכע האכן א־ן זיך זי־ינר אײננארם־קן חן, דיעד אוינעגעם ׳)גייטיש בײם יספיין, א־ן איר שפירז פ־למ זיך צוזאכלנין כױט רײבטזיג- קײט, אזיך אן אגנענעכדנ ״נפ־יעװדיק־ים אנן יײכמקײט; אין אי.־ע באורגגיננען און אין א•־ ז־ננען םילט ז־ך א געבו־רזמע מוזײזאר־סיץ־ט; דאפ אילץ נ־ט א׳־נז ד־ מעגלע׳כיץיס גאכצופאלגן אי־ מ־ט א־גטערעס ד־ נאנצע צײט, .־ואם זי א־ז אייף דער ביגזג אנב, א־ז זי א;רענצנדע אגגטער־ קאלטער־ן, װעלכע קען בכיצר אסוז־רן דעם עוים ם־ט אירע שמ־- םינר׳ישע אײגם*צן?״ ד פאגטרװא) וגױ־יארגטר ״סארװטרסים״) ״נערי קעסמאן איז;עקומען םון אײדא&ינ אן א־בערגעאכדער־ ״נטינ. דארט האט זי;עאמ א קא^םאין דערפאר:. עס איז, ראכט זיך, שװער אנצורוסן א טינאוטער־שד״בע־ םון װארשע, רסשר, זואס י>יר נ־שט נעװען האבן נעשריבן װענן א־דע;אסס־ארן ם־ט בא־;ײסטעתננ. דאם הוב אבער, װאס תאט ז־ך באנ״םטערט םאר איר שפירן, א־ז דער יגנגער דור שרײיבע־. די יױנגע, װאס האיבן שוין מסתטא נעזען מאדערנע שפ־לער אויף די פויריש׳ע און אגדערע בינעם, האבן םמרעםמװעגן נעזוננען דער מים קעםמאן אועלבע שבחים, װאס זי האט א־ן אםערייזע קײגםאי גישט נעקאגט דינר־ װארטן צו העדן, שוין דעדפאר ארײן, װאם מחר זעגען דא א סך ־ײבער אין שוישפייער, אײדער די װארשעװער, אדעד ד• ארנעג־ טיגע־. או־ף דער מים קעםסאן האבן אבער ד• שבחים נעיהאט זײער א ג׳יטע װירקוע. ז• האט אנגעהױבן צוגעמרנן ערגסט ז־ך אלײן און איד שפיר איז איצט א באמה חידושרעכע. ינס איז א פא־■ :עגי;ן צו זען די קעסמאן שפירן." ב. י. גארוטװיױ ןיגױ־יארןטד ״םאג״\ ״איך בין הײנטיקן סעזאן צום ערשסן מאר;ענאננען זען :על־ ק־נסמאן אין איר ״חזגדר״, וראם נ״ט מימ נרויס דערפאמ א־ן געי־ קעםםאנס ״אדעאן״־טעאמעד. :ינרי קעםמאן איז זײער א נגטעםאדוױ״רערין, און איר נרויסעד ־ינרםאל; א־ז א םארשטעגדיעכער. זי סאן ממש שעיהן״ראנינ האיט; ־ינם עורס אין א;וט־פרײיעכער און הארצ־ק־לאכ;ד־סער שטיםונ;. אין :עי• קעםמאן האב איך םאר זיך דערזען א שויש&ירעריז, ־יאם קען גוט אסוזירן.״ ר״ו־ א. װ\?תגי וגױ־יאתןמו־ ״וזאדג\־\טװתאל״) ״נעצי קעססאן פארסאנט א העגט־אגן־םיננער־שטראך, װאם א־ז מער בארײדעװדיק םון ארע חרשות. הײנמ די באװעגרעכיזײט, ל־ נראציע םוגם קער#עד־נוינ, םון יעדן םאך מיט דעד האגט, און