Literarishe bleter · 1931-11-27 · 48 (27.11.1931) · p. Seite 901

ױיס 901 101 יייזר&זרי•* ג\ײ. (388.) 8♦ עװײםער אויפטריט פון בעדםא געדםםען די םרוי םון דער נאכט, אין 3?זקטז (5 בילדעה) םון ב\יזזי\ רטזזרזזר, ־שזשי-בערס* נערםטען.—סאמינםסי* טעאטעד. אוים׳&טאטונג — ב. עפשטײז, םאלער — א. איבעדמאן. 8(ור\א\מ\.■ מרים באבאט — בעדטא נערםטען, וזערי (איר ברודער) — דוד סײזעראוױט׳ע, רײ (זײן םדוי) — םעאא גארבארזיע, ׳םערא• (ט־ימס טאכטעד) — םאצ• פיקום, אדצעד (סדיםם געציבטער) .— יצחק קרעאמאן, מר׳ פײן — שמחה װיינמרויב, מיםים םײז — םאניע קײזעראװיטש, הערבעדט (זײער זון)—כירדכ• הילסבעדנ, דזשעםי (א דינםט) — פערל אוריך, םרויען־נע־טמאלט — איזע שצאםבערג, ערשטע מײדצ — םדידע אוריע, זװוײטע םײדא — ציזע, דריטע מײדר — העציא, דזשײקאב — צײב װינער, טרעגער — ױאצ בדענמאן. אויך אין דער פיעםע, וז• אין ״איך װיצ א קינד״ האט זי אדוים־ באװיזן םײנע סצענישע םענאעכקײטן. די ״פ־עםע ״ד■ םאםע םון דער נאכט״ האט אצע שאנםן צו זײן א ״שלאנער״ אין קאמינםקי־טעאמעד. אבער נאך אמאל — בע־טא נערםטען םוז, הן םאר זיך, הן םאר דעם בעםערן ײדישן טעאטער־עולם און הן םאר דעפ טעאטער גוםא, אויפטרעטן אין אי־ קינסטלעריש־קלאםישן רעפע־טואר. אונזעד קאנקודם ביז דעם צנ־טן נאװעטבער זענען אײננעפלאםן אין דעד רעדאקצ־ע ״ליטעדארישע בלעטער״ פארן סאנקורם םאלגנדיסע םאנוםקריפטן םון: 28. א. רײב — דער ארויםםאד (נאװעלע) 29. פאפװ־י — קומט א נר אין שול (ליד) 30. ו\אגוערגוא\ — אומנליק (נאװעלע) 31. רעב פיראוא\■ — בלויע םאײע און די גרויע ראב (ליד) 32. א. גר — אונזעד פאעט (ליד) 33. ייי — דרײ לידער 34. ויי — װאם דער נניא זאגם (נאװעלע) 35. זוגגארר — םאנעט 36. \\$זר?אחו - צו די שול־חורבות (ליד) 37. א. זזראריסי — גענונ נעהויזט (ליד) 38. \זערא\וא\ — ר׳ טעכל דרוקעד (דערצײלונג) 39. \זררכי עו. — דער שמיד (ליד) 40. איעו — קײנעד קוםט זײ נישט אויםשליםן (ליד) 41. י. ז\\רנורנו\\יביש דער ארבעםטלאזער (נאװעלע) ״ דער טרענער (נאװעלע) 42. א. צ. ג. — לעםבערג (ליד) 43. הארץ — א תענית־חלום (ליד) 44. כ\י\זי\ א\ז\\ו — די שטראך (נאװעלע) 45. רארכזזי — >\יך (ליד) 46. <זע\ז\\9 — מײנע טעג (ליד) 47.?י\ג — דאס מעטאלענע ליד 48. א. כ\ו\ — א מאםע (נאװעלע) די דעדאקציע־זשורי םונם קאנסורם באשט״ט םון יצוז? באטובי \\י\ז, װארינו גזאראראװנורי, \וז\ז\ וזײויר און א\זר\ איי\זרי\. ד־ באד־נגוננען םונם קאנקורס זענען םארעםנטלעכט אין רי ״לימ. בלעטעד״ נומ. 46 פונם 6־טן גאײעמבעד ה. י. ערשט דערשינען קאדיע מאלאדאװםהי גײען שיכעלעך אװעק, װי די װעלט האט כ$ד אן עק (וזגוטוזרנוך אי\ פטד\\\ װי װעגן דער עדשטער פיעסע ״איך װיל א קינד״, אין זועל־ כעד בערטא נערםטען איז צום ערשטן םאל אויםנעסראטן אין װארשע, אזוי אויך ײענן דער צװ״טער אויםירוננ, דארח מען רעדן םער װענן בערטא נעדםטען, וױ ײענן דער פארשטעלוננ. אמת, די צװײטע פיעםע איז םײנעד פון דער עדשטער, אבער אויך זי גע־ הערט צו דעם םין פיעסעם, וזאם װערן נישט נעשאפן, נאד ״כאר־ פאםט״, צונעשניטן פאד דער בינע. ד• ־אנדלוננ קומט נישט פאר אין א נאטירלעכער םביבה, די געשטאלטן ײאקםן נישט אויף אן אײנענעם באדן, די אקציע װיקלט זיך נישט םאנאנדער נעזעצםעםיק, נאר אלץ איז צוגעשפיצט צו די קאנםליקמן, צו דעם געראגנל, װאם עם שטײט פאר דעם פאדםאםערם (נישט שאםערם) אוינן. םאראן אמתע םעלאדראמעס, נאטירלעכע, ײעלבע לעבן זיך איננאנצן אויכ אין ז״ערע באנאלע מעלאדראמאטישע פארםען, םאראן מעלאדרא־ טעם מער ראםינירטע, םער קאםפל־צירמע, מער אינטעלעקטועלע. מיט אט דעם לעצטן םין םעלארראמעס איז רייך נעװען אויך ד• בעםערע םראנצויזישע בינע, און אםילו נרויםע קינםטלעד האבן נעדן זיך אויסנעלעבט אין די פאדוױקלטע פ,־אבלעמען, אינם גע־ פלאנטער, װאם די מעלאדדאמע־פארפאסעד האבן זײ צונעשטעלט. די פיעםע ״די םרוי אין רער נאכט״ ־אט אײניקע נאנץ־ אינטערעםאגטע שטעלן. די שײנע מרים באבאט װערט נעמריבן אין דער אונטערװעלמ. ז• םארבלײבט שטענדיק די דיינע, שטאלצע, זויבערע, און טדאגט אן אױפהער א טיםע, אײנאונאײנציקע ליבע אין איר נישט־באםלעקמן הארץ, און אין אלע יאדן פון איר נעפאלנ־ סײט בענקט זי נאך איד אײנן קינד, נאך דער טאכטער, ײאם זי לאזט איבער בײ איר ברודער אין א װײט לאנד, אין אמעריסע. זי בענקט נאך דעם נאםען \זא\ז<\, ײאם זאל קוםען נישט םונם םויל םוןי אידע ״מײדלעך״, נאר פון איר נעליבטער טאכטער. אבער די מאבטעד װעדט דעדצוינן בײ דער ״ערלעכער״, באלעבאטישער מוטע רײ, און יענע באמיט זיך צו פארםיאוםן די םוטער א•; דעד םאבטערס אוינן. םרים קוממ אה״ם נאך צװאנציק יארן לעבן אין בראזיל, זי װיל אנחײבן א :ײ לעבן םיט דער טאבטער, אבער מען באנעננט זי םיט האם, שנאת. זי װערט אפגעשטויםן, םארשטויסן. ז• טוז צוריק אװעק אין דער םינסטער. א־ן דער ״םארפאםטער״ פיעםע, זענען, װי נעזאנט, םאראן סײנע, שטארקע שטעלן, אבער זײ זענען װי ארײננעשטעלטע שטיקער אין אן אויםנעטראכט,, *ונויםנעװארםענעם שטאה. בערטא נערםטען שטײמ מיט םיל קעפ העבער םון אט ויער פיעםע, און םון דער נאנצער םביבה, װאם װערט ארויםגעםירט איו דעם שטיק. זי איז װי א פרעםדער אויסטערלישער, אינטערעםאימער נעװיקם אין אט דעם וױלד־נראז, װאם איז אויױ דעם פיעםע־םעלד. איז דעריבער דאס אוינ םונם צושויער נעװענדט כםדר צו איר, צו אירע רײד, צו אירע איבערלעבענישן. בעיסר אין צײײטן אקט האט גערםטען די געלעננהײט ארויםצװוײזן אירע נלענצנדע םצע־ נישע מעגלעכקײטן: םעםטע ליניעם, קלארע שטריכן, בולטע אוים־ םאםוננ, קלונע, אינטערעםאנסע איבעדנאנגען םון ליבע צו האם, םון געבראכנקײט צו שטאלץ, םון םאמע צו טענטש. און אלץ אזוי מאנוםענטאל, פרעכטיק. םען םארנעסט צוםאל, אז םען ועם םאר זיך א טעלאדראטע, נאר מען האט םאר זיך א שײן־קלאםיש גע־ שטאקט םון א גרויםער קלאםישער דדאםע. אבער באלד טוט װידער א דד״ אויף דעד בינע, די ״אקציע״ םון דער פ־עסע װערט םארנע־ זעצט, און די קלאםישע טענער װערן ײידער םארלוירן. און יױדער באװײזט זיך נערסטען און װידעד איז דאם אויג צונעשמידש צי איר געשטאלט און שפילן. םון דעם גאנצן איטיםטישן עולט, װאם איי אונ) גוט באקאנט, דארף םען דערמאנען די ם״נע, זויבערע שפיל םון טאלי פיקים.