Literarishe bleter · 1932-01-22 · 4 (22.1.1932) · p. Seite 59

ריסווװ־או־יטום גלזזסר גיגז. 4 (■03*1 וייט 59 9 טאציעס; 2) קאסטארפ, סטעםבריני און ניז&טא — דרײ נײסט־ ׳סס־עמוננען. דאס 5עצטע תא&יטר ה״סט: סונסס, װי א וערבסטצוועק *ון זערבםטאויסרדות צו<יב דער ריורטוד־אונױועדסארעד אײנהייט און גאנצקײט. (סולטור, יוערט, אײנהייט). םון רי סאםיטדעו אי־ן טעויסן באן מען ויך רעבעסוגנ נעבן װענן םארנעם טון בוך. מיד װעצן זיך אבער סאך אומיזערן ם״ט א נענויערן בא־יכט װעגן אינהארט סון דעיןז דאזיקן אויסערנע־ וױינרעבן בוך, װאס דאדןז אײך סדיטיק״דט װערן, אבעד ס׳ודם־בל— — באנד־סט װערן. די חעיבע רײענעד װעלן נעביען אין באט־אכט דעם מדחק צװ־יסן בוענאס־אײדעס און װארעע, װאם װעט ברעננען *ו אן הםסחה צװישן א״ן ארטי&א און צװײטן. צו װייטסײש און הםסקות, טוזן זיך יידײטע לײענעד ציגעוװינען... בוענאם־א־ירעס זז^,31, 1391. ה. סאלניל פװ ^זלטז קל־־ויםטער לעג״נדו אױ דערגײלינגזו איװיארסי.• 1) רײבי׳סר דעם רבס, 2) דער אודח, 3) דאם נע״םטדטע פא־ר, 4) אן א יטאטן, 5) דער ס־אנפער װעבטער, 6) די ארעאנ־ דעי־ס 7) דער ססונענעד •".״־ארעי. הויםסי גזארסויף.■ ״סורט־בוך״, װארשע, לעשנא 40. ״אננא קאיעניינא״, דאסטאיעװסקים ״ברידער סא־אמאזאװ״, ־אםען דאלאנם ״זשאן סריםטאױ״, טאסאס מאנס ״צויבערברנ״, לזנייט האסםונם ״מיסטעריען״ א. א. װעט דע־ לײענעד סדעםן םײנע און טיפע םירושים צו שװערע װעדס, װאס בזזלויכטן זײ און די דאזיקע סידושים זענען באוונדערע עסײען, און מ׳קאן זײ רײענען אוםאםהענגיק סון די אבםטראסט־םיראזאם־שע קאםיסלען. װ. נא־ טאנםאן װײזט זיך א־י־ים אלם םײנער רימעראסוד־יזריסיקעד. די ערשטע סי< װאם חײסם ״אין שײסות צו יוונםמ״ האט םארננדייוע קאפיסלען: 1) רער יזירטו/־־קריטיקע־ איבעדן קונסט־קד־טיקער; 2) קונסט און אומבאװוסטזינײזע נעדאכקלעכק־יט. (איינסואיציע *ון שאםן); 3) עמאציעם אין דער קונסט; 4) ק־נסטרערישע בירדרעכקײט אין באוװסטזיכיקע נועדאנקרעכקײט. (בילדעד און :עדאנקען); 5) די ־עכמ םון קריטיקער און כלײכװערטיקײט םון אלע קורטוד־א-־ים־ ה־״קן; 6) די םיראםאםישע *ון קינמולעדישע סובריםימננ םון א״דכשאםט, ליפע ז*ון שײנקי״ט. . דער צװײטער טי< װאס הײסט ״ק״נססרעד און זײערע װערק״, האמ פארמדיקע סאפ״טלען: רזװ םאלגזװאיזז ״ןרינ א\\ םריר\י• *ון ״אגוא?ארטגױא״. 1) נאטאשע און מאריע אין ״קריג און טרידן״; אסכא *ון רעװין אין ״אננא קארעניגא״; 3) ארפרעד וױיטוזעדס ״װיסנשאשט און די מאדעדעע װעלט״; 4) קנום האמםונם ״מיסטעריע;". ראוזבז ראלאװז ״זבוא\ ןרינזסיאר״. 1) קריםסאך און די םײעדז םון סרענענדיקן דארן; 2) ק־יסטאוי, אננא און נ־אציא. םיאראר ראוזוזאיבװוזסינז ״ברידזור?אראוזאזאוז״. 1) שיאדא־ און אליאשא; 2) דימיסר־ און נמשענקא; 3) איװאן און קאטיא. וזאוזאוז וזאװז ״וױיבוורבארג״. 