Literarishe bleter · 1932-03-04 · 10 (4.3.1932) · p. [Seite]

*ו־ײפייוז, * ײפרז גניו גײנסעד י?)רו״זןעע סרײ( 50 ני. דסזןןלא רײעןיז ףןץיףףך—א־?וסמדירטע — װאכנשדיפמ פאד ־יפלעדאפוד פאי׳לאג בקיעצק־ן-ייי׳י״״צ פו^אפועד און קונספ! טו אנײ ם:ין■ לידעד םין ה. לייוזין ז״^^ךקדךלז^זןדז ^:ןג־ ■*ײי-־י־ *<,:-־**•*. זדיע;* .•>׳.*£>־* *.*7יה * :•4?3>#ז - . 1* . סזוםבינירוגנ םון םעריעם, נןור װי $ון זוגוױיבענוננ טון מוםזנטן, װען אײן ׳געמיט נײט נאט״רצעכערהײם איבער אין וו צװײטן. אויב איר וואצט זיד װעצן האצטן בײם םנחנ פון אײניאע צו געבן אין אנריויב םון בוך יענע צידער, װאם זענען אין נענעבע־ נעס םאמענט דעס םחבר אםנאענטםטן, װאצט איך בארארםט נאר אנהויבן דאם בוך טיט די צידער םון דער צעצטער — םערטער — אםטײצונג. די כװנה טײנע אבער איז זנו טאםן סיי אין זיך, םײ אין צײענער א םארטטעצונג םון עםעם א גאנצםײט אזא און אן אנונג םון א רברוומםזורץ זיג צו יענעם צוטטאנד, צו װעצבן יעדער מעגטט צים זיך א נאנצן צעבן: זװ אםנםײט נוון וײ\ איגערצעכן אםת א<1 צו זײן רײםער םצארקייע איך ז*ג: דערנענטערן זיך — וױיצ ןמע\נז<\, — װער װײם װען דאם נעעזעם און װען איז םען אכה דערצו? — די צעצםע םאםט םון אמעױיקע האם אונז נעבראכם א םראכט־ םוצע טחגה — א נרויםן בוך צידער םון ה. צײװיק> דער דרימער באנד צײװײדצידער. אײן באנד צידער האבן םיר אין ״הינטערן טצאס״, דער צוױיטער — ״אין סײנעםס צאנד״, און איצט — דער דריטער. אין דעם איצטיסן באנד (ער האצט 304 נרױסע זײטן) סוםען ארײן צידער, געטײצט אין םיר אםט״צוגנען. צו יעדער אםםײצונג איז נענעבן א םאטא, א םין באצײכענוננ םון רעם נעםים־צוטטוזנד םוגם דיכטער אין דער צײט, װען די צידער זענען געטריבן. צו דער ערטמער אםטײצוננ סומען די שודות: -איך ױננ אין אוסקום, טאטע, — איך בין אין דיר נעראסן, און איך תיס דײנע תנועות, וױ סען היט אם נעבאטן, — תגועות און נורצ םון ראםז; אין טואן <וי א םערד אונסער דוחעס טצעפ אין־ די אײביסע םמא.- צו דער צוױיסער אםט״צוגנ תאבן םיר םאצנגדיקע שורות: -דאם אצסםאדימע סון דער ותצגצ סרבן, נץםאגנענטאסס, חינריבסוננ, פארראט, אוזאג- אזוי וױ געװעז, אזוי װי עס װאצס נארנישט נזףםען םון אײביס.- םאר דער דריטער אוטײצוננ(די צירער, װאס ער האס נעשריבן בעת זײן באזוך אין זײן הייס) זענען צוםענעבן די שורות: -איך בין גענאננען םיט םריעדםארשנײטן שציאך אין באגינען — אויםן װענ זװ םיין ס״נדישער הײם. ם׳איז געװען שםיצ, ערב־ױם־סובדייז אויף רער ערר. — רי םערסע אאסײצוננ תאם םאצננדייזע סיד עוורות: -ם׳איז דא ערנעץ א םענםש םון װרנדער. אין־ זע אים גישט, נאר זײן סוצ הער איך- ...כ׳האב אויסנעהצוסס אין עםשנוח א נעשםאצס, אנא, װאס איך זאצ ציב האבן.- ה. צ״װיס חאס צונענעבן צום בוך ״א *אר װערטער״, ער זאנס דארצד ״די צידער, װאס סומען אריין׳ אין בוך, זענען נעשריבן נע־ ײאדן אין םארצויף םון די צעצטע אכנדנײן יאר, אן ערך. א הוץ א םאר אויסנאםען (די צידער װעגן סאהא װאנזעטי און אײניסע אגרערע), זענען די צידער אויםגעשטעצס צויט דער ארדענוננ װי זײ זענען געשריבן געװארן. די םאנאגדערסײצוננ אין סיר אאטײצועען חארןי אויםנענוסען װארן נישט װי א װיצסירצעכע