Literarishe bleter · 1931-05-08 · 19 (8.5.1931) · p. [Seite]

צום פופצנטן יארצײט פװ שלום־עליכם 193) 8 גר. 60 ידלדיז איקוסטדירטני װאכנשריפמ פאד ־יפלעדאכיוד ■■ טןןאפזעדאוןקונםט פרײז אכסער יארגאנכ ־יבונזרא ברנזבוניר פארעלאג 3.קקעעקין,װארשי< עליכם געצײגן ארן געמאניעם, ער האצ זיך איער :ע־טראקן דערפאר, מען נ ח מ ן מ י י ז י י דעד נייעד שלום טער טרו ז *י׳ ךאט א,^ ךא. א. , אי: ו ־ו ע־ ליטע־אט־־, א/ קענער׳ איי־געטריקנט נעיטדאקן, אין אטנעי דאט א־יפטער־־־טע א־ן פאנטאטטײטע. נאך אין ד־ קודצע יטטר־נן ״צ־ דין ב־אגראפ־ע״, ראט ער האט אין 1904 נדט־קט האט שלום-על־נ פאנ־ ה. ו: נע־טר־: טאז• ־ע א־ז נ־־ ר־ר נערדען פ־ן ק־נר• װ־־ז־אן רארנע גדו־ט א.־ן צעה־־צט. דד־ זעד האבן נ״ ר־ר או־טגעזען װ• ־טטעט, הו־םן - סד־נו־, נ־ירעד - רענט־ט;, ר־־דיעך - בתיסלנהט, ד״כע ־וננע׳ י־ט - פר־נצן, גראז - הײי, ■טטענל׳ קעט און קדאם־װע - םיי־טתיט, אדוט ין או־ף םל־ענ יו און יעננם־ נען, - אלט און רואב, און מ־ט ריחרה <זע ״נר־נט או־ף ־טנועו־״). אט די ״ראדנע נרו־םע און צ־ע׳ ה־צטע םאנטאז־ע״ א־ז נעװען א נא־ יטט־רטער, נט־־ד־קעד ע־ערענט, א װ־נט־קער נא־טטאנר- ט״י א־ן ־טלוט־ עלינרט ׳טאםן, עט א־ז געװען די טר״נ־ קראםט םון ״ט-יונ-עלינרט ׳טפרודלדקן ־טר״נן, דער לעננט־! יטוד פון ז״:ע פאר און ױננ, ארעפ און ר״ך, ראן און םדו־. אלע ׳טלוט-עלינמט טיפן א־ן גע־ יטטאלטן װערן יעטדנן פ־ן אט דער ״רארנע-נר־יםער, צעה־צטער םאנטאזיע י. נייטט נאד דעד פלי־קאם, דער דר״ער, דער לופט- מענטיט רנחם־ רענרל. או־ך דער באדנפעפםער, דעד הארט־נ״רע־- ערדיקער טב־ד״ און דער הארצ־קער, ־טטענד-ק-ק־נדי־טער מאטל־פ״נ■ דעם חזנם, און די אלע איבעױקע גרויםע קינדעד פון הער ר״נעד יטלום־עלינם־נאלער״ע .דערן יטטענדיק װי נעטראנן אין ״ד״טן לענן װי אין אן עילם״התיה־. ׳טלום־ ****** % א־ן דעם פ־לם ״״דיטע נליקן״, ״אפ א. גראנאװםק־, דער דע־ ז־נ״טעד פינט סאפקױעי ״דײטן מלונה-טעאטער, דאט צוױק ר־ט עטלענע יאד אויפנענו־ט פון יטלוט״ עלינמם ״םנחט-רענדל״, א־ז םאראן א נלענצנדיקע םצענע, װי אזוי מנהם•־ םענדל <דעד װאונדערנאתר ארטיפמ־ קינםטלער מ־נאעלם־ יואםםוז יטט״ט או־ף עםעס א ־טפיין םון א טורעט. דער וױנט טום א־ם אבאם, און נערט א־ט טראנן א־ן דעד לוםטן, א־ן פאנ־ טאםט־־טע װ״טן. או־ך אין דער שלוט- עלינם- פיעסע ״ראם נרױםע;עװינם״ <ססס.ססי->, װאם דער זעלנער א. נרא״ נאװםקי האט אזו־ םראנטםול נענענן או־ף דער נינע, איז דא א סצענע, װאו דער יטדכן פאלאװ״ט־טיק <דעד ראונדערנארער ב. זוםקין), או־ך א טטיקל רנחפ־ מענדל, םליט אראפ ריט א פױרעם אויף דעד נינע עדנעץ פון אויין, און אײך די יאנצע צ״ט, װאפ ער נעפ־נט זיך אויף די נינע־ נרעטער, ה״נט ער זיך, שפדננט א־נ־ טער, איז נר״ט אין ז״ן צעטראננק״ט א־ן סליעד־שקײט זיך ארעקטראנן װײ־ טער אין. דעד לוםטן... אין אט די אינערגעטױבענע אין םלונ עפיזאדן איז טרעםלעך אויםנע- :אםט נעװארן דאם עיקרדיקםטע און כאראקטער־םטישםטע, װאס שלום־ עליכם םארמאנט אין זיך און װאם מק האט לאנגע צייטן נ״ אים נ־שט ארױסנעםילט. מען האט דורך דעם צו־ו־עאלן שלום־עלינם םארדען דעם א־רעאלן, דעם אינעררעאלן שלום-עליכם, װאםדערל״טער םוןז״נעמע׳ שױר״ שטייט ארף דער ערד, א־ן דעד שםיץ גרײנט ניזן םאנמאסטײטן דימל אר״ן. שלום-עייכם אליין האט, משמע ת שטארק געסילט >.ין ױך אט לאם ־א־בערערדישע און פאנטאםט־שע. עם האט אים;עװאלר־ק אד־ן