1) באדנ, ריפע און מעדי־ י• 7 וזןןן־סע/אזןדעע דוד םדאמ א ז; זײנע לידעד \א םאר װבריפוע אריױםיר װטרוזצר צו זײ\ ב\ך ״לירבר א\\ נ״א<װז<ו<ז״\ נעפאדע־ט אין אם־״קע - אםדיקעי, פונסט װי זי םאדעחט אין רום־ ראנד — רוסראנד און האט אמאא שון מ ״ױכנע״ אין אמעריקע :עפאדעדט אפעדיסע. שװעד אױ עס אננעקומיען רעפ ױננן, סענט־מענטאין דוד פ־אמען צו נעזענענען זיך מיט זײן הײם, מ-ט ז״ן איטע, אין ז״ן אײנצ־קעד אסתער הײם (דעם הײם פון א ״דישן דיכמע־) — אין זײן 5יד. אבעד צו ז־ין לויב טוז עם נעזאנט װערן: ער האט ז־ך באצוװננען, ע־ האט אננעהויבן צו דע־זען אפריקע- אין אז א דיכ־ סעד דערועיט, מאכט ע־ או־ך אנדעדע זען. ארעמאד מעד און סער הייפס אן אפ־־סע צו דאמ־נירן א־ן פ־אמם אידעד, און ער איז אײננעשפארט און אנטשראסן צו גײן אויד דעם װענ. עד האט עס מ- נעזאנט אמאל — א׳ן •אהאנעםנור:. עס איז אזו־ מאדנע: ד• װײמע, שט־רע, בײנאבט־קע שטאט דאט גענאיצע־מ םיט א־דע אומצאאיקע, אומענדלעכע, אססארטידטע :אסן אנטקענן רע־ פא־קעדטעד רמם־אםמקאנישעד הארב־יבטק. א א־בטער־ים אויבן, ד•;עטיעכע בודג, א איכטעמים אונטן — ■אהאנעסבורנ. מיר זענען;ענאנגען נאס־אײן נאס־אוים, איך האב א־ם דע־צײרט פון װא־שע און םון מיינע פרענער, און עד מיר — פון זײנע פאעונע־. און צװישן ד■ פאענעד אײנעמ צו באדײבערן ד• ײדישע איטע־אטו־ מיט א נאנצן ערד־טײא. א נײע־ מכטעד קומ׳ט צו אײך, ״דישע אעזער! יעדער;ײער מבטעד יךענגט א נ״ע װעאט םיט זיך. דעד איבע־ דיכטער, מד פדאם, ירעננט צװײ נײע װעאטן אין דער ײדישער איריק — די װעאט א־ן א־ם און ר• ,ױיאדע, שיתע אסר־קאנישע װעאט ארום אים. איז דאם דאזיקע בוך א האאבבער שריט אויןי אט דעם וחמ, װעט דאם אנדעדע ז״ן דעד שטאדקעד, אנטשאאסענער נאכצעד שו־יט. מד םראם אױ א איריקער אין םואםטן זינען פון רעם ױאדמ, אן אידיאיסער. ער איז עפיגאן םון דער מד אײנהארן־שיטה — ער איז אבעד פדאנאן פון א כ״עם, שפדאבאעך פיא שטאדקעדן, םין א־ריאיעךדיכמוננ. דוד סראם איז דעדצוינן;עװאדן א־ן א ײד״ שז#־ גימנואז־ע אין דעד איטע. רײבע ם־מנ־ם דערפון געפיינט איר אין זיין טיאנרויםיםואע־ שסדאך. רוד פדאם איז איעד אױך פדא־ נאן םון דער יח-שעד איריק אין א נ״עם ײדישן צענטעד — אין ד־ום־אפמקע. איך װיא מ־ט אט רי װערטעד נ־שט באאײדיקן ד• פ־אנערן פון דער ײדישעד לימעראסוד אין דמפ־אםמקע. עס זענען נעװען אזעאבע, און די האבן נעמאכה עדאעכע אנשטדעננוננען, איעד דער באנאזש, ײעאבן זײ האבן פיטנעב־אכמ פון דעד ארטעד הײם, א־ז :ישמ נעסוכ נעװען פאד זײעדע טאאענטן. דוד פראם איז רער ע׳־שטעד או־םניעשפדאכענעד ײד־שעד שד״בעד, א־ן פואן זינען פון דעם װארט, אין רעם ראזיתן וױיטן און אײננארט־תן קיבוץ. נישמ דא איז דאם אדט צו דעדן װעגן דער צוסו׳נםט פון דער ײדישעד מטעחאטוד אין אשדיקע. דא דאדף איך זאנן א פא־ װערטער װענן דעד;עננװארט און צוקונםט םון דת־ ם־אמען א־ן דעד ײד־שעד 4־טעדאטור. חוד פדאם איז נישמ פון טיין שיטה, דעדםאד א־ז טאקע םײז װאדט יתנן א־ם טא&רט אביעקטיװ. נעקומען אױ אט דעד ױננעד מבטעד ק״ן אםדיקע פול װי א זאטט־קע־ אס-קאנישער אנאנאם פיט זאטטיקסטעד, ריטװישער ײדישער ש&דאך. און װי אן אײנ־ :עשפארמע־ חלים האט אים םאדםארינמ די ריםװישע מעמאטיק. פ־אכטםןדע יירדער האט עד;עשר־ין, יירדעד םון דעד ארטעד ה״ם, אבעד דאס אעבן אמם און ד• קאםמא&אריטישע אײנשמערונג פון דער ײדישער ריטע׳דאטוד האט געפאדעדמ עפעם אכ׳דערש, האט