Literarishe bleter · 1931-05-29 · 22 (29.5.1931) · p. [Seite]

29 ט&י 1931 גר. 60 פרײז ידלליז א־־ו סגלדירטע װאכנשדיפט פאד ־יטעדאטרד פו;יאפן;זדאוןקונם<ט אכטער יארגאננ יד־בד־א ב־עביע־ פארבלז<ג כ.קקעעיןין,װארשע י. א פ א ט א ע ו דעד היםטאדישער ראמאן (קיצור פון א רעפעראם, געהאלטן אין װאר״־עװער פען־קיוב, דעם 10טן ״כואי 1931) אפיתם ט־ף דא א פענסטעד, דאדט - א קארנ־ז, ב׳יד־ן ד־ מ,־£־־טב-ר־פ. א־־עד ד־ לענט, א־כעד ד־ זזירבות, יאדקנט. א־ד געם־נט דארט א־ע כט־דן און םאדמעט - הדכד״ הגדד״ גמטד־אות, צרופ־ט. א ,לאנט קומט;־ך צ־װ־ף מיט א ,לאנט, פא־־עפ־צט ז־ך, העכעד, העכעד, און ד־ ־טם־יצן ־מל־נד״ ייען מ־ט ז״עד דינקיט - דאט א־ז ־ער פי־םר־ לאט א־ז אױטגעלאקפן אול די־טשדא ער פאמע ז־ך א תהוט, לאו םען קען -,א־ז אזן נאקן צענ־עבן, - א־ז פאי ראן אן אונטעדע״ד״טעד דאכ־ױנט, לאט ימפדי־ט ז־ך איבעדן ־ד״־ש, ל• א יד־ק. דו בלאנדז־נועכט א־ן םון פר״ד און פהד -י<י 1♦ דטפטע. כ־טט מ־ט - .״4, פא־ צל־־נזן עלטטטן צלי־טן דעט פאדבארגנכ י־עא •■*• *•** ^***•*•••***** ״י ו ׳ ו '־ ־1׳ג, '\ ־י און נאדגנסטע אײע הימלען און .לעלטן. א,־־ז פא־ ד־ד ס׳גע׳ ׳; עפנמ ז־ך און האדי טיא־־נענע 11 אלע נאשעפ־׳ה־שק ••* -׳ 1 אז־נן, לאט אזנטן - א־ז א־ן םארם מענטש, נ־טט ד־ דו, מ ע נ ט *ט. נ־־טטא ק״ן יאדלעמעדע זאך אונטעדלעגנט וױ א ה״מ־שעד אדרע^ אוי אזעליע אד־עםן האין מ־ד ״דן א־ן נ־ו-־ארק, לאדש־*, מאסקװע, נעדל־ן, םאױז, נוענאט-אל־עט, הל־אכ־ב, און לאו נ־־טט? מיר האין נ״טט קײן ה־ס, ר־כטיקער- קײן ־טטענד־ק הײם. מ־ד האנן הײםען. אזױ א־ז ־טױן טױזנםער ־ארן און אזו־ דעט עס מן הטהט נלײין. מיד האנן נישט קײן געאגראפישן צענטער, מ־ד האנן אן א־דעןשן. םדמנױתא, קארדאלע, װאורמס, אמסטערדאט, פראנ זײנען נישט מער װי היסטאױשע נעמען. נעכםן איז אונזעד צענטער נעװען פױלן, הײנט — די םאר־א־־נ־קטע-שטאטן. טארגן קען זײן קױם, :ד אםשד צסה. װעד ל״טט? װאו מאטן - דאדט לענן, װאז לענן - דאדט קולמ־ד. און אונזעד קול- טור באשטייט פון די ת־רבות, לאט מ־ר האין אינערגעלאזט א־ן םומנדיהא, קאר- דאװע, װאורמס, אםסטערדאפ, םדא:. עם ה״בן ז־ך מעכמיקע ,לענט, פאד- מעסטן זיך מ־טן טורעם םון נבל. ניט פארענדיקט א־ז ױ אריעט. עט ,־ײםט ז־ך א װאנט א־בעד א װאנט, אזױ נױ־ט און ױזיק אז א פאלק האט או־ף די דאט אוז סיגעשטאלט פ־ן;אט. דאט א־ז שוין מ־נר דאט א־ז א .לעלט. מ־ד האנן גענױט. נ־שט געשראקן פאד ױ חודנזה און בז־ען נאך. ױ אד- בעט ג״ט אן א־ן א״לענ־ש. שם״ן, זאמ־, קאי׳ך און דעד ע־קד צדזה, א־גענע צױה, נלזט אזן םל־־ש, לאט טיא־ז נעקומען אונטעד דער האנט, האבן מיר אננעװאדםן, נ־שט געזאדגט זיך לענן פרא- א פ א ט א ש ו יז־ לענם געקענמ בו־ען איז דער הלםוד. און אז ױ װענט האנן זיך נענומען הרישלען, אנגעהו־נן אײנםאלן אונ- טער דער אײגענעד משא, איז געקומען לער גוליםער ארכ־טעקט, אױ־טגעשלעפט םון ױ חודבות די נעצע ־נזטײנער, זײ אר־מגעהאקמ, געסארטירט אוז אונז גענענן דעט יד- הזקה. און דער פנין א־ז אנגעגאנגען, או־נ נ־שט שטענױק מ־טן זעלנן םארנעם, א־ז דא געבלינן אםונדאמענמ, דאדט - אטיר,