Literarishe bleter · 1932-04-15 · 16 (15.4.1932) · p. [Seite]

5\ אפרין• 1932 1£1ת161^\£[ 15 נײנסטר '>>רנ$ננ עד״/ 50 נר. דבוס־אריפוע ףךץ^ךףך — א־־קופמדידטנג 1 װאםשדיפמ פאד ־יבלעדאביוד־ פארי?אג ^.קקעעק־^וזארשגל, - טיזאטעדאוןקונספי נאבן םוים םון אליעזד שטײנבאדג ('גי ברי\\ פי\ סופװורואװיז.) ױננס, װאס האט גענזראנן דעם ארון ביז זויים :־ת־עולם (** מהצך פון 4 קיגאנזעטער) איז נעגאננען בצויזקעפיק — א פאיזט, וראם האט םארשאםט א סך בײז ב5ומ די יאהורים, די!!<ײה1דזזסםן און די... אנמ־םעםיטן. ארו־םנעםראגן דעם אדון םון םועיעדדיוח האבן חעם דיכסעדס נאענטסטע םדײגמ יעקב שטעדנבערנ, בארבו יאאזאדעאנץ, איציק מאננז>־, משה אקםמאן, ר׳׳ר שלמה ביקא, חײם קראסט, ד״ר ־אזנ־ רויך און דעס דיכטערם טד־יעד סעקדעטאר חײם ניניננער. אויםן נאס האט דעם ארון איבערגענומען ד־ ױמט. דער טו־טנװאנן איז נאכנעסארן ביז אויםן בית־עואם ל״דיק. פארן ײד״םן הויז, וװ עס געפינמ זיך דער ״ײדי־ •טעד שואםארײן״, האבן גערעדט ד״ר •עעפלע־ און משה אילטטאן, דעד ער־ שטער אין גאמע׳ן םין ״שוילפאי־ײן״ און דער צוריטער אין :אמען םון שטײנבארגם חברים ־ דיכ־ טע־ און תאמ־ד־ם. איבער רי קעם פונם מאסן־עואם האט נעפצא־ טעידט די שיװארצע פאן, װאם אח אדאפגעהאנגען םונם בארקאן םון ״ײדישן הויז״. אויםן װעג ־אבן זיך אננעשאאסן הונדעדטער מעגטשן. ארבעטער, װאם האבן א־ן א פשוטן דינ־ סט־ק־טאג אװעקגעװארפן זײער אדבעמ, אינטעאי־ נעגטן — זייערע בױראם און ק־עמעדם, װאם ־אבן פארמאכט זײעדע קראמען. די טויזגטקעפ־קע, א־מפאזאגטסטע ײדײסע אװיה, װאם טשער־ גאװ״ו האט געזיען. בײם אםענעם קבר האבן סעדעדמ אין :אמעז םון די קולטיר־ אינעם אין רומעניע חײם ע־אםנז, גאך ורעאכן ם׳האבן יזיך געזענגמ מיטן טוימן אאם דעצטע בארבו אאזארעאגו, יעקב שטערנבערנ, איציק מאגנער און ד״ר שאמה ביסל. אי׳ן נאטעין פון ײװא אנן ײדישן פען־טלוב פון ׳װיאנע האם נערעדט פאצק הײ׳לפעדין. בטקום דעם טראדיציאנעצן קדיש תאט ד״ר מ דאזנבצאט נע־ צײענט שטײנבארנם צעצטן משצ ״דער רעננבויגן״. דעד ערשטער ס׳אצ םון אציעזר שסיעבארנ ״צוױי ריויזן״ האט דער אומגעריכטער טויט םון רעם גרניסן םאבצדייטעד אציעזר שטײגבארנ האט נעטראםן װי א בציץ די :אנצע ״די׳עע עפגטצעכקײט םון רומעגיע. די טרױעריקע ידיעה האט זיך תיכך צעטראנן איבערן גאנצן צאגד. גישט נא־ די ײדישע, די נאנצע לאקאצע דײג׳שע פרעםע, נאר אויך רי רוטעגישע, הן טשעדגאיװי־ צער, הן ביז׳קארעשטער, האבן אין װארעמע נעקראיאנן באוױינמ חעם גרויםן טויטן. היונדערטער סאנדאצעגץ־טעצענידאמעס זענען אגנעקוטען םון אווסעטום א׳ויפן אדרעם םון דעד אלמגה און פונם ״יידישן שוצפאר״ן״. םון דער מיפמשטאט װ• אױך םון אנדערע שטעט זענען נעקוםען דעצענאציעם זיך באטײציקן אין דעד לװיה. די צװיה אצײן איז נע־ װען אן איםפאזאנטע־ בא־ װײז, אז דאם ײדישע דיכ־ טערישע װאסט א־ז נישט הפקר; אז דער שװערעד סיצטור־קאמף, װאס מיר האבן דא געםירמ, מיט אצי׳עזר שטיינבארגן בדאש, האט נע׳צייטיקמ *־וכמן. דער אבצ אין סוצסטן זין םון װארט איז דאםמאנ געײען די ײדישע פאצסם־ םאסע, װאס איז נענאנגען טיט א געביינענעם קאפ היםטערן ארון םון איר גדויסן דיבםער. דעם עו־ן־קבר, װאם די ״יאהודים״ םון דער טשעו־גאװיצער קהמז האבן אננעבאטן, האבן רי פרײנט םון אציעזד שט״נבא׳־נ אפגעװארםן און אױםגע־ קציבן א םצאץ אין דער אצי״ע פאר קינדער. צװישן קיגו־ער אח עד ג׳עבראכס געװאדן צו קבודה — קינדעו־, װאם ער האט אזוי נעװאילמיק ציב געהאמ און םאר װעצכע עד האס נישט גאר דעם ״אצף־בית״ :עשריב;, :א־ אויך מעשהצעך, צידעד און פיעסעם. חעם קערפער סון טו־טן דיכסער האט מען א־בערנעט־אנ, אין זײן איינענער װוינוננ ב״ זײן פריינט ד״ר נ. דאזגבדאט. ד• אר־ בעטעד־ױגנט איז נעשמאנען א\ן געהאצטן ערנװאך די גאנצע;אבט און דעם טאנ ביז צו דער צנױה — 3 א זײנער ׳גאבמ־טאנ. א דירנ־ דיק ביצד איז נעװען, צו זען די דאזיקע ױנגט שסײן בײם אדון און בײם שײן םון סוימגציכט צ\ לײענען רי מש׳לים פון זײער דיכטער. רי צװיה האט םפאגטאן אנגענומען א כאראקטער אן אבםאאוע םרײען םון רע׳ליניעזעז־ ריסועצישקײט א נרויסע טײצ ם\ן רער סױיסיװזאנזגע פו\ אליצור פװזיױבארג