Literarishe bleter · 1932-04-01 · 14 (1.4.1932) · p. [Seite]

9\־"9י'5, ץ א9ריר 932\ ^ײגםער י)}רעז>נע $דײ/ 50 גר. 5ליפיגלראד י־ײלנז ףךץיךךך ״ איהוסםדידםגג 1— י״ 1 וואעשדיפמפאד ־יפלעדאםוד ו■ פארהלאג ב.קקעצרךן,וזארשע טגיאפיעדאוןקונסםי? ןן פיגקסלשםײן/װ&רשט יאדאן װאלסנוזנג נ889י) (צ 1 ם ה^גדערםםםן יזןד^ײט) אײנעועטעכיען אין זיך װאס מער רעבן. ד• אופט איז אים אפער אויםנעקוכיען צו זײן א שפאר פיםר פארניפסעט. זײן װירן צום רעפן איז בא־ד פא־װאנדרט נעװא־ן אין א װ־רן צו רײדן. װעדטער כאפט זיך צ• פיםטארעשן און פויםט — צום פעכער םם. ״א־פינעניע אויױ טאוד־ם״ — נעזעמר פון עכיאציעס. װאס ־כטאטען פון ריבע, האם, :קמה, װערכע דארםן נעפונען;ײער ענדגירסיסן תיםון אין -ע>־ דעדרײזוננ. ״טאדקװאטא *אםא״—דאם רעכס סון נאון, וערכער װידערשפענינט אקעגן ־י איענעװאדצרטע כינהנים און לעפט זיך אוים אין פראם פון ־וישיסן טעכי־־עראכיעינט. ״װיר־ זעי׳ם מייםטעי־", דעד פירנדי־ :לער־אװאכטוריסט און זחנרם־ .יעגטש, װאם יצט־עבט שרום ׳ו מאכן צװישן אידעאריזם און ־עא־׳יזם. אט די ארע פינורן, עטדיבן פין אן איבעדנעפיר, זײפן אן דאם ייעפן צו פאי ונורסי\. ד■ דאזיקע פאװערטוג־ .ען האפן עם טאקע דעם אוי־;א־ פון ״װע־מע.־" נעשטויםן ■*•ן א טעמפן װיכקר *ון אים עיטטופט פויםטנס פעיכער מיט .־פט אין האנט. פויםטנם פאםכא־נראקן האפן אויך נעטעץ אויפגעוועקט פון ־ע־ טיף־פעם־מיםטישער אפ־ הענטיקײט. ער איז פיז אן נ־נוריניקטטע־ שטים נערופן :עװארן צו א נײ רעבן. עיר זאט פרוצים געפונען אן אוים־ יריק םאד דעד נעקרעסטער 'װידקרעכק״מ עד איז נעריײ טע־ש נעװא־ן דידך שפינאועס פאנטעיסמישער פיראזאםיע. די דאזיקע פ־ראזאםיע אױ פאר אים נעװארן א דעםרעסטאד, װאם האמ נדינטרעך אדודכנערײבמ דעם טדיפן קניויר םון ברינדע רײדנשאסםן. ״איך האב זיך — זאנט ניעטע — םארמיםט אין זײנע װעדק און ־ו£/>מו£ו1ק/>־ז£ ]12> ז/סס/ס 5־א15/ס6//״ .?•.'.זס ."/ו^ו/ז/סו/מס^ז?,/ ■ו1ו1ז צ־ איז שוין פיקםידט נעװא־ן נעטעם אײנכטרעך געשטאאט? דאכמ זיך, אז יער איז נאר א פירנעשטאיטיקע־; א באװעינרעבע־ פ*נד פון טאססעם, צװישן וחזרבע עס איז םמש אוםמעג־ רעך צו דעדקענען דאם ױאדע הערשוננ, נייסמיקער נרײכנע־ *נים. טערקט אײך: זערבםטפא־ װיכס, אריטפישע ר.ו און טיםע רעבנססרײד. א צװ״טער אפ־ שנימ: ריטערישער אימסעט, ׳סטודם אזן האמגעניקער אויוםדויער. װידער: װעדמע־ רישער װײטיק, דעדשראננקײט און אויסזיכטםראזיקײט, און דערצו — טאםאאישע רײדנ־ שאסט און פראםעמײא־שע פוגסארישקײמ. װי שװאך א־ז אקײנן דעם דאזיקן געװ־דפר נעטעם פירוש: ״צזוױי זעערען וואהנען, אך! אין םײנער פרוםט״. דא קאן ניכעיד זײן א רײד םון צװײ און צװאנציק ״זעערז״- צי ראזט זיך דעדיפער אוים־ נעםינעיז א װערבעד ם׳איז צעי־ טדארפונקט פאר נעטעם נע־ מיס?;עטע אר״ן האט זײנע שמימונגעיז פשוט אײנגעטײ־ט א־ז צװײ עקםסדעטען — ״איך פיז סעדםטן נעװעז צו רעפ־ וזאסט אדער צו שטיר, טײרמאר ארויםגעזומן צודדיננרעכקײט אדעד סארביסנקײמ אםהענניק דעדסון, צי די סביבה האט טיך צונעצוינז אדער אפנעשסזיסן״. דעד אודשסרוננ פון נעטעם נעס־ט װ״וט או־ם צ• ז־י א װאלוופאריפפיפוצר. א מ־ז שאסענהו־ער־שעד פר־נדעד ד־אנ *) א פדאנמענט םון א נריעסערעד ארפעט.